www.readawrite.com/c/1f1842a42a...
www.readawrite.com/c/1f1842a42a...
"..."
"..."
"เจ้าพี่ ท่านจ้องอันใดอยู่?"
"ตองเจ ไยกงนี้ของเจ้ามันถึงแน่นได้ปานนี้!?"
พระนริศทอดเนตรสีสุวรรณมองพระอัครชายาของตนด้วยแววหน่ายพระทัย เห็นมามิรู้กี่ครา มิหนำซ้ำยังเคยใช้กล้ามเนื้อพระมังสาตรงนาภีค้ำยันยามขึ้นควบขี่สุบรรณผงาดแล้ว..เหตุใดถึงยังมิคุ้นหนอ?
"ท่านลูบมันมาหลายคราแล้วเจ้าพี่"
"รู้น่า ยามขี่เจ้า ข้าก็ใช้มือยันตลอด"
"..."
"..."
"เจ้าพี่ ท่านจ้องอันใดอยู่?"
"ตองเจ ไยกงนี้ของเจ้ามันถึงแน่นได้ปานนี้!?"
พระนริศทอดเนตรสีสุวรรณมองพระอัครชายาของตนด้วยแววหน่ายพระทัย เห็นมามิรู้กี่ครา มิหนำซ้ำยังเคยใช้กล้ามเนื้อพระมังสาตรงนาภีค้ำยันยามขึ้นควบขี่สุบรรณผงาดแล้ว..เหตุใดถึงยังมิคุ้นหนอ?
"ท่านลูบมันมาหลายคราแล้วเจ้าพี่"
"รู้น่า ยามขี่เจ้า ข้าก็ใช้มือยันตลอด"
จพเป็นอุปราช รัชทายาทที่พ่อคาดหวังมาก ปู่ทำไว้ดี พ่อทำไว้ดี แต่ตัวเองค่อนข้างไปเอาดีก้านศิลป์ ไม่เก่งการรบมาก โดนพ่อส่งไปรบก็ทัพแตกพ่ายวิ่นแจ้นกลับมา ก็ชอบศิลปะมากกว่านี่ จะเอาศิลปินไปรบเนี่ยนะ บ้าป่าวพี่ คนเราจะไปรอบด้านอะไรขนาดนั้น ไม่ชอบการรบจ้า พ่อยื่นคำขาด ถ้ายังไปปราบกบฏหัวเมืองไม่ได้นะ เราขาดกัน
จพรักพ่อมาก ศักดิ์ศรีก็ค้ำคอ จะทำยังไงดี
จพเป็นอุปราช รัชทายาทที่พ่อคาดหวังมาก ปู่ทำไว้ดี พ่อทำไว้ดี แต่ตัวเองค่อนข้างไปเอาดีก้านศิลป์ ไม่เก่งการรบมาก โดนพ่อส่งไปรบก็ทัพแตกพ่ายวิ่นแจ้นกลับมา ก็ชอบศิลปะมากกว่านี่ จะเอาศิลปินไปรบเนี่ยนะ บ้าป่าวพี่ คนเราจะไปรอบด้านอะไรขนาดนั้น ไม่ชอบการรบจ้า พ่อยื่นคำขาด ถ้ายังไปปราบกบฏหัวเมืองไม่ได้นะ เราขาดกัน
จพรักพ่อมาก ศักดิ์ศรีก็ค้ำคอ จะทำยังไงดี
ความฉิบหายมาเยือนเพ็ชรทันที...เมื่อพบว่าประตูรั้วบ้านถูกเปิดอ้าค้างไว้
"ไอ้นิล!!! ทีงี้ล่ะฉลาดนัก!"
.
.
.
.
เหมือนมีใครพูดถึง แต่ก็ช่างมันเถอะ
สุนัขพันธุ์ไฮบริดวูล์ฟสีดำตัวใหญ่เดินเตร็ดเตร่อยู่ริมถนน ท่ามกลางสายตาสงสัยของผู้คนและสัตว์ตัวอื่นๆ
ถึงกระนั้น 'นิล' ก็ไม่ค่อยสนใจนัก สิ่งที่มันโฟกัสตอนนี้คือจุดหมายปลายทางเสียมากกว่า
ความฉิบหายมาเยือนเพ็ชรทันที...เมื่อพบว่าประตูรั้วบ้านถูกเปิดอ้าค้างไว้
"ไอ้นิล!!! ทีงี้ล่ะฉลาดนัก!"
.
.
.
.
