แอคสำหรับเล่นคอมมูสวมบทบาทเท่านั้น
Dos https://bit.ly/4qrkDES
“ถ้าเรียวเฮย์มีร้านแนะนำก็แนะนำผมได้นะ”
เธอยิ้มตอบทั้งหายใจออกมาเหมือนโล่งอกที่ได้รับอากาศสดชื่นข้างนอก
“เจ้าแว่นปี1 ….อืม หมายถึง อินาบะ ยูรันคุงหรือเปล่านะ??”
พออีกฝ่ายเรียกแบบนั้นเธอก็พยายามคิดว่าใครก็พูดไปส่งๆเผื่อถูกเพราะเธอก็รู้จักตอนช่วงปฐมนิเทศเอง
“ถ้าเรียวเฮย์มีร้านแนะนำก็แนะนำผมได้นะ”
เธอยิ้มตอบทั้งหายใจออกมาเหมือนโล่งอกที่ได้รับอากาศสดชื่นข้างนอก
“เจ้าแว่นปี1 ….อืม หมายถึง อินาบะ ยูรันคุงหรือเปล่านะ??”
พออีกฝ่ายเรียกแบบนั้นเธอก็พยายามคิดว่าใครก็พูดไปส่งๆเผื่อถูกเพราะเธอก็รู้จักตอนช่วงปฐมนิเทศเอง
เห็นอีกฝ่ายพูดแบบนั้นเธอก็เอ่ออ้อตามอีกเดินฝ่ายไปพร้อมจ่ายค่าเข้าเช่นกัน
“ให้ผมก่อนสิน อืมไหนๆก็มาเพื่อระบายนี่นา ก็ต้องเอาให้สุดสินะ….”
ฮิบิกิหยิบนวมยกมวยของที่นี่ถึงมาเพื่อเตรียมต่อยเพื่อระบาย สีหน้าขแงเธอยิ้มปกติแต่ก็ดูแปลกๆ
พอดูดีๆจะมีอยู่ช่วงแวบนึงจะเห็นสีหน้าของเธอหุบยิ้มออกมาเหมือนระบายความอัดอั้นบางอย่างในใจเธอ
(ยินดีด้วยคนปลดล็อคฮิบิกิสีหน้าอื่นได้)
เห็นอีกฝ่ายพูดแบบนั้นเธอก็เอ่ออ้อตามอีกเดินฝ่ายไปพร้อมจ่ายค่าเข้าเช่นกัน
“ให้ผมก่อนสิน อืมไหนๆก็มาเพื่อระบายนี่นา ก็ต้องเอาให้สุดสินะ….”
ฮิบิกิหยิบนวมยกมวยของที่นี่ถึงมาเพื่อเตรียมต่อยเพื่อระบาย สีหน้าขแงเธอยิ้มปกติแต่ก็ดูแปลกๆ
พอดูดีๆจะมีอยู่ช่วงแวบนึงจะเห็นสีหน้าของเธอหุบยิ้มออกมาเหมือนระบายความอัดอั้นบางอย่างในใจเธอ
(ยินดีด้วยคนปลดล็อคฮิบิกิสีหน้าอื่นได้)
พอเห็นท่าทางแมวที่โดนอีกฝ่ายลูบแกล้งแบบนั้นก็หัวเราะออกมาอย่างเอ็นดูแมวเล็กๆก่อนที่ทั้งสองจะไปที่นี่กันต่อ
"ที่นี่สินะครับ..."
"ไม่ต้องเตรียมชุดหรืออะไรคงไม่โดนมองแปลกๆใช่ไหมนะ??"
พอถึงที่หมายฮิบิกิก็สำรวจมองไปรอบด้วยความที่ไม่เคยมาที่แบบนี่มาก่อนก็ไม่รู้เหมือนกันว่าต้องทำกันไงบ้าง
พอเห็นท่าทางแมวที่โดนอีกฝ่ายลูบแกล้งแบบนั้นก็หัวเราะออกมาอย่างเอ็นดูแมวเล็กๆก่อนที่ทั้งสองจะไปที่นี่กันต่อ
"ที่นี่สินะครับ..."
