Kiedy Najwyższy przyszedł i zapytał:
„Adamie, czy zerwałeś owoc?”

Adamowi z przerażenia ogryzek utkwił w gardle i on, który jeszcze wczoraj nazywał Ewę „kością z moich kości”, wskazał palcem:
„To ona”

Ewa, drżąca, wskazała na węża:
„to on”.

A wąż?
Ten nie wskazał nikogo, bo nie miał rąk.

Anioły istnieją w logice sprzeczności.
Są i nie są.
Są wieczne i pojawiają się w konkretnych chwilach.

Kiedyś pisałem na glinie, potem na pergaminie, teraz na światłowodach.

Nośniki się zmieniają, ale zapis dotyczy wciąż tego samego
miłości strachu nadziei i upadku.

Imperium za imperium. Religia za religią. System za systemem. I człowiek próbujący zrozumieć po co tu jest.