“เดาเอาค่ะ” เสียงหัวเราะเล็ดลอดออกมาจากริมฝีปากบาง

“จากที่ท่านเจเรเมียบอกมาการที่เป็นเค้กครีมสดที่ทานพร้อมกับผลไม้เป็นอะไรที่เข้ากันกับที่ท่านบอกมาที่สุด!”

“ยังงี้ก็แปลว่าเฮเลนเป็นเซฟที่ดีสินะคะ”

“เดาใจท่านได้ด้วย” เธอหัวเราะคิกคักออกมาอย่างชอบใจ

“ไว้อย่างนั้นหากว่างจะทำไปให้ลองทานนะคะ”

เมื่อได้ยินดังนั้นหญิงสาวก็ฉีกยิ้มกว้างกว่าเดิม แต่ก็ไม่ได้ถามอะไรต่อจากนั้นเพราะมันเป็นเรื่องส่วนตัวของอีกฝ่าย

“แน่นอนอยู่แล้วค่ะ( ´ ▽ ` )” อยากทำให้แทนคำขอโทษที่ที่เผลอเหยียบเท้าตอนงานเต้นรำด้วยเช่นกัน

“งั้นไว้เฮเลนทำมาให้ทานบ้างดีไหมคะ?”

“ขอบคุณค่ะ”

เธอรับไพ่มาจากชายหนุ่มก่อนจะเริ่มทำตามที่อีกฝ่ายบอกอย่างใจจดใจจ่อ ไพ่ถูกแบ่งออกเป็นสองกองส่วนหัวของไพ่เข้าหากันเป็นโดม ไพ่ค่อยๆไหลเสียดสีกันอย่างทุลักทุเลจนเป็นกองเดียวกัน

“แหะๆ แค่ครั้งแรกก็เกือบจะไม่รอดแล้วค่ะ”

“เอ๊ะ! เค้กครีมสดผลไม้ดีไหมคะ?“

“ไม่หวานไปกำลังลงตัวมีความเปรียวอมหวานเบาๆจากผลไม้สดด้วย” เสียงใสเอ่ยขึ้นอย่างเจื้อยแจ้วพร้อมกับร้อยยอันสดใส

“ก็ปรุงยาทั่วๆไปแล้วก็พวกชาสมุนไพรค่ะ” เพราะตัวเธอเองมักมีปัญหาเรื่องการนอนเลยต้องพึ่งสมุนไพรพวกนี้บ่อยๆ

“แต่บางครั้งก็ทดลองปรุงยาแล้วออกมาแปลกๆบ้าง”นิ้วเรียวสวยเกาแก้มเบาๆพร้อมกับเสียงหัวเราะเบาๆ

“เอ๋~~ ไม่หวานเกิน ไม่เปรี้ยวเกินไป ไม่จืดเกินไป” เธอทวนคำพูดของอีกฝ่าย คิ้วก็ขมวดเข้าหากันราวกับคิดอะไรอยู่

+

”ดีใจจังที่ท่านเองก็มีความชอบคล้ายกัน“

”ส่วนเรื่องทำขนมหากท่านเจเรเมียอยากลองทานดิฉันทำให้ทานได้นะคะ“ เธอขยิบตาเบาๆอย่างขี้เล่น

”อะไรประมาณนั้นค่ะแต่ไม่ถึงกับเก่งเหมือนหมอยาหรอกนะคะ“ เพราะมันเป็นเพียงงานอดิเรกที่เธอชอบทำและทุกๆครั้งก็สนุกไปกับการทดลองใหม่ๆ

“เอ๊ะ?!”