"ไม่ต้องเตรียมชุดหรืออะไรคงไม่โดนมองแปลกๆใช่ไหมนะ??"
พอถึงที่หมายฮิบิกิก็สำรวจมองไปรอบด้วยความที่ไม่เคยมาที่แบบนี่มาก่อนก็ไม่รู้เหมือนกันว่าต้องทำกันไงบ้าง
เธอยิ้มตอบยักไหล่นิดๆจะตอบเชิงว่าก็ไม่ได้รู้สึกดีขนาดนั้นแต่หิวมากกว่า…
“อื้อ อยากกินโชยุราเมงซักชามนะครับ”
“ในนั้นอากาศเย็นเสียด้วยอยากกินอะไรอุ่นๆ”
เธอตอบและเสนอสิ่งที่อยากกินให้อีกฝ่ายรู้ได้ก็หวังว่าอีกฝ่ายจะเห็นด้วยกับเธอเช่นกัน
เธอยิ้มตอบยักไหล่นิดๆจะตอบเชิงว่าก็ไม่ได้รู้สึกดีขนาดนั้นแต่หิวมากกว่า…
“อื้อ อยากกินโชยุราเมงซักชามนะครับ”
“ในนั้นอากาศเย็นเสียด้วยอยากกินอะไรอุ่นๆ”
เธอตอบและเสนอสิ่งที่อยากกินให้อีกฝ่ายรู้ได้ก็หวังว่าอีกฝ่ายจะเห็นด้วยกับเธอเช่นกัน
เธอยิ้มตอบให้อีกฝ่ายเมื่อได้ยินเรื่องนั้นก็เหมือนจะแอบอิจฉานิดๆ
แต่เธอก็ไม่พูดออกมาได้แค่ยิ้มตอบออกมาก็แค่นั้น
"งั้นผมขอตัวไทเรซัง ไปหาอะไรกินตอบแทนนะครับ คุณพ่อของไทเรซังคงไม่ว่าอะไรใช่ไหมครับ??"
ฮิบิกิพูดตอบกับคุณพ่ออีกฝ่ายเพราะกลัวว่าถ้ากลับดึกโดยไม่ขอจะมีปัญหา
เธอยิ้มตอบให้อีกฝ่ายเมื่อได้ยินเรื่องนั้นก็เหมือนจะแอบอิจฉานิดๆ
แต่เธอก็ไม่พูดออกมาได้แค่ยิ้มตอบออกมาก็แค่นั้น
"งั้นผมขอตัวไทเรซัง ไปหาอะไรกินตอบแทนนะครับ คุณพ่อของไทเรซังคงไม่ว่าอะไรใช่ไหมครับ??"
ฮิบิกิพูดตอบกับคุณพ่ออีกฝ่ายเพราะกลัวว่าถ้ากลับดึกโดยไม่ขอจะมีปัญหา
"ส่วนเพื่อนใหม่ก็ใช่ครับ แต่คนที่อยู่บนหลังขอไม่นับนะครับ..."
เธอยิ้มตอบพลางเล่นมุกตามคุณพ่ออีกฝ่ายที่เข้ามาพูดเชิงหยอกล้อเล็กๆ
"ก็จริงนะครับ มีเรื่องที่พอจะอธิบายแบบปกติทางหลักวิทยาศาสตร์แล้วมัน...ไม่รู้จะพูดยังไง"
เธอพยักหน้ารับแบบเห็นด้วยแต่คิดว่าจะลงบันทึกแบบตำรวจปกติกับเหตุการณ์นี่ก็ปวดหัวแทนแล้ว..
(+)
"ส่วนเพื่อนใหม่ก็ใช่ครับ แต่คนที่อยู่บนหลังขอไม่นับนะครับ..."
