( ตั้งใจจะได้แกะมือออกไงเพื่อนรัก )

" แอ่ก! " ไม่ทันพูดจบ ก็โดนกำปั้นคนที่ตัวสูงกว่าเขกเข้าให้ด้วยความหมั่นไส้ ที่มาพร้อมกับแป้งพิต้า และเครื่องจิ้มและไวน์เจือปนน้ำผสม เป็นอาหารยามบ่ายเย็นที่รสชาติดีไมาหนักท้อง

" นินทาอะไรข้า ? "

" ป่าว !? "

" โกซา อาร์กิเลียสไม่ได้ซนอะไรใช่ไหม ? "

" ตอนแรกพี่ไฮจีจะซื้อหอกสั้นมาให้แต่ข้าห้ามไว้ก่อน พี่ไม่ได้เอาไปใช่อะไรนิ " เขาหรี่ตามองเพราะพี่ชายเขาสมองฟ่อด้านการทำของขวัญ จะซื้ออะไรก็ซื้อลวกๆ มองเผื่อนั้นเผื่อนี้ไปหมด

จริงๆที่เขาซื้อ เพราะคิดว่าหากสิ่งที่อีกคนมี เป็นจองมีค่า ผลงานของพี่ชายคงจะดีขึ้นเยอะเลย แพงไม่เป็นไรบ้านรวย ผมเสกทองได้

" เอาจริงๆ พี่ไฮจีช่วยออกเงินคนละครึ่งให้ เลยได้มันมา---"(+)

( แปลว่านายเขิน )

( เผื่อเจ้าแขนขาอ่อนแรงแล้วจะปล่อย )

ใบหน้าที่มอมอมมจากดินเหนียวเล็กน้อย หันไปเอาปลายจมูกตนเองชนกับปลายจมูกอีกคนทันทีเบาๆที่องศาวางลาดอยู่บนไหล่ตน

ต้องทำให้เขาช็อค ถึงจะแกะได้ละวะ จะตีงู ต้องเป่าปี่ให้งงแล้วค่อยตี

ขออาศัยจังหวะชุลมุนพยายามแกะอีกรอบ

วัดดวงแล้ว สาธุ

" เจ้าก็คาซิลา อาร์กีรอส! "

แรงเยอะอะไรขนาดนี้ตัวเท่านี้แต่มวลกล้ามเนื้อมากกว่าเขาตั้งหลายเท่า คนที่แม่หอมหัวทุกเช้าและเอาขนมปังกับมะเดื่อป้อนกินจะไปมีแรงอะไร พยายามดึงสังขารให้หลุดจากวงแขนที่กอดแน่นจนตอนนี้เขาเองที่ดูตัวเล็กไปเลยจนแทบมิด ก็ไม่ออก

ไม่อ๊อก ไอ้ลิงลม ปล่อยข้า

คนมันมีเจตนา ดิ้นให้ตายก็ไม่ยอมปล่อย

เขาหลับตาปี๋ ขอประทานอภัยเฮอร์เมสและอพอลโลล่วงหน้า +

งั้นต้องแอบไปยิงบนเขาแล้ว ไม่ยิงที่รรแล้วล่ะ

( History fact : ท่านี้มีมาตั้งแต่กรีกโบราณ หลักฐานที่พบได้จริงจังคือภาพจิตรกรรมของนักกายกรรมหญิง หรือ Acrobat หรือ Hetairai กำลังโชว์การยืดหยุ่นร่างกายจากการยิงธนูด้วยดท้า ซึ่งงานนี้ถูกเขียนลงบน Pelike ( เพลิกี ) ที่ใช้เก็บน้ำมันหรือไวน์ในงานเลี้ยงสังสรรค์ แม้ในยุคนั้นเสรีของผู้หญิงจะถูกจำกัดแค่บ้านแต่เหล่านักกายกรรมหญิงกลับเป็นที่นิยมและมีอิสระมากกว่าจากการถูกจ้างในงานเลี้ยง )

( ถูก )

" ขอบคุณที่ชม " เขากล่าวประชดใส่ และรอบนี้เขามีมะเดื่อเหมือนเดิมกับ องุ่นติดกระเป๋ามาด้วย

" มันเป็นปัญหาของเจ้าแล้วล่ะ ไม่ใช่ปัญหาของข้า " เป็นการปัดตกไปว่าวันนี้ไม่ทะเลาะนะ จะมาดูทะเลเงียบๆ

( สบายใจเลยน้า--)

" สบายใจเชียวนะ " เพราะไม่สังเกตเจ้ากรรมนายเวรหัวส้มๆนึงมานั่งอยู่ข้างๆกันมองตาปริบๆใส่ จริงๆมาตั้งนานแล้วแต่แค่ไม่ได้พูดแค่นั้น

" วิวสวยไหม "

( นิดนึงก็เอา ชนะมันอร่อย )

(อัลเซตัส : )

( เพื่อนจะเอาหัวโม่งเขาแล้วเนี่ย ช่วยก่อน )

( ถ้ามองสักนิดพี่จะเห็นเป็นการทะเลาะวิวาทครับ )

( ช่วยน้องก่อน )

( กร๊อบแกร๊บไม่ถูกใจสิ่งนี้ ขออนุญาตไปบ้านเพื่อลากมาออกกำลังกาย )

( นี่แหละหัวแถวของครัวคุณต๋อยของเมือง--)

( .... )

( . หอมหัวก่อน ชนะ ว้าย )

( น้องจำได้ว่านิดเดียวเองน้า ฮือ )

“ โอ้ย—! ”

เป็นเสียงร้องอุทานที่เสียงดังกว่าเมื่อครู่นี้ ความจริงจังน่าจะเทียบเท่าได้กับน้ำหนักตัวของคนที่สรีระสูงกว่า รับไว้เต็ม ๆ โดยไม่ทันตั้งตัว

หนัก— หนักจนลืมเรื่องขนมปังมะเดื่อของแม่ไปเสียสนิท

… 💢 💢

ไร้คำพูดจากปาก สารทุกอย่างถูกส่งผ่านอวจนะภาษา อาร์กีรอสยกแขนขึ้นรัดตัวคนในอ้อมอกเอาไว้แน่นหนา.. แน่นขึ้นเรื่อย ๆ ด้วย

เหมือนว่าจะเริ่มกลายเป็นบ่ายแสนวุ่นวายเข้าไปทุกทีแล้ว

( ดิ้นเเด่วๆๆๆ กรื๊ดๆ ไม่ยอมมมม ข้าไม่ยอมมม--)

( + เสริมนิดนึงเผลอกด กรื๊ด )

" อึก--น แน่น " เอาจริงมันแน่นนะเนี่ย แรงหมอนี้แลกเปลี่ยนกับส่วนสูงรึไง เขาตัวสูงแต่ไม่ได้แข็งแรงเสียเปรียบนะ