(จิงค่ะะ เปนเด่กดี)

(ให้แตะให้มิ้บได้เลยค่ะ🥺🫳🏻)

(เปนตัวเล้กหน้าหวานๆเยย🥺)

“ข้าก็คิดเช่นนั้น”

“คงมีเรื่องดีๆ เกิดขึ้นแน่นอน”

แม้จะไม่ใช่นักพยากรณ์หรืออะไร แต่สัญชาตญาณมันบอกมาแบบนั้น

นัยน์ตาที่มองอีกฝ่ายกำลังคิดพิเคราะห์ในใจ

ไม่คุ้นหน้า แสดงว่าคงเป็นนักเรียนใหม่ของที่นี่

“ข้าเซลคาริส ยินดีที่ได้พบ“

(ขอจิ้มลิ้นแงวอีกตุวหน่อยค่า🥺 /เค้า แค้น.)

เห็นสีหน้าท่าทางของคนตรงหน้าก็แค่นหัวเราะในลำคอ

“จับอาบน้ำก็สะอาดแล้ว ทำทีรังเกียจแต่เจ้าเองก็ชอบมันมิใช่หรือ”

เซลคาริสหลุบตามองมืออีกฝ่ายที่ยังคงสัมผัสแมวไม่ปล่อย

“เจ้าโดนข่วน?”

(ตอนเด่กเปนยัยจิ๋วมากเลยค่ะ🥺 โตมาสองเมตรได้ไงก้ไม่รุ้…)

(คนงามมาชมก็เขินแย่น่ะซี><)

ร่างสูงผ่านทางมา ไม่ทันได้สังเกตอีกฝ่ายจนกระทั่งได้ยินประโยคสุดท้ายดังแว่วมา เซลคาริสเหลือบมอง พบว่าเป็นคนคุ้นเคย

มุมปากขยับยิ้มเล็กน้อย

“นี่เจ้าจะจับแมวน้อยตรงหน้ากินงั้นหรืออินอส?”

“น่ากลัวไม่เบา”

เอ่ยพูดหยอกไปอย่างนั้นก่อนจะเดินเข้าไปหาทั้งคู่

(ปัก เดวเค้ามาา)

(ขออนุญาต+ค่า🥺)

ร่างสูงใหญ่บดบังทางข้างหน้าของคุณจนมิด วันเปิดภาคเรียนซึ่งไม่ได้มีอะไรเป็นพิเศษ สำหรับเซลคาริสก็เหมือนกับปีที่ผ่านๆ มา

เมื่อได้ยินเสียงเอ่ยทักขึ้นจึงหันไปหา

”ไม่ได้มีอะไรเป็นพิเศษหรอก“

นัยน์ตาสีอำพัน และอีกข้างที่มีสีน้ำทะเลเหลือบอยู่ครึ่งหนึ่งสบตากับคนเพิ่งมาถึง มุมปากขยับยิ้มเล็กน้อย

“อากาศปลอดโปร่งดีนะ เจ้าว่าไหม?”

(น่ารักกันทั้งคุ่เลยค่ะ🥺🤲)