Çıkmazlarımızı ve varoluş sancılarımızı kısaca Tanpınar’dan dinleyelim:

“… hepimiz bir şuur ve benlik buhranının çocuklarıyız, hepimiz Hamlet‘ten daha keskin bir ‘olmak veya olmamak’ davası içinde yaşıyoruz.”

Kars’a gelmişken Kar’dan bahsetmemek olmazdı. Şair Ka’nın ve Orhan Pamuk’un bu şehirdeki ayak izlerini takip etmek güzeldi.

“kar sessizce dünyanın sonuna yağıyordu”

“Pekala yalçınlık iddiasında bulunabilecek bir tepenin
üstünde
Kars kalesi yükseliyor
Gökyüzünü Ankara kalesine göre daha soyut ve daha
elverişli bir şekilde
Hırpalayan bu kale de olmasa
N'olacak bakalım hırpalayan bu kale de olmasa”

Merhaba Kars. Seni en güzel, üstat Cemal Süreya anlatır.

“Öyle güzel ki ölürüm artık
Beyaz uykusuz uzakta
Kars çocukların da Kars’ı
Ölüleri yağan karda
Donmuş gözlerimin arası”

Danimarka Krallığı’nda neler oluyor?

Masamın sıradaki konuğu Odysseus.

Mahur Beste böyle başlıyor.

Oxford University Press tarafından 2024 yılının sözcüğü seçilen “brain rot” (beyin çürümesi) ilk defa Thoreau’nun Walden kitabında geçiyormuş.

Mitolojinin içinde baş döndürücü bir serüvene atıldım. Bundan iyi hafta sonu etkinliği mi var?

Zamanıma değer katan bir kitap İlyada. Çağları aşan o sesleri duyabiliyorum.