twentyᵎ-plus | infj four ´ w ` five | anime n manga lover ᡣ𐭩
แต่ยังไงเรื่องของอาจารย์ชิชิดะ มันก็ต้องไปถึงหูของอาจารย์โอเปร่าอยู่ดี
เพราะฉะนั้นถ้าอาจารย์ชิชิดะมีความจริงใจและอยากจะปกป้องอิรุมะคุงจริง ๆ
อาจารย์ชิชิดะก็มาทำสัญญาเลือดกับอิรุมะคุงนะครับ" (266)
แต่ยังไงเรื่องของอาจารย์ชิชิดะ มันก็ต้องไปถึงหูของอาจารย์โอเปร่าอยู่ดี
เพราะฉะนั้นถ้าอาจารย์ชิชิดะมีความจริงใจและอยากจะปกป้องอิรุมะคุงจริง ๆ
อาจารย์ชิชิดะก็มาทำสัญญาเลือดกับอิรุมะคุงนะครับ" (266)
โอเปร่าก็ยังคงยืนยันคำเดิมของตัวเองขึ้นมา พร้อมกับเอื้อมมือไปลูบหัวของอิรุมะเบา ๆ ด้วย
"ท่านอิรุมะไม่ต้องคิดมากนะครับ เพราะพวกเราเป็นครอบครัวเดียวกัน ยังไงก็ต้องช่วยเหลือกันอยู่แล้ว ผมเต็มใจจริง ๆ" (255)
โอเปร่าก็ยังคงยืนยันคำเดิมของตัวเองขึ้นมา พร้อมกับเอื้อมมือไปลูบหัวของอิรุมะเบา ๆ ด้วย
"ท่านอิรุมะไม่ต้องคิดมากนะครับ เพราะพวกเราเป็นครอบครัวเดียวกัน ยังไงก็ต้องช่วยเหลือกันอยู่แล้ว ผมเต็มใจจริง ๆ" (255)
"รุ่นพี่แน่ใจเหรอครับว่าจะทำแบบนี้จริง ๆ" คาเลโก้ถามย้ำขึ้นมาอีกครั้ง แต่โอเปร่าก็ยังยืนยันคำตอบเดิมของตัวเองออกมา (212)
"รุ่นพี่แน่ใจเหรอครับว่าจะทำแบบนี้จริง ๆ" คาเลโก้ถามย้ำขึ้นมาอีกครั้ง แต่โอเปร่าก็ยังยืนยันคำตอบเดิมของตัวเองออกมา (212)
"นั่นสิ! ปล่อยอิรุมะจิออกมาเดี๋ยว---
"เงียบ!!!" เสียงของโอเปร่าตวาดดังขึ้นมาลั่นห้อง ซึ่งอลิสกับคลาร่าก็ไม่เคยเห็นโอเปร่าเป็นแบบนี้มาก่อนเลยเช่นกัน เพราะตามปกติแล้ว (196)
"นั่นสิ! ปล่อยอิรุมะจิออกมาเดี๋ยว---
"เงียบ!!!" เสียงของโอเปร่าตวาดดังขึ้นมาลั่นห้อง ซึ่งอลิสกับคลาร่าก็ไม่เคยเห็นโอเปร่าเป็นแบบนี้มาก่อนเลยเช่นกัน เพราะตามปกติแล้ว (196)
มีใครจะค้านอะไรไหมครับ เพราะถ้าไม่มี ผมก็จะได้วางแผนล่อหนูมาติดกับดักต่อเลย"
ในตอนนั้นคาเลโก้กับอาจารย์คนอื่น ๆ ที่รักตัวกลัวตายกันอย่างถึงขีดสุด พวกเขาแต่ละคนจึงไม่กล้าขัดใจโอเปร่าที่กำลังโมโหเลือดขึ้นหน้าขนาดนั้นได้จริง ๆ (186)
มีใครจะค้านอะไรไหมครับ เพราะถ้าไม่มี ผมก็จะได้วางแผนล่อหนูมาติดกับดักต่อเลย"
ในตอนนั้นคาเลโก้กับอาจารย์คนอื่น ๆ ที่รักตัวกลัวตายกันอย่างถึงขีดสุด พวกเขาแต่ละคนจึงไม่กล้าขัดใจโอเปร่าที่กำลังโมโหเลือดขึ้นหน้าขนาดนั้นได้จริง ๆ (186)
"รุ่นพี่! ไอ้เด็กนั่นกำลังมา รุ่นพี่รีบออกไปรับเร็ว!"
