doc; https://bit.ly/francineEsra
☆*:.。. ⭐️ .。.:*☆
Francine R.
Noble • 3rd Year [18]
[163/??]
☆*:.。. 🌙 .。.:*☆
Feel free to co-role-dm or maybe something like that?
((ใครสนใจแลกคอนแทคไว้เมนชั่นไดเลยครับเดี๋ยวเราก๊อกไป😭))
((ใครสนใจแลกคอนแทคไว้เมนชั่นไดเลยครับเดี๋ยวเราก๊อกไป😭))
((ใครสนใจแลกคอนแทคไว้เมนชั่นไดเลยครับเดี๋ยวเราก๊อกไป😭))
นับแต่ไหนแต่ไรมาเดเซคาลเป็นพวกเบื่ออะไรได้ง่าย ดังนั้นชายหนุ่มจึงมักสรรหากิจกรรมใหม่ ๆมาทำเพื่อคลายความเบื่อหน่ายของตนอยู่เสมอ และในวันนี้ หนึ่งในกิจกรรมใหม่ของเขาก็คือวาดรูปเหมือนนั่นเอง
ทว่าปัญหาก็คือเวลาผ่านไปแล้วผ่านไปอีก เบื้องหน้าของเจ้าตัวก็ยังเป็นกระดาษเปล่าเช่นเดิมไม่มีผิดเพี้ยน
“...”
เขาต้อง.. วาดอะไร.. ?
นับแต่ไหนแต่ไรมาเดเซคาลเป็นพวกเบื่ออะไรได้ง่าย ดังนั้นชายหนุ่มจึงมักสรรหากิจกรรมใหม่ ๆมาทำเพื่อคลายความเบื่อหน่ายของตนอยู่เสมอ และในวันนี้ หนึ่งในกิจกรรมใหม่ของเขาก็คือวาดรูปเหมือนนั่นเอง
ทว่าปัญหาก็คือเวลาผ่านไปแล้วผ่านไปอีก เบื้องหน้าของเจ้าตัวก็ยังเป็นกระดาษเปล่าเช่นเดิมไม่มีผิดเพี้ยน
“...”
เขาต้อง.. วาดอะไร.. ?
3 Feb, 18:54
ระเบียงหอเต้นรำ
ลำดับกิจกรรมดำเนินกระทั่งดนตรีเริ่มร้อยบทเพลง เด็กสาวผู้ไม่คุ้นชินกับบรรยากาศคอยพาตัวเองออกจากเสียงจอแจทีละน้อย
วางสายตายังภาพกว้างจากบนระเบียงแห่งนี้ ปล่อยให้เวลาพ้นไปอย่างไร้จุดหมายกับรองเท้าส้นสูงที่ถูกถอดวางไว้ข้างตัว ไม่สมกับเป็นเธอเอาเสียเลย
(ตัดชุดให้น้องแบบด่วนมากก มาทักทายกันได้นะคะ 🤍)
3 Feb, 18:54
ระเบียงหอเต้นรำ
ลำดับกิจกรรมดำเนินกระทั่งดนตรีเริ่มร้อยบทเพลง เด็กสาวผู้ไม่คุ้นชินกับบรรยากาศคอยพาตัวเองออกจากเสียงจอแจทีละน้อย
วางสายตายังภาพกว้างจากบนระเบียงแห่งนี้ ปล่อยให้เวลาพ้นไปอย่างไร้จุดหมายกับรองเท้าส้นสูงที่ถูกถอดวางไว้ข้างตัว ไม่สมกับเป็นเธอเอาเสียเลย
(ตัดชุดให้น้องแบบด่วนมากก มาทักทายกันได้นะคะ 🤍)
3 Feb, 18:54
ระเบียงหอเต้นรำ
ลำดับกิจกรรมดำเนินกระทั่งดนตรีเริ่มร้อยบทเพลง เด็กสาวผู้ไม่คุ้นชินกับบรรยากาศคอยพาตัวเองออกจากเสียงจอแจทีละน้อย
วางสายตายังภาพกว้างจากบนระเบียงแห่งนี้ ปล่อยให้เวลาพ้นไปอย่างไร้จุดหมายกับรองเท้าส้นสูงที่ถูกถอดวางไว้ข้างตัว ไม่สมกับเป็นเธอเอาเสียเลย
(ตัดชุดให้น้องแบบด่วนมากก มาทักทายกันได้นะคะ 🤍)
[ 3 Feb | หอเต้นรำ ]
ในที่สุดพิธีการต่าง ๆ ก็จบลง และก็ถึงช่วงเวลาที่ลิสแซนดรารอคอย เวลาแห่งขนมหวาน!