เหมือนมีใครพูดถึง แต่ก็ช่างมันเถอะ
สุนัขพันธุ์ไฮบริดวูล์ฟสีดำตัวใหญ่เดินเตร็ดเตร่อยู่ริมถนน ท่ามกลางสายตาสงสัยของผู้คนและสัตว์ตัวอื่นๆ
ถึงกระนั้น 'นิล' ก็ไม่ค่อยสนใจนัก สิ่งที่มันโฟกัสตอนนี้คือจุดหมายปลายทางเสียมากกว่า
เจ้าพี่คนเก่ง ❤️
เจ้าพี่คนเก่ง ❤️
ตอนแรกจะสองตอนจบ แต่ว่ามีคนไม่ให้จบwa //ชี้หัวคนแต่ง
www.readawrite.com/c/df6028bfb2...
ตอนแรกจะสองตอนจบ แต่ว่ามีคนไม่ให้จบwa //ชี้หัวคนแต่ง
www.readawrite.com/c/df6028bfb2...
ปกติแล้วการแช่ออนเซ็นมักเป็นการพักผ่อนหย่อนใจที่ดี ถ้าได้ดื่มสาเกไปด้วยแล้วมันโคตรจะเหมือนกับได้ขึ้นสวรรค์
แต่บังเอิญว่าออนเซ็นที่กฤษณะมาแช่ตอนนี้ดันอยู่ในเขตวัดและติดป่า...แน่นอนว่ามันคือจุดศูนย์รวมสิ่งลี้ลับดีๆเลยก็ว่าได้
ยังดีที่พัชรวินทร์เพื่อนรักเหนื่อยจนนอนกรนลั่นในห้องพักไปแล้ว ไม่งั้นมันคงได้กรี๊ดแตกตั้งแต่เจอว่ามี 'บางสิ่งบางอย่าง' มาแช่ออนเซ็นด้วยกัน
ปกติแล้วการแช่ออนเซ็นมักเป็นการพักผ่อนหย่อนใจที่ดี ถ้าได้ดื่มสาเกไปด้วยแล้วมันโคตรจะเหมือนกับได้ขึ้นสวรรค์
แต่บังเอิญว่าออนเซ็นที่กฤษณะมาแช่ตอนนี้ดันอยู่ในเขตวัดและติดป่า...แน่นอนว่ามันคือจุดศูนย์รวมสิ่งลี้ลับดีๆเลยก็ว่าได้
ยังดีที่พัชรวินทร์เพื่อนรักเหนื่อยจนนอนกรนลั่นในห้องพักไปแล้ว ไม่งั้นมันคงได้กรี๊ดแตกตั้งแต่เจอว่ามี 'บางสิ่งบางอย่าง' มาแช่ออนเซ็นด้วยกัน
"รู้ความต่างระหว่างนกกระจิบแลหงส์แก้วฤาไม่? หากรู้ก็สำเหนียกตนไว้เสีย มิเช่นนั้นปีกอาจถูกตัดโดยมิรู้ตัวเอาหนา" – เอกสุมาลี
"หะนี้ฝ่ายในมดแมลงเพิ่มขึ้นอีกแล้วฤา? ส่งเสียงระคายหูมิพัก พ่ออยู่หัวมิชมชอบเสียด้วยซี เช่นนั้นเพื่อความสบายพระทัยของพระสวามี ย่อมต้องลงมือเองเสียแล้ว" – ทวิผกามาศ
"รู้ความต่างระหว่างนกกระจิบแลหงส์แก้วฤาไม่? หากรู้ก็สำเหนียกตนไว้เสีย มิเช่นนั้นปีกอาจถูกตัดโดยมิรู้ตัวเอาหนา" – เอกสุมาลี
"หะนี้ฝ่ายในมดแมลงเพิ่มขึ้นอีกแล้วฤา? ส่งเสียงระคายหูมิพัก พ่ออยู่หัวมิชมชอบเสียด้วยซี เช่นนั้นเพื่อความสบายพระทัยของพระสวามี ย่อมต้องลงมือเองเสียแล้ว" – ทวิผกามาศ
"เห็นมิโกะบอกมาอีกที แต่ปีศาจญี่ปุ่นฟังภาษาเราไม่ออก คงไม่มายุ่งกันหรอก"
"ไอ้คุณกฤษณะ ฟังกูอยู่ป่ะเนี่ย?"
"พัชร...แล้วมิโกะเขาบอกมึงว่าปีศาจจิ้งจอกนี่มีกี่หาง แล้วหน้าตาเป็นไง?"