“ได้หรอคะ” ดวงตาโตเป็นประกายมากกว่าตอนแรกเสียอีก

ใจดีจังหากเธอสับไผ่เป็นจะหล่อเท่เหมือนอาแจ็กส์บ้างไหมนะ

(ได้เลยค้าบบบ ฝันหวานนะคะ✨)

“ยังไม่ถูกค่ะ แต่ก็ใกล้เคียง”

“เฮเลนชอบร้องเพลงแล้วก็ชอบฟังคนเล่นดนตรีค่ะ” เธอมันจะเพลิดเพลินไปกะบเสียงดนตรีหรือบางทีก็มักจะเผลอฮัมเพลงออกมาเบาๆอย่างไม่รู้ตัว

”ส่วนที่ต้องลงมือทำก็เป็นพวกทำขนมกับปรุงยา“ เธออธิบายให้อีกฝ่ายฟัง หากมีโอกาศก็อยากจะลองทำให้อีกฝ่ายได้ทาน

มองกี่ครั้งก็ยังคงงดงามเหมือนเคย

“อาแจ็กส์สับไพ่แล้วเท่มากเลยค่ะ เหมือนมีออร่าออกมาเลย”

(อาแจ็กส์หล่อเท่มากเลยค่ะ!!)

“ยินดีค่ะ”

“เอ๊ะจริงหรอคะ?!”

ดวงตาเปล่งประกายเมื่ออีกฝ่ายโชว์ไพ่สำรับใหม่ ลวดลายสีดำแดงเหมาะกับอีกฝ่ายมากๆราวว่าเกิดมาคู่กัน เธอตื่นเต้นเสียจนเก็บอาการไม่อยู่ ริมฝีปากบางฮัมเพลงออกมาเบาๆอย่างมีความสุข แต่ถึงงั้นเจ้าตัวก็ไม่รู้ตัวหรอกว่าตังเองกำลังฮัมเพลงออกมา

“ลายเท่จังเลยค่ะเหมือนอาแจกส์เลย” สายตาก็จ้องมองท่าทางการสับไพ่ที่เชี่ยวชานของอีกฝ่ายอย่างชื่นชม

+

“ไม่เลยค่ะ”

“ดีใจเสียอีกที่อาแจ็กส์ชอบ”

ตัวเธอมีความสุขจนแทบจะลอยได้แล้ว หากสังเกตดีๆจะเห็นใบหูที่ขึ้นสีขึ้นมาเล็กน้อยจากคำชมของอีกฝ่าย

”ยังไม่ใช่ค่ะ“ เธอยกมือทั้งสองข้างขึ้นมาเป็นรูปกากบาท ก่อนจะหัวเราะเบาๆ

“เต้นรำเป็นสิ่งที่เฮเลนไม่ถนัดที่สุดเลยค่ะ”

“งานประถมนิเทศเฮเลนเต้นรำก็เผลอเหยียบเท้าคู่ที่เต้นรำด้วยไปตั้งหลายครั้ง” เสียงเจื้อยแจ้วเล่าให้อีกฝ่ายฟังก่อนเธอยู่หน้าลงเล็กน้อยอย่างรู้สึกผิด

”รุ่นพี่อยากลองทายอีกไหมคะ?“

”ถ้าจะให้ใบ้คงเป็นสิ่งที่ต้องลงมือทำ“

“ยังงั้นก็ได้ค่ะ”

เมื่ออีกฝ่ายอนุญาตนิ้วเรียงก็รับช้อนจากอีกฝ่ายมาอย่างไม่ได้คิดอะไร ก่อนจะค่อยๆตักเค้กเป็นชิ้นเล็กๆเข้าปาก

เธอหลับตาลิ้มรสของเค้กที่กลมกล่อม

‘อ่าาา อร่อยจังเลย’ นั้นคือความคิดแรกเมื่อลิ้นสัมผัสกับรสหวานของครีม

“อร่อยจัง”

“ไม่รบกวนเลยค่ะ^^” ตัวเธอยินดีมากๆที่จะทำขนมให้อีกฝ่ายทาน

“เอ๊ะจะดีหรอคะ” เฮเลนตกใจเล็กน้อยเมื่ออีกฝ่ายขยับกล่องขนมมาใกล้ๆ

“ดีใจที่ชอบนะคะ” เธอมองอีกฝ่ายกินเค้กอย่างมีความสุข อีกหนึ่งอย่างที่เธอชอบจากการทำขนมนอกจากมันจะอร่อยแล้ว เธอยังชอบเวลาได้มองคนอื่นทานขนมที่เธอทำอย่างมีความสุขอีกด้วย

“ถ้าอาแจ็กส์ชอบไว้เฮเลนทำขนมมาให้ลองชิมนะคะ”