ถึงแม้ว่าโอเปร่าจะรู้สึกจับต้นชนปลายขึ้นมาไม่ถูก แต่เจ้าตัวก็รีบเปิดหน้าต่างแล้วตั้งท่าเตรียมรับท่านอิรุมะของตัวเองทันที (177)
"รุ่นพี่! ไอ้เด็กนั่นกำลังมา รุ่นพี่รีบออกไปรับเร็ว!"
ถึงแม้ว่าโอเปร่าจะรู้สึกจับต้นชนปลายขึ้นมาไม่ถูก แต่เจ้าตัวก็รีบเปิดหน้าต่างแล้วตั้งท่าเตรียมรับท่านอิรุมะของตัวเองทันที (177)
"ฉันจะกินนายไม่ให้เหลือเลยอิรุมะคุง~" จากนั้นคิริโอะก็อุ้มอิรุมะแล้วค่อย ๆ หายตัวไปอย่างไร้ร่องรอย
การหายตัวไปของอิรุมะ มันก็ได้สร้างความแตกตื่นไปทั่วโรงเรียน (160)
"ฉันจะกินนายไม่ให้เหลือเลยอิรุมะคุง~" จากนั้นคิริโอะก็อุ้มอิรุมะแล้วค่อย ๆ หายตัวไปอย่างไร้ร่องรอย
การหายตัวไปของอิรุมะ มันก็ได้สร้างความแตกตื่นไปทั่วโรงเรียน (160)
"แต่อย่างน้อยแผลของเธอก็หายนะอิรุมะคุง" บาลัมพูดย้ำขึ้นมาอีกครั้ง โดยที่มีสายตาของคนเด็กกว่ามองค้อนใส่อยู่ตลอดเวลา
"สมน้ำหน้า แกเลือกที่จะช่วยเอง (144)
"แต่อย่างน้อยแผลของเธอก็หายนะอิรุมะคุง" บาลัมพูดย้ำขึ้นมาอีกครั้ง โดยที่มีสายตาของคนเด็กกว่ามองค้อนใส่อยู่ตลอดเวลา
"สมน้ำหน้า แกเลือกที่จะช่วยเอง (144)
"อย่าเอาตัวเองไปเสี่ยงแบบนี้อีกนะอิรุมะคุง เพราะเธอจะไม่มีทางรู้ได้เลยว่า ปิศาจที่เธอช่วยเอาไว้ จะทำยังไงกับเธอต่อไป
เพราะจิตใจของปิศาจมันซับซ้อนยิ่งกว่าที่เธอคิดอีกนะ" (86)
"อย่าเอาตัวเองไปเสี่ยงแบบนี้อีกนะอิรุมะคุง เพราะเธอจะไม่มีทางรู้ได้เลยว่า ปิศาจที่เธอช่วยเอาไว้ จะทำยังไงกับเธอต่อไป
เพราะจิตใจของปิศาจมันซับซ้อนยิ่งกว่าที่เธอคิดอีกนะ" (86)
และทันทีที่อิรุมะได้ก้าวเท้าเข้ามาเหยียบอยู่ในเขตโรงเรียน เจ้าตัวก็ถูกอาจารย์บารัมวิ่งเข้ามาอุ้ม แล้วพาหนีหายไปทันที จนอลิสกับคลาร่าวิ่งตามไม่ทัน
"ทำบ้าอะไรลงไปเนี่ยอิรุมะคุง!" (81)
และทันทีที่อิรุมะได้ก้าวเท้าเข้ามาเหยียบอยู่ในเขตโรงเรียน เจ้าตัวก็ถูกอาจารย์บารัมวิ่งเข้ามาอุ้ม แล้วพาหนีหายไปทันที จนอลิสกับคลาร่าวิ่งตามไม่ทัน
"ทำบ้าอะไรลงไปเนี่ยอิรุมะคุง!" (81)
แล้วบารัมก็สามารถเข้าใจในสิ่งที่คาเลโก้ต้องการที่จะสื่อออกมาผ่านคำพูดติดตลกเมื่อกี้นี้อีกด้วย
'รุ่นพี่นี่ขู่แรงชะมัดเลย ให้ตายเถอะอิรุมะ โชคดีที่คราวนี้คาเลโก้ยอมช่วยเธอ