เธอยิ้มตอบพลางเล่นมุกตามคุณพ่ออีกฝ่ายที่เข้ามาพูดเชิงหยอกล้อเล็กๆ
"ก็จริงนะครับ มีเรื่องที่พอจะอธิบายแบบปกติทางหลักวิทยาศาสตร์แล้วมัน...ไม่รู้จะพูดยังไง"
เธอพยักหน้ารับแบบเห็นด้วยแต่คิดว่าจะลงบันทึกแบบตำรวจปกติกับเหตุการณ์นี่ก็ปวดหัวแทนแล้ว..
(+)
เธอตอบทั้งถอนหายใจยอมจับมือกับอีกฝ่ายเพื่อลุกขึ้นยื่นดีๆ แล้วค่อยหาขวดแอลกอฮอล์ฉีดที่หลัง
"....จริงๆก็อยากกลับบ้านไปอาบน้ำล้างตัวแหละนะ แต่ก็หิวด้วยไแหาอะไรกินกันไหมครับ?"
เธอพูดชวนอีกฝ่ายไปหาอะไรกินกันเพื่อเป็นการตอบแทนอีกฝ่ายไปด้วย
เธอตอบทั้งถอนหายใจยอมจับมือกับอีกฝ่ายเพื่อลุกขึ้นยื่นดีๆ แล้วค่อยหาขวดแอลกอฮอล์ฉีดที่หลัง
"....จริงๆก็อยากกลับบ้านไปอาบน้ำล้างตัวแหละนะ แต่ก็หิวด้วยไแหาอะไรกินกันไหมครับ?"
เธอพูดชวนอีกฝ่ายไปหาอะไรกินกันเพื่อเป็นการตอบแทนอีกฝ่ายไปด้วย
เธอหันมายิ้มตอบเฉยๆไม่ได้พูดอะไรแต่แต่หน้าบ่งบอกว่าได้ยินนะที่พูดว่าเท่นะเอาเป็นว่าขอบคุณ
"งั้นเหรอ...ก็ไม่นานเท่าไรมั้งที่ถูกขังอยู่ในนี่นะ"
เธอเก็บข้าวของ ของเธอดีที่ไม่มีอะไรสูญหายของทุกอย่างของเธออยู่ครบดี
เธอมองไปที่มือถือของเธอเวลาในมือถือคือ 6 โมงกว่าได้แล้ว
"ก็พอไหวอยู่ครับ...แค่มึนๆนิดหน่อยเพราะโดนมัดและขังอยู่ที่ละมั้ง"
(+)
เธอหันมายิ้มตอบเฉยๆไม่ได้พูดอะไรแต่แต่หน้าบ่งบอกว่าได้ยินนะที่พูดว่าเท่นะเอาเป็นว่าขอบคุณ
"งั้นเหรอ...ก็ไม่นานเท่าไรมั้งที่ถูกขังอยู่ในนี่นะ"
เธอเก็บข้าวของ ของเธอดีที่ไม่มีอะไรสูญหายของทุกอย่างของเธออยู่ครบดี
เธอมองไปที่มือถือของเธอเวลาในมือถือคือ 6 โมงกว่าได้แล้ว
"ก็พอไหวอยู่ครับ...แค่มึนๆนิดหน่อยเพราะโดนมัดและขังอยู่ที่ละมั้ง"
(+)
"ไปสู่สุขคตินะครับ...."
ตอนแรกเธอเหมือนจะเดินหนีเหมือนจะไม่ยุ่งแต่ความจริงคือเธอไปหาข้าวของเธอพอเห็นว่าอยู่ครบก็เอาลูกธนูที่ติดมาด้วยจิ้มโครงกระดูกตรงหน้าให้สลายไปตรงๆไปเลยแล้วกัน
ถ้ายังไม่สลายไปอีกหรือไม่นอมก็จิ้มให้หายไปอยู่ดี
"เอาล่ะ เราออกจากที่นี่กันเถอะครับ ว่าแต่นี่กี่โมงกันแล้วเนี่ย ผมรู้สึกหัวๆยังไงก็ไม่รู้....."
