'ฟังไอ้เด็กนี่จ้อไม่หยุด มันก็เพลินดีอยู่เหมือนกัน' แต่บันนี่ก็ยังไม่ได้หมดความรำคาญไปเลยทันที ความรำคาญของบันนี่ที่มีต่ออิซางิ มันค่อย ๆ ลดหลั่นลงมาแทน

"ชอบเตะบอลขนาดนั้นเลยเหรอ?" บันนี่ถามออกไปอีกครั้ง แล้วแววตาของอิซางิก็เปล่งประกายขึ้นมา จนมันทำให้บันนี่รู้สึกได้ว่าความสดใสของอีกฝ่ายมันช่างเจิดจ้าเกินไปเสียจริง ๆ (13)

แต่ในทางกลับกันคนบางส่วนกลับคิดว่าไคเซอร์มีอภิสิทธิเหนือคนอื่น และคนพวกนั้นก็พยายามที่จะหาทางทำลายไคเซอร์อยู่ตลอดเวลา

ไคเซอร์ถึงได้สร้างกำแพงขึ้นมาหนากว่าเก่า แล้วเจ้าตัวก็พยายามกั้นทุกคนออกไปจากตัวเองแบบนี้นั่นเอง...

"เดี๋ยวกินเสร็จแล้ว นายไปซ้อมกับพวกฉันต่อนะโยอิจิ" (46)

ไคเซอร์กลับหัวเราะขึ้นมาอย่างถูกอกถูกใจไปเสียได้

"นายนี่พยศเก่งจริง ๆ ด้วย ฉันชักจะถูกใจแล้วสิ" ว่าแล้วไคเซอร์ก็หันมาจับมือข้างซ้ายของอิซางิขึ้นมาประทับจูบลงไปที่หลังมือ

อิซางิจึงดึงชักกลับมาทันที พร้อมกับเอาชายเสื้อมาเช็ดใหญ่อย่างรังเกียจ

"รังเกียจฉันไปเถอะโยอิจิ ฉันจะทำให้นายเข้ามาอยู่กับฉันให้ได้เลย" (25)

ซึ่งสำหรับอิซางินั้น เจ้าตัวจะรู้สึกว่าคนที่มีพรแสวงจนสามารถทำสิ่งนั้นได้ดี จะมีเสน่ห์ดึงดูดสายตามากกว่าคนที่มีพรสวรรค์มาตั้งแต่เกิดเสียอีก

'ให้ตายเถอะ ทั้ง ๆ ที่อาร์มินคุงก็บอกแล้วว่าอย่าไปยุ่งกับไคเซอร์

แต่ความสามารถของเขา มันทำให้เราใจเต้นมากกว่าตอนที่เจอกับโนอาตัวเป็น ๆ อีกเนี่ย!' (16)

ส่วนโนอาเองก็ไม่รู้จะช่วยไคเซอร์ยังไงเหมือนกัน เพราะตอนนี้โนอาก็ยังถูกเอโกะตามจิกและตั้งตัวเป็นศัตรูไม่เลิกอยู่เหมือนกัน

ผ่านไปเกือบ 2 ปี

เรโอะกับอิซางิได้แต่งงานกัน และใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันอย่างมีความสุข

[THE END of REO's route]

(272)

เพราะหลังจากที่ได้ลองคิดตามในสิ่งที่พ่อกับแม่ตัวเองบอกมานั้น เรโอะก็เพิ่งจะรู้ว่า ตัวเองไม่ได้คิดว่าอิซางิเป็นศัตรูมาตั้งแต่แรกแล้วจริง ๆ

"พ่อกับแม่นี่ก็เกินไปจริง ๆ แทนที่จะบอกกันบ้าง แต่กลับเงียบเฉยกันมาตลอดเลย

นี่โชคยังดีนะที่อิซางิเองก็ชอบเราเหมือนกัน

ให้ตายเถอะ! เขินฉิบหายเลยโว้ย!" (264)

แล้วใบหน้าของอิซางิก็ขึ้นสีแดงจัดขึ้นมาเลยทันที แต่คราวนี้อิซางิไม่ได้ก้มหน้าหลบสายตาของเรโอะไปไหนอีก

"ได้สิ แต่ไปสำรวจที่คอนโดนายกันดีกว่า ห้องมันเก็บเสียงดี

ฉันจะได้ไม่ต้องกังวลว่าจะมีใครมาได้ยินเสียงฉันนอกจากนายหรือเปล่าเรโอะ" (253)

ซึ่งทางด้านขวาของตู้ก็จะมีชุดนอน ชุดลำลองของเรโอะส่วนหนึ่งที่ถูกแขวนเอาไว้อย่างเป็นระเบียบ

เนื่องจากในช่วงปีหลัง ๆ ที่ผ่านมา เรโอะก็เริ่มมาค้างอยู่ที่บ้านของอิซางิบ่อยขึ้น

อิซางิก็เลยบอกให้เรโอะเอาเสื้อผ้ามาทิ้งไว้ที่ห้องของอิซางิบ้าง เพื่อที่เรโอะจะได้มีชุดเปลี่ยนอยู่เสมอในตอนที่มาค้างที่นี่ (232)

จนยานอนหลับต้องกินเพิ่มกลางดึกอยู่ทุกคืน

ฉันก็เลยคิดว่าถ้ามีนายมานอนอยู่ข้าง ๆ กัน ฉันก็คงจะไม่ฝันร้ายอีกต่อไป"

[ปัจจุบัน]

'มันน่าอิจฉาตรงไหนวะ! ฉันติด brother zone อยู่เนี่ย!