แล้วความใจดีของเธอมันกำลังเป็นดาบสองคมอยู่จริง ๆ' (80)
แล้วบารัมก็สามารถเข้าใจในสิ่งที่คาเลโก้ต้องการที่จะสื่อออกมาผ่านคำพูดติดตลกเมื่อกี้นี้อีกด้วย
'รุ่นพี่นี่ขู่แรงชะมัดเลย ให้ตายเถอะอิรุมะ โชคดีที่คราวนี้คาเลโก้ยอมช่วยเธอ
แล้วความใจดีของเธอมันกำลังเป็นดาบสองคมอยู่จริง ๆ' (80)
เพราะคำพูดของโอเปร่า มันเป็นสิ่งที่น่าเชื่อถือเสียยิ่งกว่าคำสาบานของปิศาจตนอื่น ๆ อิรุมะจึงรู้สึกผ่อนคลายมากขึ้น ซึ่งมันก็สามารถทำให้โอเปร่ารู้สึกดีมากขึ้นตามไปด้วย (71)
เพราะคำพูดของโอเปร่า มันเป็นสิ่งที่น่าเชื่อถือเสียยิ่งกว่าคำสาบานของปิศาจตนอื่น ๆ อิรุมะจึงรู้สึกผ่อนคลายมากขึ้น ซึ่งมันก็สามารถทำให้โอเปร่ารู้สึกดีมากขึ้นตามไปด้วย (71)
อ่า อยากจะเข้าไปจับอิรุมะคุงมากินเร็ว ๆ แล้วสิ เพราะผมอยากจะเห็นใบหน้าอันสิ้นหวังของอิรุมะคุงมากที่สุดเลย
มันจะต้องสิ้นหวังมาก ๆ แน่เลย อดใจรอไม่ไหวแล้ว ฮ่าฮ่าฮ่า" (70)
อ่า อยากจะเข้าไปจับอิรุมะคุงมากินเร็ว ๆ แล้วสิ เพราะผมอยากจะเห็นใบหน้าอันสิ้นหวังของอิรุมะคุงมากที่สุดเลย
มันจะต้องสิ้นหวังมาก ๆ แน่เลย อดใจรอไม่ไหวแล้ว ฮ่าฮ่าฮ่า" (70)
"ไม่เป็นไรแล้วนะครับท่านอิรุมะ" เมื่อโอเปร่าเห็นว่าอิรุมะยังไม่หยุดร้องไห้ เจ้าตัวจึงปลอบต่ออีกสักพัก จนอิรุมะหยุดร้องไห้ไปในที่สุด
"ท่านอิรุมะไปล้างหน้าล้างตาก่อนนะครับ (58)
"ไม่เป็นไรแล้วนะครับท่านอิรุมะ" เมื่อโอเปร่าเห็นว่าอิรุมะยังไม่หยุดร้องไห้ เจ้าตัวจึงปลอบต่ออีกสักพัก จนอิรุมะหยุดร้องไห้ไปในที่สุด
"ท่านอิรุมะไปล้างหน้าล้างตาก่อนนะครับ (58)
โอเปร่าไม่กล้ารับปากออกมาว่าคาเลโก้คงไม่คิดร้ายกับอิรุมะ เพราะเรื่องที่อิรุมะเป็นมนุษย์ มันก็เป็นเรื่องใหญ่อยู่พอสมควร
'ถ้านายกล้าที่จะเข้ามาทำร้ายท่านอิรุมะ ก็ลองดูได้เลยคาเลโก้ ฉันไม่ปล่อยนายเอาไว้แน่' (57)
โอเปร่าไม่กล้ารับปากออกมาว่าคาเลโก้คงไม่คิดร้ายกับอิรุมะ เพราะเรื่องที่อิรุมะเป็นมนุษย์ มันก็เป็นเรื่องใหญ่อยู่พอสมควร
'ถ้านายกล้าที่จะเข้ามาทำร้ายท่านอิรุมะ ก็ลองดูได้เลยคาเลโก้ ฉันไม่ปล่อยนายเอาไว้แน่' (57)
