ปมที่ผูกไว้ค่อนข้างน่าสนใจ แต่ความที่คนแต่งอยากให้บีบคั้นอารมณ์ให้มีปห.เพื่อสร้างสถานการณ์ มันเลยไปลงที่เจอแต่คนมีอำนาจที่งี่เง่า นอ.ก็สายชิลๆ แต่ก็มีความสามารถติดตัวมาด้วย โดยสรุป เป็นนิยายที่ดาษดื่นสุดๆ ไม่มีจุดเด่นที่น่าจดจำ อ่านเพลินๆ แต่พอจบแล้วก็ไม่เหลือในความทรงจำ อ่านจบไปอาทิตย์กว่าละ ตอนนี้ลืมหมดละเนี่ยว่าเนื้อเรื่องนี้มันยังไงนะ…

นิยายตรงสเปกดิฉันฝุดๆ นอ.เก่ง ครอบครัวดี ตลค.ไม่งี่เง่า (มีแค่พวกตัวร้ายที่ปสด.) กิจการราบรื่นสุด ทำไรก็รวย 5555+ นิยายเรื่องนี้เสียอย่างเดียวคือยาวเกินไป…อ่านต่อเนื่องติดๆ กันมันเอียนนะ ชีวิตวนลูป ปลูกผัก ค้าขาย ทำอาหาร เปิดธุรกิจใหม่ แทรกด้วยอีเวนต์ผจญภัยบ้างแล้วก็วนลูป แล้วก็มีอีเวนต์ใหม่วนไป อ่านชิลๆ เพลินๆ ดี แค่ยาวจนเอียนน่ะ…แค่นั้นเลย

จุดจบบรรดาตัวร้ายก็แค่ตาย ซึ่งนี่ว่าตายง่ายไป ฟีลตบยุงมาก สร้างความรำคาญมา 8 เล่ม ตบเปรี้ยงตายตอนจบ (ตอนจบของเรื่องเลย 55+) ห้วนแบบรีบจบมาก แต่ก็เล่าจบครบทุกประเด็นที่เปิดทิ้งไว้ ตอนพิเศษพูดถึงลูกๆ ตอนลูก 2-3 ขวบ เล่ามานิดๆ หน่อยๆ ซึ่งสายชอบอ่านตลค.เด็กเล็กอาจจะไม่จุใจเท่าที่ควร // สรุป สุขนิยมสายชิล ไม่ดีเลิศ แต่ไม่แย่ เรียกว่ายังอยู่ในเซฟโซน

จั่วหัวมาเหมือนมุ่งเน้นเรื่องสร้างตัวแต่อ่านจริงไม่ได้เยอะขนาดนั้น ช่วงกลางเรื้องแอบเนือย ช่วงนอ.ท้องนี่แทบมีปห.ทุกสัปดาห์ ช่วงนอ.ก็ยาวอยู่ มีใส่ปมชิงบัลลังก์ของอ๋อง ฮ่องเต้ปสด. เหมือนจะปมใหญ่แต่คลายปมมาได้เบาหวิว เรื้องมาเข้มข้นเอาตอน 4-5 ตอนสุดท้ายของเรื่อง ยัดห่าสารพันความทรมานทรกรรมของตัวเอก ตัวร้ายที่จู่ๆ ปล่อยพลังทำลายล้างอลังการ กลุ่มตัวเอกตกเป็นรองโดนทำร้ายมากมาย

ต่อมาเข้าช่วงนอ.สร้างธุรกิจซึ่งมีนิดหน่อย เรื่องเทไปที่สกิลหมอนอ. ปนชาติกำเนิดนอ. ชิงอำนาจในวัง ชิงบัลลังก์จากฮ่องเต้ทรราช ความรักพอ.นอ.โดนพี่ชายนอ.กีดกันเพราะฐานะที่แตกต่าง ข้อมูลเบื้องหลังตลค.อื่นๆ ก็ยัดทะนานเข้ามา (แน่นอนว่าเราอ่านข้าม) พล็อตเรื่องและปมต่างๆ น่าสนใจนะ อย่างที่บอก เราไม่ชอบสไตล์เล่าเรื่องแบบอึมครึมอึดอัด อ่านไปทรมานไป อยากให้จบไวๆ 55+ สรุป: ดีแต่ไม่ชอบ

อ่านไปทรมานไป เป็นแนวที่เราชอบอ่าน แต่เราไม่ชอบสไตล์การเล่าเรื่องแบบนี้ อ่านแล้วอึดอัด วางปมมากมาย เฉลยแบบกั๊กๆ อ่านแล้วไม่เคลียร์สักอย่าง กั๊กไปจนท้ายๆ เลยค่อยเฉลย ตัวร้ายน่ารำคาญวุ่นวายซ้ำซากไม่จบไม่สิ้น
นอ.ซูแบบไม่เสมอต้นเสมอปลาย ตอนต้นนับนิ้วทำนายได้ด้วย ตอนกลางๆ ไม่มีละ ตอนหลังลืมไปเลยซะงั้น 555+
ช่วงต้นนิยายเน้นลำเค็ญนอ.พอ.สู้กะปู่ย่าตัวร้ายและบรรดาสาวๆ ที่ชอบพอ.