"เก้ามั้ง เห็นว่าบำเพ็ญเพียรมานาน หน้าตาก็ไม่แน่ใจ เห็นชอบใส่หน้ากากตลอดตอนมาปรากฏให้คนเห็น"
"ว่าแต่มึงถามทำไมเนี่ย?"
"เห็นมิโกะบอกมาอีกที แต่ปีศาจญี่ปุ่นฟังภาษาเราไม่ออก คงไม่มายุ่งกันหรอก"
"ไอ้คุณกฤษณะ ฟังกูอยู่ป่ะเนี่ย?"
"พัชร...แล้วมิโกะเขาบอกมึงว่าปีศาจจิ้งจอกนี่มีกี่หาง แล้วหน้าตาเป็นไง?"
"เก้ามั้ง เห็นว่าบำเพ็ญเพียรมานาน หน้าตาก็ไม่แน่ใจ เห็นชอบใส่หน้ากากตลอดตอนมาปรากฏให้คนเห็น"
"ว่าแต่มึงถามทำไมเนี่ย?"
”ต้องขออภัย คุณจอมด้วยเจ้าค่ะ แต่ตอนนี้ลูกกาญกำลังแปรงผมอยู่ จะขอรบกวนเวลาสักหน่อย“
<“ยัยเด็กอวดดี”>
”ลงมาแล้วรึ หนูกาญจ๊ะ มาไหว้เสด็จท่านซี พระคู่หมั้นของลูกอย่างไรเล่า ลูกคงจำได้“
”จำได้ค่ะ จำได้มิรู้ลืมเลยเทียว“
”ก็รูปงามดี…งามกว่าตอนเด็กโขครับ คุณแม่“
”นี่แหละหนา มิผิดคำโบราณท่านว่า“
”ต้องขออภัย คุณจอมด้วยเจ้าค่ะ แต่ตอนนี้ลูกกาญกำลังแปรงผมอยู่ จะขอรบกวนเวลาสักหน่อย“
<“ยัยเด็กอวดดี”>
”ลงมาแล้วรึ หนูกาญจ๊ะ มาไหว้เสด็จท่านซี พระคู่หมั้นของลูกอย่างไรเล่า ลูกคงจำได้“
”จำได้ค่ะ จำได้มิรู้ลืมเลยเทียว“
”ก็รูปงามดี…งามกว่าตอนเด็กโขครับ คุณแม่“
”นี่แหละหนา มิผิดคำโบราณท่านว่า“
เนตรสีอำพันโลหิตกวาดมองอาณาบริเวณลานกว้าง กลิ่นสนิมกระทบฆานประสาทแลเกล็ดที่หลุดกระจัดกระจาย มิต้องคิดนานก็รู้ว่ามีการต่อสู้เกิดขึ้นเมื่อมิกี่เพลาก่อนหน้า
เนตรสีอำพันโลหิตกวาดมองอาณาบริเวณลานกว้าง กลิ่นสนิมกระทบฆานประสาทแลเกล็ดที่หลุดกระจัดกระจาย มิต้องคิดนานก็รู้ว่ามีการต่อสู้เกิดขึ้นเมื่อมิกี่เพลาก่อนหน้า
พฤกษ์: อาเพ็ชรจะเดินอะไรนักหนา พี่ตาลายไปหมดแล้ว
เพ้ด: อาเอาเท้าพี่พฤกษ์มาเดินหรอ//ยักคิ้วใส่
พฤกษ์: พ่อครับ โตไปพี่พูด ไอ้สัส ได้ไหม
นิล: เอาเลยลูกรัก เดี๋ยวพ่อช่วยด่า
สรุปสองพ่อลูกโดนแม่มินจีบิดหูทั้งคู่ ส่วนพี่เพ้ดก็โดนมังจาหยิกเอวร้องจ๊าก
พฤกษ์: อาเพ็ชรจะเดินอะไรนักหนา พี่ตาลายไปหมดแล้ว
เพ้ด: อาเอาเท้าพี่พฤกษ์มาเดินหรอ//ยักคิ้วใส่
พฤกษ์: พ่อครับ โตไปพี่พูด ไอ้สัส ได้ไหม
นิล: เอาเลยลูกรัก เดี๋ยวพ่อช่วยด่า
สรุปสองพ่อลูกโดนแม่มินจีบิดหูทั้งคู่ ส่วนพี่เพ้ดก็โดนมังจาหยิกเอวร้องจ๊าก