(ช่วงกพ.เค้าผลุบๆโผล่ๆค่ะ🫶✨️ ใครอยากเล่นด้วยทักเฟสได้เลยน้า บอกเค้าก้อพอ)

(แล้วเค้าเพิ่งไปเช้คแชท เค้าดองแชทคุนเหรอเนี่ย 😭)

คอสม์มากมายพากันเตรียมขนย้ายเข้าหอพัก แต่เอเฟเมลเลียร์ที่ไม่รีบกับอะไรทั้งนั้นจึงยังไม่ทันทำอะไรเลย

ชายหนุ่มตัดสินใจเดินเล่นบริเวณบ้านพัก ทักทายคนรู้จักเพื่อพูดคุยแลกเปลี่ยนเรื่องราวของกันและกัน

หลังจากผละจากผู้อื่นมาได้สักพัก ก็เผอิญมาพบเข้ากับเพื่อนจากคนละหอพักของตนเอง "ยูเมนเนส??"

"เจ้า— ไปโดนอะไรมา? กินหญ้าพิษหรือ?"

(เค้ากลับมาแล้วค่ะ!)

เป็นที่รู้กันในหมู่คนสนิทว่าในวันแห่งการอธิฐานเขามักจะสวดภาวนาต่อองค์เทพีอยู่เสมอ แม้จะพ้นเขตของวิหารศักดิ์สิทธิ์แล้วก็ตาม ในวันนี้ของทุกปีจึงดูเงียบขรึมมากกว่าปกติ

เอเฟเมลเลียร์อยู่ที่นี่ตั้งแต่เช้ามืด พอคนเริ่มเยอะเข้าจึงคิดจะจากไป ชายหนุ่มกำลังปลีกตัวออกไปจากมุมหนึ่งของวิหาร แต่พลันสบตาเข้ากับสตรีที่คุ้นเคยกัน จึงเดินมาพูดคุยด้วย

"เธโอฟาเนีย ไม่ได้เจอเจ้าเสียนาน"

(โอ๊ย เอนดู พี่ตัวจิ๋ว งั้นเดี๋ยวเค้ามานะคะะะ)

(เอาใหม่- ตะกี้เค้าลบไปเพราะนึกขึ้นได้ว่า อ้อ เค้าอยู่นิกซ์ ไม่ใช่ไกอา- ซอรี่คับ พี่ยูเมนเนสไฟติ้ง น้ำแข็งเช้าด่วน-)

(เค้าๆๆๆ เค้าก็เพิ่งกลับเข้ามา 6455555 ยินดีที่ได้อยู่ด้วยกันนะคะ คุนรุมเมท เดี๋ยวพอเค้าฟินิชเอเวอรี่ติงเค้าจะทักไปหา)

"ไม่อย่างนั้น ข้าลาตรงนี้ดีกว่า อยู่ตรงนี้ด้วยกันสองคนมันไม่เหมาะสม" ชายหนุ่มกล่าวไม่เต็มเสียงคล้ายว่ากำลังเขินอาย พวงแก้มขึ้นริ้วสีแดงระเรื่อ แต่มันก็มองเห็นได้ยากนักในความมืด

"ของที่ให้ย่อมให้ด้วยใจ ไว้เจอกันคราวหน้าค่อยตอบแทนก็ไม่สาย"

ส่วนบาร์นีสส่งเสียงประท้วงราวกับจะบอกว่าให้นับมันเข้าไปด้วย

(ขอโทษที่หายไปนานค่ะ กี้ด/ ชื่อม้าis fineค่ะ เค้าเกือบเปลี่ยนตามแล้วเพราะมันสวยกว่า)

ไม่ต้องคิดอะไรให้วุ่นวาย เอเฟเมลเลียร์ส่ายหัวทันควัน "เราต่อสู้ไม่เก่งหรอก ให้เราซ้อมมือด้วยเกรงว่าคนที่ลำบากคงจะเป็นเจ้า"

ถึงเขาจะพอมีทักษะการเอาตัวรอด แต่นั่นก็ไม่ได้หมายความว่าทักษะการต่อสู้ไปด้วยกันเลยแม้แต่นิดเดียว อาวุธอย่างเดียวที่เขาพอใช้ได้คือธนู และอีกอย่างที่ไม่น่าจะนับได้ก็คือมีด

(+)

"แมวจะไปรู้ประสาอะไรกัน" เขาขำ "ช่างเถอะ ในเมื่อมีแปลแล้วก็รีบทำความสะอาดเข้า"

"ปล่อยไว้เช่นนั้นคงไม่ดีเท่าไหร่หรอก" เอเฟเมลเลียร์ยื่นผ้าเช็ดหน้าสีขาวผืนหนึ่งให้

(Actually เค้าไม่รู้เลยว่าคนกรีกจะเก้บของไว้ตรงไหนได้บ้าง... ก ก็เอาเป็นว่าหาที่เก็บอย่างปลอดภัยได้นะคะ-)

(กี้ด เค้าลืม- รู้ถึงไหนอายถึงนั่น 💀)

"เคียรัน?" เห็นเส้นผมสีดำคุ้นตาประดับลอเรลสีม่วง ไม่จำเป็นต้องหันมาทั้งตัวเอเฟเมลเลียร์ก็จำอีกฝ่ายได้

เขาเดินมาตามทางเรื่อยเปื่อย ไม่ได้คาดว่าจะพบคนรู้จักที่นี่ ประจวบเหมาะกับเจ้าวิหคน้อยที่ร่อนลงมาเล่นกับอีกฝ่ายพอดี

ชายหนุ่มระบายยิ้มส่งให้เพื่อนสมัยเด็กของตน "เป็นยังไงบ้าง เจ้ามาทำอะไรที่นี่เล่า?"

(เค้าปักกๆๆ)

(ค เค้ามาแล้วค่ะ)

เอเฟเมลเลียร์ยังย้ายของเข้าไม่ทันเสร็จดีก็เผอิญเจอเข้ากับรุ่นน้องอีกแล้ว "เอไลออส?" น้ำเสียงแปลกใจแฝงไปด้วยความตื่นเต้นยินดี

"ไม่ได้เจอกันนานแล้วนะ (Long time, no see— Huh?)" ว่าพลางมองขนมในมือของอีกฝ่าย "เรากินได้เหรอ?"

น้ำผึ้งเป็นของโปรดของใครหลายคน ไม่เว้นแม้แต่เขาก็ด้วย แค่ได้กลิ่นก็เริ่มหิวอีกแล้ว