คหสต: คงอ่านรอบเดียวเพราะนี่ไม่ชอบตลค.ที่คิดเองเออเองแล้วทำนั่นนี่สร้างปัญหาให้เรื่องราวใหญ่โตจนต้องมาแก้แล้วแก้อีก ความรักของพอ.นอ.เหมือนหนังอินเดีย ตามกันไปตามกันมา กว่าจะเข้าใจกันก็ท้ายเรื่องโน่น ช่วงที่นอ.เอาแต่พยามยัดเยียดพอ.ให้นอ.ในนิยายมันน่ารำคาญ แบบเรื่องมันจะจบง่ายไปมั้ง เลยยัดอะไรแบบนี้เข้ามา สรุป มันดี สนุก เราแค่ไม่ชอบจุดนี้เอง

ที่เลือกมาอ่านเพราะตอนแรกไม่รู้ว่าคนไทยแต่ง เห็นชื่อนามปากกาเป็นภาษาจีน พออ่านไปบทแรกก็รู้สึกว่านี่ดูไทยแต่งจัง เปิดกลับไปเปิดปกใหม่ อ้อ ไทยจริงด้วย พลาดละเรา…

เคยอ่านไปรอบนึงเมื่อปีก่อนมั้ง จู่ๆ ก็นึกขึ้นมา จำพล็อตได้ แต่จำชื่อเรื่องไม่ได้ สุดท้ายหาเจอ เลยเพิ่งรู้เพิ่มว่า ไทยแต่ง รอบก่อนอ่านแล้วจำไรไม่ได้ รอบนี้เลยตั้งใจจำเพิ่มนิดนึง ตอนที่เริ่มอ่านรอบนี้ก็ยังไม่รู้นะว่าไทยแต่ง เป็นพวกไม่ชอบจำชื่อคนแต่งเพราะไม่อยากใช้อคติ เรื่องจะดี/ไม่ดีก็ให้เนื้อเรื่องตัดสินเอา พออ่านจบก็พอเข้าใจเหตุผลว่าทำไมเรื่องนี้ถึงหายไปจากในเครื่องตัวเอง ไทยสไตล์จีนเสิ่นเจิ้นสุด…

อ่านไปจนใกล้จบละ นอ.ร่วมมือกับสามี ตีผัวเก่า จัดการอิน้องสาวนอ. จนตายห่าไปหมด ยึดเมืองนั่นนี่ พอ.เป็นฮ่องเต้ นางเป็นฮองเฮาเรียบร้อย อันที่จริงเรื่องควรจะจบ แต่มันยังมีต่อ เป็นส่วนของอีกเมืองที่อยากมาตีเมืองพอ.นอ. ซึ่งเราเลิกอ่านต่อละ รู้สึกมันเกินเรื่องไปละ นข.อาจจะผูกปมอะไรเพิ่มแหละ แต่นี่รู้สึกว่าเรื่องมันสมบูรณ์แล้ว เลยหยุดอ่านต่อละ

ฮีก็ช่วยเหลือนอ.ดี นอ.เองตอนแรกก็ไม่รู้ว่าอิคนที่ช่วยคือคู่แค้นนาง รู้ตัวอีกที แต่งงานกันเรียบร้อย พออยู่ด้วยกัน นอ.เลยรู้ว่าอ๋องนี่ก็ลำบากอยู่ โดนฮ่องเต้วางแผนทำร้ายอยู่นั่น นอ.ถ้าอยากรอดก็ต้องช่วยสามีต่อกรกับศัตรู อันที่จริง เราก็คิดไม่ออกนะว่านอ.ไปรักกับพอ.ตอนไหน ความที่อยู่ด้วยกัน ซัพพอร์ตกัน แถมพอ.ก็ซัพฯ นอ.ดีด้วยแหละ ช่วงหลังพอ.ก็เดาได้ว่านี่คือนอ.นี่นา แต่ก็ไม่ได้ตกใจอะไร สองคนรักกันดี