“ถึงจะกินเวลาไปเสียหน่อยแต่ก็เป็นกิจกรรมที่งดงามนะคะ” เธอหันไปสบตากับอีกฝ่ายก่อนจะฉีกยิ้มจนตาหยี

”สิ่งที่ชอบหรอคะ?“ เจ้าตัวตกใจเล็กน้อยเมื่อถูกถามต่างจากใบหน้าที่ยังคงยิ้มแย้มดังเคย

”อืมมมม… มีหลายอย่างเลยหนะสิคะ“เธอหัวเราะออกมาเบาๆ

”ไม่รู้ว่าจะใบ้ยังไงดี“

”ท่านเจเรเมียลองเดาดูก่อนไหมคะ?“

“ก็เป็นของขอบคุณที่เต้นรำด้วยวันนั้นละนะ” เธอตอบกลับไปพร้อมกับรอยยิ้มบางๆ แต่ก็ต้องยิ้มกว้างเมื่อเห็นคนตรงหน้าดูตื่นเต้นกับกล่องเค้กที่เธอทำ

‘ดีใจจัง‘

“ได้สิ” เธอหัวเราะเบาๆกับท่าทางของอีกฝ่ายที่พยายามไม่ทำตัวตื่นเต้นจนเกินไป

“ขอบคุณนะคะ“ เธอกล่าวขอบคุณคำชมจากอีกฝ่ายด้วยรอยยิ้ม

แต่ทว่าใบหน้ากลับร้อนเหมือนอุณหภูมิในร่างกายเพิ่มขึ้นเมื่ออีกฝ่ายเข้ามาใกล้

”นะ-นี่ไง“ หญิงสาวยื่นกล้องขนมให้อีกฝ่าย

”ของอาแจ็กส์“

หญิงสาวหาที่นั่งระหว่างรออีกฝ่ายเพียงไม่นานร่างที่คุ้นเคยก็ปรากฏขึ้น เฮเลนตะโกนเรียกอีกฝ่ายพร้อมโบกไม้โบกมือ

“เอแจ็กส์ทางนี้ๆ~(*´︶`*)╯”

จากนั้นเฮเลนก็มุ่งหน้าไปยังที่นัดหมายที่ไม่ใกล้ไม่ไกลสวนพฤษศาตร์นั้นเอง

ไม่ไกลจากหอหญิงและหอชายแถมเหมาะกับการนั่งพูดคุยอีกตั้งหากเป็นสถานที่เหมาะกับการนัดแนะสุดๆ

เพียงไม่นานกลิ่นหอมของเนยก็ลอยออกมาเตะจมูกเค้กสีน้ำตาลอมเหลืองกำลังดี ถูกจัดแต่งให้สวยงามพร้อมกับสตอเบอร์รี่ลูกใหญ่ ในที่สุดเค้กสีสวยทั้ง4ชิ้นก็ออกมาสมบูรณ์แบ

“เห้อ” เธอถอนหายใจออกมาเมื่อจัดทุกอย่างให้เรียบร้อย มองผลงานตรงหน้าด้วยความภูมิใจก่อนจะเหลือบมองนาฬิกา

“ทันเวลาพอดีนึกว่าจะไม่ทันสะแล้ว” ว่าจบเธอก็โค้งขอบคุณทุกคนในครัวที่ให้เธอยืมพื้นที่ในการทำขนมครั้งนี้

+

“อาจจะเป็นเพราะเฮเลนมองโลกในแง่ดีมั้งคะ” เธอหัวเราะออกมาเบาๆ

“บางทีอะไรที่เราคิดว่าอาจจะไม่เกิดขึ้นอาจจะเกิดขึ้นก็ได้ค่ะ” เธอคิดแบบนั้นเพราะมันเคยเกิดขึ้นกับเธอมาแล้วครั้งนึง

พออีกฝ่ายพูดถึงงานอดิเรกตาของเธอก็ลุกวาวขึ้นมา

”น่าสนุกจังเลยนะคะ“

”ดูเป็นกิจกรรมที่ใช้สมาธิและความสามารถมากๆ“ และที่สำคัญคงจะเป็นอะไรที่งดงามเหมือนอีกฝ่ายเป็นอย่างแน่นอน