ขนมหลากชนิดถูกเลือกสรรมาไว้บนจาน แน่นอนว่าเจ้าหญิงจากอาณาจักรไลราธาลค่อย ๆ ลิ้มรสอย่างตั้งใจทีละชิ้น จนกระทั่งดวงตาสีน้ำเงินแกมม่วงสบเข้ากับ [คุณ] รอยยิ้มสดใสประดับขึ้นทันใด
“ลองทานดูมั้ยคะ อร่อยมากเลยนะ”
(มา+สั้นๆได้ค่า)
[ 3 Feb | หอเต้นรำ ]
ในที่สุดพิธีการต่าง ๆ ก็จบลง และก็ถึงช่วงเวลาที่ลิสแซนดรารอคอย เวลาแห่งขนมหวาน!
ขนมหลากชนิดถูกเลือกสรรมาไว้บนจาน แน่นอนว่าเจ้าหญิงจากอาณาจักรไลราธาลค่อย ๆ ลิ้มรสอย่างตั้งใจทีละชิ้น จนกระทั่งดวงตาสีน้ำเงินแกมม่วงสบเข้ากับ [คุณ] รอยยิ้มสดใสประดับขึ้นทันใด
“ลองทานดูมั้ยคะ อร่อยมากเลยนะ”
(มา+สั้นๆได้ค่า)
[ 03 Feb | หอเต้นรำ | 17:00น. ]
คอร์เดเลียเข้าร่วมงานเลี้ยงด้วยความตื่นเต้น ไม่ว่าเมื่อไหร่กิจกรรมของโรงเรียนก็สนุกอยู่เสมอ
ในตอนที่ทุกคนเริ่มจับคู่เต้นรำกัน เธอที่กำลังหาคู่เต้นให้ตัวเองก็หันไปสบตากับ [คุณ] เข้า
เธอคลี่ยิ้มบาง ๆ ก่อนจะถามออกไป
“ ถ้าไม่เป็นการรบกวน ช่วยเป็นคู่เต้นให้ฉันจะได้ไหมคะ? ”
(+ได้นะคะ)
Pic by HanaPinkku
[ 03 Feb | หอเต้นรำ | 17:00น. ]
คอร์เดเลียเข้าร่วมงานเลี้ยงด้วยความตื่นเต้น ไม่ว่าเมื่อไหร่กิจกรรมของโรงเรียนก็สนุกอยู่เสมอ
ในตอนที่ทุกคนเริ่มจับคู่เต้นรำกัน เธอที่กำลังหาคู่เต้นให้ตัวเองก็หันไปสบตากับ [คุณ] เข้า
เธอคลี่ยิ้มบาง ๆ ก่อนจะถามออกไป
“ ถ้าไม่เป็นการรบกวน ช่วยเป็นคู่เต้นให้ฉันจะได้ไหมคะ? ”
(+ได้นะคะ)
Pic by HanaPinkku
[ 3 Feb.│ระเบียงฮอลล์เต้นรำ ]
องค์หญิงแห่งวาเลนเซียในชุดประจำชาติที่มาถึงสถานที่จัดงานครู่ใหญ่แล้วได้แอบหลบออกมานั่งพักทอดน่องที่ริมระเบียง พลันได้ยินเสียงเปิดประตูจึงหันมาทักทายผู้มาเยือนด้วยรอยยิ้ม
“ออกมาพักเหมือนกันหรอคะ?”