ฉันขอให้พวกแกติด zone กันทั้งหมดเลย

ติดจนไม่กล้าจีบแบบฉันเนี่ย!!!' (185)

My Blue Lock fiction

bsky.app/profile/rbe-...

"เห็นแกยิ้มได้แบบนี้ ฉันก็ดีใจตามด้วย แล้วนี่อันริไปไหนอิซางิ?"

"ขอบคุณครับเอโกะซัง อันริซังไปซื้อข้าวกล่องมาให้ผมกินน่ะครับ พอดีเรโอะดันไปบอกอันริซังว่าผมมียาที่จะต้องกินช่วงนี้ด้วย

ก็เลยทำให้อันริซังลำ---

"โอ๊ย! ไม่ได้ลำบากอะไรหรอก ตอนอยู่กับฉัน อันริวิ่งขาขวิดยิ่งกว่านี้อีก แกสบายใจเถอะอิซางิ" (152)

"แกพูดเองนะอิซางิ! เพราะฉะนั้นแกจะมาโทษฉันทีหลังไม่ได้นะ เพราะฉันไม่ผิด!" เมื่อได้เห็นว่าอิซางิตอบรับขึ้นมาแล้ว เอโกะจึงรีบพูดถามในสิ่งที่ตัวเองอยากรู้ออกไปทันที

"ตอนที่อยู่ในสนามโนอามันพูดอะไรกับแกบ้าง แล้วทำไมแกถึงไม่มาบอกฉัน เพราะฉันพร้อมที่จะเข้าข้างแกอยู่แล้ว" (142)

และเมื่อวันนั้นมาถึงจริง ๆ เรโอะก็เพิ่งจะได้รู้ว่าตัวเองติด brother zone ไปเป็นที่เรียบร้อยแล้ว

'ไม่น่าไปแทนตัวเองว่าพี่กับอิซางิบ่อยเลยเรา! แล้วไหนจะมีไอ้พวกนี้เพิ่มเข้ามาอีก...' เรโอะนึกบ่นขึ้นมาอยู่ภายในใจไม่หยุด

โดยที่ไม่ได้รู้เลยว่าคู่แข่งของตัวเองก็ติด friend zone อยู่เหมือนกัน (132)

เสมือนกับว่ามีชิ้นส่วนที่สำคัญหลุดหายไป

ในตอนแรกรินก็ยังปฏิเสธใจตัวเองอยู่ทุกวินาที แต่สุดท้ายแล้วรินก็ต้องยอมรับความรู้สึกนี้ที่มีต่ออิซางิในที่สุด

'มาทำให้ฉันชอบ แล้วแกก็หายหัวไป มันได้เหรอวะ!' รินร้องตะโกนขึ้นมาอย่างหงุดหงิด เพราะไม่ว่าจะทำยังไง รินก็ยังคงตามหาอิซางิไม่เจออยู่ดี (122)

"10 ชั่วโมงยังไม่พอเลยอิซางิ ฉันคิดถึงนายมากแบบมาก ๆ เลยเนี่ย" จิงิริพูดสวนกลับไป ก่อนที่จะขอให้อิซางิมาถ่ายรูปคู่กัน

"ฉันยังไม่ลงตอนนี้หรอก เดี๋ยวรอให้เรโอะพานายกลับไปก่อนแล้วค่อยลงอวดไอ้พวกนั้น"

"ขอบคุณนะจิงิริ" แล้วหลังจากนั้นจิงิริก็กดถ่ายรัวเสียยกใหญ่ กะว่าตัวเองได้ภาพไปอวดคนพวกนั้นหลายร้อยภาพอย่างแน่นอน (114)

เมื่อได้ยินเรโอะยื่นคำขาดออกมาแบบนี้ คนที่กำลังบ่นอยู่ก็พร้อมใจกลับมายืนอยู่นิ่ง ๆ แทน

สรุปแล้วในค่ำคืนนั้นจากงานเลี้ยงคืนสู่เหย้า blue lock มันก็ได้แปรเปลี่ยนมาเป็นปาร์ตี้ด่าโนอา (?) และการต่อคิวเข้าไปหาเรโอะ เพื่อให้เรโอะจัดลำดับคนที่จะได้เข้าไปหาอิซางิแบบงง ๆ แทน (105)

เมื่อเอโกะเริ่มเปิดแล้ว ไคเซอร์จึงพูดออกมาต่อทันที

"ใช่! ก็จริงอย่างที่เอโกะได้พูดออกมา แกใช้อิซางิมากระตุ้นให้ฉันพัฒนาความสามารถมาเป็นคู่แข่งกับแก

แต่แม่งคุ้มแล้วเหรอวะที่แกไปทำร้ายอิซางิมันถึงขนาดนั้นน่ะ

ตัวแกก็รู้ว่ามันนับถือแกเป็นไอดอลเลยนะโนอา แต่แกก็ยังทำกับมันได้ลงคอ!" (97)