เธอตอบทั้งหน้ายิ้มแบบเดิมเช่นเคยให้อีกฝ่ายปกติ
"ไปสู่สุขคตินะครับ...."
ตอนแรกเธอเหมือนจะเดินหนีเหมือนจะไม่ยุ่งแต่ความจริงคือเธอไปหาข้าวของเธอพอเห็นว่าอยู่ครบก็เอาลูกธนูที่ติดมาด้วยจิ้มโครงกระดูกตรงหน้าให้สลายไปตรงๆไปเลยแล้วกัน
ถ้ายังไม่สลายไปอีกหรือไม่นอมก็จิ้มให้หายไปอยู่ดี
"เอาล่ะ เราออกจากที่นี่กันเถอะครับ ว่าแต่นี่กี่โมงกันแล้วเนี่ย ผมรู้สึกหัวๆยังไงก็ไม่รู้....."
เธอตอบทั้งหน้ายิ้มแบบเดิมเช่นเคยให้อีกฝ่ายปกติ
เธอพูดตอบทั้งยิ้มๆและมือก็ถักอื่นๆเล่นเพิ่มไปด้วยแม้จะยังไม่เสร็จดีเพราะกินไปด้วยก็เถอะ
“อื้อ ไว้ผมจะชวนเซ็นจิโร่คุงมาอีกนะ”
“กินหมดแล้งงั้นคิดเงินและไปกันต่อเถอะเนอะ”
ฮิบิกิยิ้มตอบแะเรียกพนักงานมาคิดเงินเพื่อที่ทั้งสองจะไปที่อื่นกันต่อ
เธอพูดตอบทั้งยิ้มๆและมือก็ถักอื่นๆเล่นเพิ่มไปด้วยแม้จะยังไม่เสร็จดีเพราะกินไปด้วยก็เถอะ
“อื้อ ไว้ผมจะชวนเซ็นจิโร่คุงมาอีกนะ”
“กินหมดแล้งงั้นคิดเงินและไปกันต่อเถอะเนอะ”
ฮิบิกิยิ้มตอบแะเรียกพนักงานมาคิดเงินเพื่อที่ทั้งสองจะไปที่อื่นกันต่อ
เธอเล่ารายละเอียดและตอบไปตามตรงแม้เรื่องที่เล่ามันจะน่าเหลือเชื่อมากๆก็ตามเถอะ
เธอเล่ารายละเอียดและตอบไปตามตรงแม้เรื่องที่เล่ามันจะน่าเหลือเชื่อมากๆก็ตามเถอะ
“คุณพ่อเป็นตำรวจด้วยสินะครับยอดไปเลยนะ”
เธอตอบทั้งยิ้มๆระหว่างที่อีกฝ่ายพูดคุยกันระหว่างเดินไปที่สถานีตำรวจ
“อิชิซัง??”
เธอชี้ที่ตัวเองแบบหมายถึงตัวเองสินะ พึ่งเคยมีคนเรียกชื่อเล่นที่ย่อจากนามสกุลเนี่ยแหละ
“อา ครับคุณตำรวจคือระหว่างที่ผมหาเบาะแสอยู่ก็เจอผู้หญิงชุดกิโมโนขอความช่วยเหลือนะครับ”
(+)
“คุณพ่อเป็นตำรวจด้วยสินะครับยอดไปเลยนะ”
เธอตอบทั้งยิ้มๆระหว่างที่อีกฝ่ายพูดคุยกันระหว่างเดินไปที่สถานีตำรวจ
“อิชิซัง??”
เธอชี้ที่ตัวเองแบบหมายถึงตัวเองสินะ พึ่งเคยมีคนเรียกชื่อเล่นที่ย่อจากนามสกุลเนี่ยแหละ
“อา ครับคุณตำรวจคือระหว่างที่ผมหาเบาะแสอยู่ก็เจอผู้หญิงชุดกิโมโนขอความช่วยเหลือนะครับ”
(+)
เธอตอบทั้งยิ้มหลังอีกฝ่ายแก้มัดให้เธอแม้ในสถานการณ์นั้นไม่ใช่เรื่องที่เธอจะยิ้มออกได้เลยแท้ๆ
“อืม จะเอายังไงกับเธอดีนะ”
“จะให้ปัดเป่าดีๆหรือยอมไปดีๆล่ะ?”
