Doc: https://docs.google.com/document/d/1UnKPI71sOQsqDIdW8802Kghj0uxdD-xLKEax3odDq7E/edit?usp=drivesdk
เห็นท่าทีของท่านที่โค้งให้อากาศ และอากาศก็โค้งให้ท่านกลับเช่นกัน ทำเอาคนที่มองเห็นถึงกับหลุดขำ ไม่รู้จะเอ็นดูหรือนับถือดี
“หากเจ้ายังโค้งให้เช่นนั้น เกรงว่า ‘เขา’ คงคิดว่าตนเป็นแขกคนสำคัญจริงๆ”
“แต่ศูนย์บรรเทาทุกข์ผี…ฟังดูไม่เลวเลย ดูท่าพี่โล้นจะชอบคำนี้”
สายตาเหลือบมอง ‘พี่โล้น’ ด้านหลังท่านแล้วเอ่ยยิ้มๆ
“พี่โล้นบอกว่าเจ้าซื่อตรงดีนะ ถูกใจเจ้าแล้วสิ”
เห็นท่าทีของท่านที่โค้งให้อากาศ และอากาศก็โค้งให้ท่านกลับเช่นกัน ทำเอาคนที่มองเห็นถึงกับหลุดขำ ไม่รู้จะเอ็นดูหรือนับถือดี
“หากเจ้ายังโค้งให้เช่นนั้น เกรงว่า ‘เขา’ คงคิดว่าตนเป็นแขกคนสำคัญจริงๆ”
“แต่ศูนย์บรรเทาทุกข์ผี…ฟังดูไม่เลวเลย ดูท่าพี่โล้นจะชอบคำนี้”
สายตาเหลือบมอง ‘พี่โล้น’ ด้านหลังท่านแล้วเอ่ยยิ้มๆ
“พี่โล้นบอกว่าเจ้าซื่อตรงดีนะ ถูกใจเจ้าแล้วสิ”
“น้ำเย็นดีไหม สาวน้อย?”
แพนเธรอสยิ้มละมุนทักถาม
“น่าเสียดาย…ที่ยังไม่ถึงเวลาของเจ้า”
“น้ำเย็นดีไหม สาวน้อย?”
แพนเธรอสยิ้มละมุนทักถาม
“น่าเสียดาย…ที่ยังไม่ถึงเวลาของเจ้า”
ใต้ฟ้าสว่างดาวพร่างพราย ร่างสูงโปร่งของแพนเธรอสปรากฏตัวขึ้นอย่างเงียบเชียบบนชายฝั่งดั่งเงาแห่งยมโลก
สายตาที่ทอดมองไปยังทะเลนั้นนิ่งสงบราวกับเห็นฉากนี้มานับครั้งไม่ถ้วน ไม่ตื่นตระหนก ไม่ร้องเรียก
เพียงแค่มองหญิงสาวที่กำลังจมลงไปดั่งผู้ที่ยอมปล่อยตัวสู่การพักผ่อนนิรันดร์ ก่อนที่เจ้าตัวจะตัดสินใจก้าวลงน้ำไปหาในจังหวะที่นุ่มสงบ
+
ใต้ฟ้าสว่างดาวพร่างพราย ร่างสูงโปร่งของแพนเธรอสปรากฏตัวขึ้นอย่างเงียบเชียบบนชายฝั่งดั่งเงาแห่งยมโลก
สายตาที่ทอดมองไปยังทะเลนั้นนิ่งสงบราวกับเห็นฉากนี้มานับครั้งไม่ถ้วน ไม่ตื่นตระหนก ไม่ร้องเรียก
เพียงแค่มองหญิงสาวที่กำลังจมลงไปดั่งผู้ที่ยอมปล่อยตัวสู่การพักผ่อนนิรันดร์ ก่อนที่เจ้าตัวจะตัดสินใจก้าวลงน้ำไปหาในจังหวะที่นุ่มสงบ
+
เสียงทักของท่าน ทำให้ผู้ที่มีสรีระแทบจะไร้สัดส่วนโค้งเว้ากับใบหน้าเพศกลางที่แยกไม่ออกว่าหญิงหรือชายหันมาหาท่านพร้อมรอยยิ้มบางเบา
ดูเหมือนเมื่อครู่เจ้าตัวจะกำลังคุยกับอากาศ(?) สำหรับคนที่มองไม่เห็นก็คงคิดว่าเป็นเช่นนั้น
“คนที่อยู่ด้านหลังเจ้า…เขากำลังร้องไห้น่ะ”
“ข้ากำลังรับฟังปัญหาของเขาอยู่…”
นิ้วชี้ไปที่ด้านหลังของท่าน ท่าทางจะเป็นวิญญาณเร่ร่อน แต่ท่านน่าจะมองไม่เห็น
เสียงทักของท่าน ทำให้ผู้ที่มีสรีระแทบจะไร้สัดส่วนโค้งเว้ากับใบหน้าเพศกลางที่แยกไม่ออกว่าหญิงหรือชายหันมาหาท่านพร้อมรอยยิ้มบางเบา
ดูเหมือนเมื่อครู่เจ้าตัวจะกำลังคุยกับอากาศ(?) สำหรับคนที่มองไม่เห็นก็คงคิดว่าเป็นเช่นนั้น
“คนที่อยู่ด้านหลังเจ้า…เขากำลังร้องไห้น่ะ”
“ข้ากำลังรับฟังปัญหาของเขาอยู่…”
นิ้วชี้ไปที่ด้านหลังของท่าน ท่าทางจะเป็นวิญญาณเร่ร่อน แต่ท่านน่าจะมองไม่เห็น