[ขอบคุณมาก ๆ เลยนะครับซาเอะซัง! แต่ตอนนี้ผมขอตัวไปซ้อมก่อนนะครับ

แล้วเดี๋ยวตอนเย็นผมจะมาเล่าให้ฟังว่าวันนี้ผมได้ฝึกอะไรไปบ้าง 😆😆😆]

[ได้สิ แล้วฉันจะรอนะอิซางิ] แล้วซาเอะก็เดินเอามือถือไปเก็บไว้ในล็อคเกอร์ เพื่อที่ตัวเองจะได้ไปซ้อมต่อบ้างเช่นกัน (280)

“บ้าเอ้ย”
เมื่อดูเหมือนจะไม่สามารถต่อต้านอะไรได้ มิคาเงะ เรโอะก็ทิ้งตัวลงกับตักเล็กๆนั่นด้วยอารมณ์ขุ่นเคือง ปล่อยให้อิซางิลูบหัวพลางแกล้งทำเสียง ‘เมี้ยวๆ’ ใส่เขาไม่หยุด
“อย่าให้ถึงตาฉันเอาคืนนายบ้างแล้วกัน”
“จะรอนะ”
“เหอะ!”

ส่วนเนสช่วยแกะถุงพวกนี้ให้ฉันหน่อย"

ซึ่งไคเซอร์กับเนสก็ไม่ได้ว่าอะไรออกมา เพราะพวกเขาทั้ง 2 คนก็ไม่ได้ซีเรียสเรื่องลำดับอาวุโสกับอิซางิขนาดนั้น

แต่ถ้าถามว่าอยากได้ยินอิซางิเรียก พี่จ๋า ไหม ไคเซอร์กับเนสก็สามารถตอบออกมาได้เลยทันทีว่า

โคตรอยากจะได้ยินมากที่สุดในชีวิตเลย (86)

My Blue Lock fiction

“ ไง! ฉันชื่อบาจิระ บาจิระ เมงุรุ นายล่ะ? “

“ อิซางิ โยอิจิ ยินดีที่ได้รู้จักนะบาจิระ “

” อือ ๆ ต่อจากนี้มาเล่นบอลด้วยกันนะอิซางิ “

” สองคนนั้นคุยกันสนุกเลยนะ “

ผู้ชายผมสีแดงหวานเดินเข้ามาคู่กับชายผมสีส้มสว่าง

” ไง ฉันจิงิริ เฮียวมะ ข้าง ๆ คุนิงามิ เร็นสุเกะ “

” อืม “