(+ได้เลยนะคะ🤍)
[ 3 Feb.│ระเบียงฮอลล์เต้นรำ ]
องค์หญิงแห่งวาเลนเซียในชุดประจำชาติที่มาถึงสถานที่จัดงานครู่ใหญ่แล้วได้แอบหลบออกมานั่งพักทอดน่องที่ริมระเบียง พลันได้ยินเสียงเปิดประตูจึงหันมาทักทายผู้มาเยือนด้วยรอยยิ้ม
“ออกมาพักเหมือนกันหรอคะ?”
(+ได้เลยนะคะ🤍)
[2FEB•ACADEMYโกงเวลา16:00]
เนื่องจากเซอร์เรียสพึ่งมาถึงอคาเดมี่ได้ไม่กี่วัน เขาเริ่มมีความกังวลขึ้นมาจึงหาเวลาว่างมาฝึกซ้อมพูดตรงที่คิดว่าไม่มีคน
/แกร๊ก/ อยู่ๆก็มีเสียงเหยียบกิ่งไม้ดังขึ้น เมื่อหันไปตามเสียงก็พบกับ[คุณ] ที่บังเอิญเดินมาพอดี แล้วเขาก็พึ่งสังเกตว่าตนไม่ได้อยู่ไกลจากหอพักมากนัก
'..'
"สายัณห์สวัสดิ์ครับ.." เขาทักทายและหวังว่าอีกฝ่ายคงไม่ได้ยินอะไร
[2FEB•ACADEMYโกงเวลา16:00]
เนื่องจากเซอร์เรียสพึ่งมาถึงอคาเดมี่ได้ไม่กี่วัน เขาเริ่มมีความกังวลขึ้นมาจึงหาเวลาว่างมาฝึกซ้อมพูดตรงที่คิดว่าไม่มีคน
/แกร๊ก/ อยู่ๆก็มีเสียงเหยียบกิ่งไม้ดังขึ้น เมื่อหันไปตามเสียงก็พบกับ[คุณ] ที่บังเอิญเดินมาพอดี แล้วเขาก็พึ่งสังเกตว่าตนไม่ได้อยู่ไกลจากหอพักมากนัก
'..'
"สายัณห์สวัสดิ์ครับ.." เขาทักทายและหวังว่าอีกฝ่ายคงไม่ได้ยินอะไร
[ระเบียง 19.00 น.]
[คุณ]ได้พบกับเด็กสาวสีผมสะดุดตาในชุดเดรสสีขาวทองดูเรียบง่าย สามารถระบุได้ในทันทีว่าเธอคือนักเรียนชั้นปีแรก
ในมือของเธอถือแก้วเครื่องดื่มใสซึ่งภายในกำลังหมุนวน ท่าทีเธอนั้นเหม่อลอยคล้ายกำลังใช้ความคิดอยู่กับตัวเอง
และ [คุณ] ก็ได้สบตาเข้ากับเธอเข้าแล้ว เธอคลี่ยิ้มให้ ก่อนจะทัก
“สวัสดี ข้างนอกอากาศดีนะ ว่ามั้ยคะ ?”
[ระเบียง 19.00 น.]
[คุณ]ได้พบกับเด็กสาวสีผมสะดุดตาในชุดเดรสสีขาวทองดูเรียบง่าย สามารถระบุได้ในทันทีว่าเธอคือนักเรียนชั้นปีแรก
ในมือของเธอถือแก้วเครื่องดื่มใสซึ่งภายในกำลังหมุนวน ท่าทีเธอนั้นเหม่อลอยคล้ายกำลังใช้ความคิดอยู่กับตัวเอง
และ [คุณ] ก็ได้สบตาเข้ากับเธอเข้าแล้ว เธอคลี่ยิ้มให้ ก่อนจะทัก
“สวัสดี ข้างนอกอากาศดีนะ ว่ามั้ยคะ ?”
