เมื่อสบสายตาไปครู่หนึ่ง กลาเซ่ก็เหมือนจะจำได้ว่าคนผู้นี้อยู่ปีเดียวกับตน แต่ยังไม่มีโอกาสได้ทักทายหรือทำความรู้จักกัน

เช่นนั้นเมื่อมีโอกาสในคืนนี้ เจ้าของเรือนผมสีขาวในชุดราตรีตัวยาวสีน้ำเงินจึงก้าวเข้าไปหา

"ผมกลาเซ่ วาลงตัง บล็องเช่ บุตรของดยุกแห่งเธรินดรัล ขออนุญาตกล่าวทักทายท่าน.." เอ่ยด้วยรอยยิ้มเป็นมิตรพลางโค้งคำนับให้เบาๆ

ด้วยความโดดเด่นสะดุดตาของท่านชายตรงหน้า จึงได้ดึงดูดให้ชายหนุ่มในชุดสีน้ำเงินเข้าไปหาเพื่อเอ่ยคำทักทาย

กลาเซ่คำนับให้อีกฝ่ายเบาๆหนึ่งครั้งพร้อมเอ่ยคำพูดด้วยเสียงที่แม้จะพยายามให้ดังแข่งกับเสียงดนตรีแล้วแต่ก็นับว่ายังเบาอยู่ดี

"ผมเห็นว่าท่านดูสง่างามนัก..."

ใบหน้าอ่อนโยนคลี่ยิ้มให้แก่คู่สนทนา

"ผมกลาเซ่ วาลงตัง บล็องเช่ บุตรชายดยุกแห่งเธรินดรัล จึงมาขอเอ่ยคำทักทายแก่ท่านในยามเย็นนี้"

ผมสีเงินงามระยับ และใบหน้าที่งดงามไม่แพ้กัน เธอคือเจ้าหญิงแห่งเธรินดรัล และยังเป็นสหายของเขาด้วย

กลาเซ่ค่อยยันตัวเองให้ลุกขึ้นมา ผมเสียทรงเล็กน้อยจากการนอน แถมยังมีใบไม้ติดอยู่อีก

"ฝ่าบาท!..สวัสดีพ่ะย่ะค่ะ" เสียงแผ่วเบาเอ่ยพร้อมรอยยิ้มบาง

"กระหม่อมดีใจที่ได้พบพระองค์ตั้งแต่วันแรกเช่นนี้"

ตัวกลาเซ่ยังไม่มีทีท่าว่าจะตื่นแม้จะมีคนมานั่งอยู่ด้วยกัน ทว่าผ่านไปเพียงไม่นาน ลาปี้ที่เป็นพัฟบอลก็ตื่นขึ้นมาก่อนเสียแล้ว

"!!!" พอเห็นคนที่จำได้ว่ารู้จักกับกลาเซ่ เลยร้องอย่างตกใจก่อนจะพยายามปลุกเจ้านายของตนด้วยการเขย่าตัวเบาๆ

เพียงครู่เดียวแพขนตาสีขาวก็ขยับแล้วค่อยเปิดออกช้าๆ ดวงตาสีฟ้าอ่อนขยับไปมาเพื่อปรับภาพ ก่อนจะสังเกตเห็นว่ามีผู้มานั่งอยู่ด้วยกัน
+

(ขออนุญาติปักแบบเลทๆค่ะแง)

(ปักปุ เดี๋ยวมาโรลคับ)

(ลงชุดงานเลี้ยงแล้วเลยมาปักไว้ก่อนคับฟฟฟ)

(ขอบคุณค้าบ มาสาย ต้องให้เดตไลน์จี้ก่อน😂)

(อ๋ย เอ็นดูว์ค่ะ😆 ขอบคุณที่มองว่าเขาสวยนะคะ🙏💖)

[อิอิ ทางนี้เป็นลอร์ดต่างหากค่ะ😂]