คาเลโก้พูดบ่นขึ้นมาอีกยกใหญ่ ซึ่งบารัมก็ยอมยืนฟังอยู่เงียบ ๆ แล้วถึงค่อยเล่าสิ่งที่ตัวเองเคยถามอิรุมะออกมาให้อีกฝ่ายได้ฟัง
"ก็พ่อแม่ของอิรุมะแย่มากเลยน่ะสิ
ฉันน่ะเคยถามอิรุมะอยู่เหมือนกันว่าอยากจะกลับไปที่โลกของตัวเองไหม (51)
คาเลโก้พูดบ่นขึ้นมาอีกยกใหญ่ ซึ่งบารัมก็ยอมยืนฟังอยู่เงียบ ๆ แล้วถึงค่อยเล่าสิ่งที่ตัวเองเคยถามอิรุมะออกมาให้อีกฝ่ายได้ฟัง
"ก็พ่อแม่ของอิรุมะแย่มากเลยน่ะสิ
ฉันน่ะเคยถามอิรุมะอยู่เหมือนกันว่าอยากจะกลับไปที่โลกของตัวเองไหม (51)
"แล้วนายจะทำยังไงต่อไปล่ะ?" บารัมที่เห็นว่าคาเลโก้นิ่งเงียบไป เจ้าตัวจึงเป็นฝ่ายถามขึ้นมาก่อน
"ไม่ต้องห่วงไปหรอกชิจิโระ เพราะถึงแม้ว่าฉันจะชังน้ำหน้ามัน แต่ฉันก็ทรยศมันที่ช่วยชีวิตฉันเอาไว้ไม่ได้หรอกนะ
นี่ฉันยังสงสัยอยู่เลยเนี่ย (50)
"แล้วนายจะทำยังไงต่อไปล่ะ?" บารัมที่เห็นว่าคาเลโก้นิ่งเงียบไป เจ้าตัวจึงเป็นฝ่ายถามขึ้นมาก่อน
"ไม่ต้องห่วงไปหรอกชิจิโระ เพราะถึงแม้ว่าฉันจะชังน้ำหน้ามัน แต่ฉันก็ทรยศมันที่ช่วยชีวิตฉันเอาไว้ไม่ได้หรอกนะ
นี่ฉันยังสงสัยอยู่เลยเนี่ย (50)
ไม่ใช่ว่าไม่ไว้ใจ แต่มันเป็นเพราะว่าตัวนายเองก็ประกาศแบบชัดเจนเลยว่า นายไม่ชอบอิรุมะ
แล้วใครจะไปกล้าบอกนายกันล่ะจริงไหม?"
พอคาเลโก้ลองคิดตามในสิ่งที่บารัมได้พูดออกมา เจ้าตัวก็เริ่มที่จะเข้าใจอิรุมะขึ้นมาบ้างแล้ว (49)
ไม่ใช่ว่าไม่ไว้ใจ แต่มันเป็นเพราะว่าตัวนายเองก็ประกาศแบบชัดเจนเลยว่า นายไม่ชอบอิรุมะ
แล้วใครจะไปกล้าบอกนายกันล่ะจริงไหม?"
พอคาเลโก้ลองคิดตามในสิ่งที่บารัมได้พูดออกมา เจ้าตัวก็เริ่มที่จะเข้าใจอิรุมะขึ้นมาบ้างแล้ว (49)
หงุดหงิดเพราะอิรุมะยอมบอกบารัมว่าตัวเองเป็นมนุษย์ตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอหน้ากัน
แล้วมันก็ดูเหมือนกับว่าบารัมจะมองเห็นได้ถึงความหงุดหงิดของคาเลโก้ที่มีต่ออิรุมะ เจ้าตัวจึงตัดสินใจพูดอธิบายออกไปอีกครั้งว่า (48)
หงุดหงิดเพราะอิรุมะยอมบอกบารัมว่าตัวเองเป็นมนุษย์ตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอหน้ากัน
แล้วมันก็ดูเหมือนกับว่าบารัมจะมองเห็นได้ถึงความหงุดหงิดของคาเลโก้ที่มีต่ออิรุมะ เจ้าตัวจึงตัดสินใจพูดอธิบายออกไปอีกครั้งว่า (48)