#ESRA_Roleplay
[ 3 Feb | หอเต้นรำ ]
หญิงสาวในชุดราตรีสีขาวบ่งบอกถึงชั้นปีแรกก้าวเข้ามาในงาน สีหน้ายังคงใบหน้ายิ้ม จะพยายามข่มลมหายใจให้เป็นปกติอย่างลำบากยากเย็น
เธอไม่ได้มีคนรู้จักมากเป็นพิเศษ เพียงกวาดสายตาไปรอบๆ ก่อนจะไปสบกับ [คุณ] เข้า จึงคลี่ยิ้มบางๆให้
“ถ้าได้เต้นรำกันสักเพลงก็ยินดีค่ะ”
“หรือสนทนาไปเรื่อยๆ ฉันก็ยินดีเช่นกัน”
[+ได้นะคะ!]
#ESRA_Roleplay
[ 3 Feb | หอเต้นรำ ]
หญิงสาวในชุดราตรีสีขาวบ่งบอกถึงชั้นปีแรกก้าวเข้ามาในงาน สีหน้ายังคงใบหน้ายิ้ม จะพยายามข่มลมหายใจให้เป็นปกติอย่างลำบากยากเย็น
เธอไม่ได้มีคนรู้จักมากเป็นพิเศษ เพียงกวาดสายตาไปรอบๆ ก่อนจะไปสบกับ [คุณ] เข้า จึงคลี่ยิ้มบางๆให้
“ถ้าได้เต้นรำกันสักเพลงก็ยินดีค่ะ”
“หรือสนทนาไปเรื่อยๆ ฉันก็ยินดีเช่นกัน”
[+ได้นะคะ!]
#ESRA_Starlit #ESRA_Roleplay
"ฮึ สนุกกันให้เต็มที่ตอนที่ยังทำได้เถอะนะ..."
หญิงสาวในชุดขาว-ทองคนนึงยืนมองฟลอร์เต้นรำจากด้านบน ราวกับเป็นนางร้ายเกรดบีจากเรื่องไหน
บางคนอาจจะคุ้นชุดของเธออยู่บ้าง
บางทีอาจจะอินสไปร์มาจากนิยายแห่งดวงดารา...สักแห่ง
(ถึงจะบทพูดเอดจี้ไม่รับแขกแต่ + ได้เสมอนะคะ)
#ESRA_Starlit #ESRA_Roleplay
"ฮึ สนุกกันให้เต็มที่ตอนที่ยังทำได้เถอะนะ..."
หญิงสาวในชุดขาว-ทองคนนึงยืนมองฟลอร์เต้นรำจากด้านบน ราวกับเป็นนางร้ายเกรดบีจากเรื่องไหน
บางคนอาจจะคุ้นชุดของเธออยู่บ้าง
บางทีอาจจะอินสไปร์มาจากนิยายแห่งดวงดารา...สักแห่ง
(ถึงจะบทพูดเอดจี้ไม่รับแขกแต่ + ได้เสมอนะคะ)
“อา…” เธอหัวเราะเล็กน้อยให้กับคำขอโทษแก้ต่างของตัวเขา เธอไม่ได้คิดว่ามันเสียมารยาทสักหน่อย
ไม่ละ เพราะมันเป็นงานเลี้ยง เธอจึงไม่ถือว่ามันเสียมารยาทแล้วกัน อย่างไรมีตาก็ต้องไว้ใช้มองอยู่แล้ว
“ไม่เห็นต้องขอโทษเลยนี่คะ” เธอยกยิ้มเล็กน้อย ดวงตาคู่นั้นจดจ้องมองอีกฝ่ายด้วยนัยยะบางอย่าง
“หวังว่าคุณจะสบายดีนะคะ?”