ฮิบิกิได้ผู้กับผีโครงกระดูกที่ลักพาตัวเธอมาอยู่ที่นี่
“ไม่คิดว่าจะโดนหลอกเพราะความสงสารอยากช่วยแล้วทำกันแบบนี่เลยนะ….”
เธอพูดออกมาทั้งถอนหายใจ
เธอตอบทั้งยิ้มหลังอีกฝ่ายแก้มัดให้เธอแม้ในสถานการณ์นั้นไม่ใช่เรื่องที่เธอจะยิ้มออกได้เลยแท้ๆ
“อืม จะเอายังไงกับเธอดีนะ”
“จะให้ปัดเป่าดีๆหรือยอมไปดีๆล่ะ?”
ฮิบิกิได้ผู้กับผีโครงกระดูกที่ลักพาตัวเธอมาอยู่ที่นี่
“ไม่คิดว่าจะโดนหลอกเพราะความสงสารอยากช่วยแล้วทำกันแบบนี่เลยนะ….”
เธอพูดออกมาทั้งถอนหายใจ
เธอยิ้มตอบมองอย่างเอ็นดูอีกฝ่ายเหมือนดูแลน้องชายอีกคนอะไรทำนองนั้น
มือเธอเลยเผลอลูบหัวอีกฝ่ายเล็กๆด้วยความติดจากการดูแลน้องชายแท้ๆที่บ้านเธออีกที
“ครับ ก่อนที่สัญญาณไฟจะกลับไปแดงอีกรอบ”
เธอพยักหน้าตอบและเดินข้ามถนนตามไปด้วยกัน
เธอยิ้มตอบมองอย่างเอ็นดูอีกฝ่ายเหมือนดูแลน้องชายอีกคนอะไรทำนองนั้น
มือเธอเลยเผลอลูบหัวอีกฝ่ายเล็กๆด้วยความติดจากการดูแลน้องชายแท้ๆที่บ้านเธออีกที
“ครับ ก่อนที่สัญญาณไฟจะกลับไปแดงอีกรอบ”
เธอพยักหน้าตอบและเดินข้ามถนนตามไปด้วยกัน
เธอพูดทั้งติดตลกเล็กๆว่าจะไม่โดนจับสอบสวนเพราะมันน่าสงสัยอะไรทำนองนั้น
เธอพูดทั้งติดตลกเล็กๆว่าจะไม่โดนจับสอบสวนเพราะมันน่าสงสัยอะไรทำนองนั้น
เธอตอบอีกฝ่ายๆไปหลังจากที่คิดทบทวนเวลาที่เธอน่าจะโดนขังอยู่ในโกดังเก็บของ
“ครับตกลงตามนั้น แต่ว่าไงดีเล่นแบกร่างนั้นไปแบบนั้นมันจะไม่เด่นไปเหรอครับ??”
เธอตอบและมองไปที่โครงกระดูกที่ปบกหลังอีกฝ่ายมา
เธอก็ไม่อะไรหรอกแค่กังวลว่าใครมาเห็นจะตกใจมากกว่า
(+)
เธอตอบอีกฝ่ายๆไปหลังจากที่คิดทบทวนเวลาที่เธอน่าจะโดนขังอยู่ในโกดังเก็บของ
“ครับตกลงตามนั้น แต่ว่าไงดีเล่นแบกร่างนั้นไปแบบนั้นมันจะไม่เด่นไปเหรอครับ??”
เธอตอบและมองไปที่โครงกระดูกที่ปบกหลังอีกฝ่ายมา
เธอก็ไม่อะไรหรอกแค่กังวลว่าใครมาเห็นจะตกใจมากกว่า
(+)