"เมี้ยว?" ใครน่ะ

/พลิกตัวขึ้นมา
/ดมมือ

"เมี้ยว~" ปลอดภัยนี่นา✨️
/เอาหัวมุดมือ:3

⁉️

/รู้ตัวแล้วว่าโดนถ่าย

/หันมามองคุณ

"เหมียว...." มาถ่ายกันได้งั้นเสียมารยาทซะจริง หึ!

/เชิ่ดหน้าใส่แล้วเดินไปหลบหลังต้นไม้ แอบมองอยู่ตรงนั้น

"เมี้ยว?" มาจากไหนน่ะ?

/มองบอลไหมพร้อมแล้วเอามือตบๆ

"เมี้ยว~~(　＾▽＾)" ตอนนี้มันเป็ของฉันแล้ว!

/เล่นบอล

/แสงมันล่อตาล่อใจซะจริง

/ไล่จับเลย

/สัตว์โลกหลังฝนเล็บเสร็จก็เดินน้วยนาดตามผีเสื้อ
/วนรอบต้นไม้—

(ทำอะไรตกนะ⁉️)

/ยังคงฝนเล็บอยู่ สักพักก็หงายหลังไปนอนคลุกหญ้า
/ตวัดอุ้งเท้าเล่นกับผีเสื้อ

แควก....แควก.....

/หันมาสบตา
/หยุดกระทำทั้งหมด

"ฟ่ออ" มองไร>:3

"จะไปแล้วจริงๆหรอ"

/พอเห็นว่าจะไปแล้วก็เข้ามาเดินตามเป็นวิญญาณติดๆ

/ไม่มีหมั่นโถวลูกใหม่ก็จะไม่มีการจากลาใดๆทั้งนั้นแหละ!

"เสือที่ดุย่อมไม่รวมกลุ่ม"

เพราะงั้นเราเหมือนกันไม่ได้หรอ 'หึ'

"เห็นม้า~ฉันบอกแล้ว ฉันมีประสบการณ์✨️"

/กินหนมต่อ

⁉️

"เมี้ยว...." ไม่มีอะไรสักหน่อย

/เมื่อโดนจับได้ นัยต์ตาก็เลิ่กลั่กพอสมควร
/ร่างตุ้ต้ะขยับไปน้วยพันแข้งขาอีกคนสร้างความเชื่อใจ

"เมี้ยวๆ" นกนั่นเพื่อนนายหรอ

/อุ้งมือชี้ไปที่นกบนหัว

"......"

หึ้ยไม่ใช่แมว!! <<เสียงภายในใจ

/มองเสือขาวเขม่ง ให้ไปแล้วยังจะบ่นเธออีก>:0

/ยืนฟึดฟัดกินขนมรอระหว่างรออีกฝ่าเจรจากับเด็ก แต่สักพักก็พูดแทรก

"การที่เด็กร้องมันอยู่แค่สามอย่างแหละน่า...

☝️ หนึ่งทำของหาย
✌️ สองหลงทาง
🫵 สามหน้าเธอโหด "

/ยื่นนิ้วชี้เลย

/ไม่ได้ซื้อเองแท้ๆยังจะมาเร่งเธออีกนะ💢

"ยัยน่ากลัว เดี๋ยวก็บอกให้เอาไปให้เองซะหรอก หึ"

/ยื่นหมั่นโถวให้เด็กไป

"จะให้ก็ได้ แต่กินให้หมดนะ อันนี้มาจากร้านประจำฉันเองรับรองอร่อยแน่นอน (((￣へ￣井)"

"......"😦

"ต แต่ฉันเป็นคนแปลกหน้านะ นายเชื่อใจยัยนี่หรอ

/หมั่นโถวที่ยื่นให้แทบหักเลี้ยวกลับใส่ปากตัวเองทันที

"งั่มๆ พูดงี้ ฉันไม่แบ่งให้เธอแล้ว>:0"

/กอดถุงหมั่นโถวหลบ

"หึ! ง่ายมากเลยก็แค่เพิ่มคะ...แนน..."

🐯✨️⁉️

ไอหยา... ครูคนนี้ออกไปข้างนอกไปเหมาลูกอมรึป่าวเนี่ย!

/ดวงตาเป็นประกาย มองลูกอมหลากรสราวกับว่ามันเป็นอัญมณีหลากสี

"อะแฮ่ม ก็...ไม่ใช่ว่าไม่อยากได้หรอกนะ~"

/สองมือค่อยๆยื่นไปหา🤲🏻

"แต่คะแนนที่หักไปก็อยากได้ด้วยสิเพราะงั้นนะ...."

/ยื่นมือไปจ่อรอ

"ให้ทั้งสองอย่างเดี๋ยวจะ+20คะแนนให้เลยเป็นไง✨️"

"ไม่ใช่แมวนะ!"

/กินหมั่นโถวท่ามกลางเสียงเด็กที่ร้องดังขึ้นกว่าเก่า

"เห็นมันเธอเรียกผิดเด็กร้องไห้เลย หึ!"

เชิ่ดหน้สขึ้นแล้วเดินมาทางเด็ก

"นี่นาย ถ้าเงียบฉันจะแบ่งของกินให้นะ(((￣へ￣井)"

/ไม่ได้อยากแบ่งเท่าไหร่แต่เพื่อความสงบสุขของใบหูแล้ว...

/ยื่นหมั่นโถวให้

"หึ ไม่มีวันหลงหรอกนะ"

/เชิ่ดน้ำอย่างคนขี้โม้
/ก่อนจะสะดั้งโหยงเมื่อได้ยินประโยคสุด

"ร เรียนหรอ!?"

"งั้นไม่เป็นไรฉันจะกลับแล้ว"

/เลิ่กลั่กทันที

"และฉันชื่อหู่หลิงไม่ใช่ลู่นะ เป็นอาจารย์ยังเรียกผิดเลยแบบนี้ต้องหัก-10คะแนนนะ หึ!"

(+++)

"อ้าม~มมม งั่ม!"

/ปากเคี้ยวหมั่นโถวพร้อมยืนมองฉากตรงหน้า

เสียงเด็กน่ะดังมาแต่ไกลเลยว่าจะเดิน ไม่นึกว่าจะเจอคนหน้าคุ้น

"ลีลี่ทำเด็กร้องไห้หรอ!?"

/ชี้ถามทันที เพื่อเธอทำเด็ร้องไห้แหละ!

😶....

/หลบตา
/เหล่ซ้าย
/มองขวา

"มาเดินเล่น....กับผีเสื้อ"

/ลังเลนิดๆแต่ก็บอกไป

"โรงเรียนมันกว้างมากเลย! เพราะงั้นรู้ตัวอีกทีก็มานี่แล้ว!"
/ขยับมือไปมาเหมือนนกลัวว่าอีกคนจะไม่เชื่อ

"แต่คุณอยากมีเวลาส่วนตัวทำไมไม่อยู่ห้องล่ะ(((￣へ￣井)"