“อา…” เธอหัวเราะเล็กน้อยให้กับคำขอโทษแก้ต่างของตัวเขา เธอไม่ได้คิดว่ามันเสียมารยาทสักหน่อย
ไม่ละ เพราะมันเป็นงานเลี้ยง เธอจึงไม่ถือว่ามันเสียมารยาทแล้วกัน อย่างไรมีตาก็ต้องไว้ใช้มองอยู่แล้ว
“ไม่เห็นต้องขอโทษเลยนี่คะ” เธอยกยิ้มเล็กน้อย ดวงตาคู่นั้นจดจ้องมองอีกฝ่ายด้วยนัยยะบางอย่าง
“หวังว่าคุณจะสบายดีนะคะ?”
[ 3 Feb.│หอเต้นรำ]
ผู้คนต่างจับคู่เต้นรำและพูดคุยกันผสานไปกับเสียงดนตรีบรรเลงชวนฝัน
ทว่าหญิงสาวในเครื่องแต่งกายประหลสดต่างจากผู้อื่นกลับยังนั่งทอดสายตามองเหล่าผู้คนภายในหอเต้นรำนี้ราวกับกำลังใช้ความคิด
[ 3 Feb.│หอเต้นรำ]
ผู้คนต่างจับคู่เต้นรำและพูดคุยกันผสานไปกับเสียงดนตรีบรรเลงชวนฝัน
ทว่าหญิงสาวในเครื่องแต่งกายประหลสดต่างจากผู้อื่นกลับยังนั่งทอดสายตามองเหล่าผู้คนภายในหอเต้นรำนี้ราวกับกำลังใช้ความคิด
[3 Feb | หอเต้นรำ]
บทเพลงดังก้องไปทั่วโถงกว้าง แสงจากโคมระย้าสะท้อนกับพื้นหินอ่อนขัดเงา ส่องประกายราวกับดวงดาวที่ระยิบระยับอยู่ใต้ฝ่าเท้า
เชอรีนากวาดตามองฟลอร์เต้นรำ สายตาคู่นั้นหยุดที่ [คุณ] เธอก้าวมาข้างหน้า วาดปลายนิ้วแตะลงบนมือของคุณ
“ท่านผู้เลอโฉม ได้โปรดเต้นรำกับเราสักหนึ่งบทเพลงได้หรือไม่”
[มาบวกได้ทุกเพศทุกวัยนะคะ🕺]
[3 Feb | หอเต้นรำ]
บทเพลงดังก้องไปทั่วโถงกว้าง แสงจากโคมระย้าสะท้อนกับพื้นหินอ่อนขัดเงา ส่องประกายราวกับดวงดาวที่ระยิบระยับอยู่ใต้ฝ่าเท้า
เชอรีนากวาดตามองฟลอร์เต้นรำ สายตาคู่นั้นหยุดที่ [คุณ] เธอก้าวมาข้างหน้า วาดปลายนิ้วแตะลงบนมือของคุณ
“ท่านผู้เลอโฉม ได้โปรดเต้นรำกับเราสักหนึ่งบทเพลงได้หรือไม่”
[มาบวกได้ทุกเพศทุกวัยนะคะ🕺]
นัยน์ตาสองสีหลุบลงต่ำยามก้าวผ่านเงาร่มไม้ใหญ่มาจนถึงน้ำผุซึ่งตั้งอยู่ใจกลางสวน เสียงนกร้องสดใสประสานกันท่ามกลางอากาศเย็นเรียกรอยยิ้มบางจากเธอได้ไม่ยาก
เมื่อหาที่นั่งได้แล้วเธอก็หยิบขนมปังออกมาจากตะกร้าปิกนิก ฉีกแบ่งออกเป็นชิ้นเล็กให้กับนกน้อยขาประจำสองสามตัวที่มักบินมาหาตามความเคยชิน
(+ได้นะคะ)
