De wachttijden voor de meeste behandelingen in de geestelijke gezondheidszorg ggz stijgen nog altijd. Veel mensen die kampen met bijvoorbeeld een persoonlijkheids of eetstoornis moeten daardoor te lang wachten op psychische hulp. Dat blijkt uit cijfers van de Nederlandse Zorgautoriteit NZa.ppBedoeling is dat mensen na een doorverwijzing binnen vier weken terecht kunnen voor een aanmeldgesprek. Dat lukt slechts in een derde van de gevallen. Vervolgens zou de behandeling binnen veertien weken moeten beginnen. Dat gebeurt in bijna 61 procent van de gevallen. Bij zwaardere problematiek moeten mensen gemiddeld langer wachten.ppVoor behandeling voor persoonlijkheidsstoornissen moeten mensen het langst wachten. Gemiddeld gaat het om 28 weken wachttijd. Vorig jaar was dat nog 24 weken. Mensen met een dwang of eetstoornis staan respectievelijk 25 of 23 weken op de wachtlijst.ppAlleen mensen met lichte tot matige problemen, zoals een burnout, komen in de meeste gevallen net wel binnen de afgesproken termijn aan de beurt voor een behandeling.ph2Momentopnameh2pEind vorig jaar bleek dat de helft van de ggzaanbieders volgens onderzoekers fouten maakt bij het aanleveren van de informatie over wachtlijsten. Daardoor werd niet goed vastgelegd hoeveel patinten daadwerkelijk moesten wachten en hoeveel wachtlijsten er per ggzinstelling of regio zijn.ppInmiddels zijn er aanpassingen doorgevoerd om het aanleveren van data preciezer te laten verlopen, meldt de NZa. Ook spreekt de organisatie sinds vorig jaar over wachtplekken in plaats van wachtenden, omdat uit eerder onderzoek bleek dat 1 op de 5 wachtenden op meerdere wachtlijsten stond.ppDe cijfers geven vooralsnog niet een volledig beeld, schrijft de NZa, omdat alleen ggzzorgaanbieders met meer dan tien zorgverleners moeten melden hoeveel wachtplekken er zijn. Daarnaast zijn de cijfers een momentopname, in dit geval van oktober vorig jaar.ppHoewel de cijfers dus nog altijd niet een volledig beeld geven, is de beschikbare informatie wel genoeg om een beeld te geven van de wachttijden in de ggz en daarmee de toegankelijkheid in de geestelijke gezondheidszorg, zegt de NZa.p