“ ไอติมหรอ เห๋— ดีเลยล่ะ ”

เว้นช่วงไปแปปหนึ่งหลังพูดจบ ดูเหมือนจะทำหน้าครุ่นคิดอะไรสักอย่างอยู่

“ อะ ฉันซื้อบ้างดีมั้ยนะ ไอติม ”

พอได้ยินอีกคนพูดถึง ก็นึกขึ้นได้
จะว่าไปก็ไม่ได้กินมาสักพักแล้วเหมือนกันแฮะ

“ อืม… แสดงว่าที่อยู่หน้ากระจก ก็คือมัดผมสินะ ? “
ถือโอกาสชวนคุนเล็ก ๆ น้อย ๆ ระหว่างนี้ด้วยเสียเลย

(มาจิ้มบวกหน่อย>< นะค้ะ)

“ อ่ะ— ขอโทษครับ ฉันเสียมารยาทสินะ ”
ไม่รู้ตัวเลยว่าจ้องอีกฝ่ายไปแค่ไหนจนกระทั่งโดนทักขึ้นมา เขารีบโค้งขอโทษทันที

” ? “ ซึ่งคำต่อมาที่ได้รับ อันที่จริงก็ถือว่าเป็นคำขอที่ไม่คาดคิดเท่าไหร่—

“ ได้สิครับ “ ถึงอย่างงั้นก็ตอบตกลงไปเช่นกัน

เขาเดินเข้าไปหาอีกฝ่าย

“ ขออนุญาตนะ ”
มือรับริบบิ้นมา และค่อย ๆ จัดการเส้นผมสีแดงอย่างเบามือ

+

“ นั่นสิน้า มิน่าล่ะตอนนี้ถึงได้มีนิตยสารเต็มบ้านเลยน่ะ “ หัวเราะคิกคัก เหมือนมาขายพี่ให้มากกว่าเลย

แต่จริง ๆ ก็ไม่เถียงเรื่องที่ของแถมพิเศษน่ารักสุด ๆ เลยนั่นแหละ
เป็นเขาเอง ถ้ามีของที่ถูกใจมากแต่ต้องสุ่มเพื่อให้ได้มาอยู่ตรงหน้า ก็คงติดกับการตลาดแบบนี้เหมือนกัน

“ อืม— ” เอียงคอ ครุ่นคิด

“ ฉันเอาเล่มเดียวก่อนแล้วกัน ”

“ เขาบอกอยากได้ของแถมล่ะ ”

จิ้มลงไปตรงหน้าปก จุดที่มีคำว่า Special item เขียนไว้คู่กับรูปของแถม

“ นั่นสิน้า จะปฏิเสธก็คงไม่ได้ ยังไงก็ได้มาแล้วนี่ ”

ถึงจะทำหน้าไปแบบนั้นไป แต่ที่จริงสำหรับอิจิยะก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรมากกับการออกมาซื้อของให้
แค่อรรถรส ? มั้งนะ

“ ของฉันเป็นเล่มนี้ ”

มือขวาที่ตอนแรกเหมือนกำลังเลือกอะไรสักอย่างอยู่ ในที่สุดก็ตัดสินใจที่จะหยิบนิตยสารเล่มหนึ่งขึ้นมาได้สักที—นิตยสารรายเดือนประจำเกาะซานามิ

+

“ อ่ะ ไทโยคุง ยะโฮ〜 “
พอเห็นหน้าคนคุ้นเคยก็หันกลับไปโบกมือเป็นการทักทายตอบ

“ ใช่แล้ว ถึงจะเพิ่งวางขายก็เถอะ แต่พี่สาวบอกว่าอยากได้ ‘ ม๊ากมาก ’ เลย ’ ต้องซื้อมาให้ได้นะ ! ‘ —น่ะ ”

อิจิยะพยักหน้าตอบก่อนพูดต่อด้วยน้ำเสียงติดตลกนิดหน่อย
แถมยังเน้นคำพร้อมดัดเสียงให้เห็นภาพอีกด้วย

“ นายเองก็มาซื้อนิตยสารเหมือนกันหรอ “

“ อาสึมิคุง “
เขาหันไปตามต้นทางของเสียงที่คุ้นเคย—เดาไว้ไม่ผิด ก็มีอยู่คนเดียวแล้วล่ะมั้งนะ น้ำเสียงแบบนี้

“ อือฮึ มาหาของกินด้วย แล้วก็นิตยสารซื้อไปฝากพี่น่ะ

…ต้องเรียกว่าโดนใช้งานสิ “ เป็นคำพูดที่พูดด้วยสีหน้าว่างเปล่าดีเลยล่ะ(…)

”จริงสิ- ไหน ๆ ก็ไหน ๆ นายเองก็เอาสักเล่มด้วยไหมล่ะ ช้าหมดอดนะ 〜“ เหมือนชวนมาให้เสียตังค์ด้วยเฉย ๆ เลย

(ด้ายเรยอาสึมิคุง อิ้ช)