นัยน์ตาสองสีหลุบลงต่ำยามก้าวผ่านเงาร่มไม้ใหญ่มาจนถึงน้ำผุซึ่งตั้งอยู่ใจกลางสวน เสียงนกร้องสดใสประสานกันท่ามกลางอากาศเย็นเรียกรอยยิ้มบางจากเธอได้ไม่ยาก
เมื่อหาที่นั่งได้แล้วเธอก็หยิบขนมปังออกมาจากตะกร้าปิกนิก ฉีกแบ่งออกเป็นชิ้นเล็กให้กับนกน้อยขาประจำสองสามตัวที่มักบินมาหาตามความเคยชิน
(+ได้นะคะ)
[ทางเดินลงบันได | 3 Feb]
ใกล้เวลาเที่ยงคืน
เหมือนว่าใกล้เที่ยงคืนแล้วอนาสตาเซียเหมือนจะอินหนังสือนิทานมากเกินไป จึงรีบกลับก่อนเที่ยงคืน เหมือนว่าจะทิ้งรองเท้าไว้ด้วย
บนรองเท้าปักเป็นประโยคบอกไว้ว่า:
[อนาสตาเซีย ลิเลีย นิวกอรี่ ปีสามได้เจ้าชายโปรดมาตามหาฉันที่ใด้ก็ได้ ส่วนห้องฉันไม่ได้ล็อก]
(มา+เล่นๆได้นะคะมาเก็บรองเท้าได้มีเผื่อคนไว้หลายคู่515252525)
[ทางเดินลงบันได | 3 Feb]
ใกล้เวลาเที่ยงคืน
เหมือนว่าใกล้เที่ยงคืนแล้วอนาสตาเซียเหมือนจะอินหนังสือนิทานมากเกินไป จึงรีบกลับก่อนเที่ยงคืน เหมือนว่าจะทิ้งรองเท้าไว้ด้วย
บนรองเท้าปักเป็นประโยคบอกไว้ว่า:
[อนาสตาเซีย ลิเลีย นิวกอรี่ ปีสามได้เจ้าชายโปรดมาตามหาฉันที่ใด้ก็ได้ ส่วนห้องฉันไม่ได้ล็อก]
(มา+เล่นๆได้นะคะมาเก็บรองเท้าได้มีเผื่อคนไว้หลายคู่515252525)
[ 3 Feb | ใกล้โถงหอเต้นรำ ]
ภาพไม่คุ้นตา กับชุดที่เด่นหรา หลังจบพิธีการ เด็กสาวไม่ชินกับร้องเท้าส้นสูงเดินทุกลักทุกเลดูน่าขำหากมีใครมาเห็น เธอนั้นไม่ถนัดการเต้นรำเอาเสียเลย เหยียบเท้าใครไปบ้างก็ไม่รู้ เธอถอนหายใจพร้อมถอดองเท้าเจ้ากรรมขึ้นมาอย่างไม่กุลสตรีที่สุด
“ขอพักเท้าหน่อยเถอะ”
(เข้ามาเห็นเหตุการณ์ ทำความรู้จัก หรือเอดุเขตได้นะคะ)
[ 3 Feb | ใกล้โถงหอเต้นรำ ]
ภาพไม่คุ้นตา กับชุดที่เด่นหรา หลังจบพิธีการ เด็กสาวไม่ชินกับร้องเท้าส้นสูงเดินทุกลักทุกเลดูน่าขำหากมีใครมาเห็น เธอนั้นไม่ถนัดการเต้นรำเอาเสียเลย เหยียบเท้าใครไปบ้างก็ไม่รู้ เธอถอนหายใจพร้อมถอดองเท้าเจ้ากรรมขึ้นมาอย่างไม่กุลสตรีที่สุด
“ขอพักเท้าหน่อยเถอะ”
(เข้ามาเห็นเหตุการณ์ ทำความรู้จัก หรือเอดุเขตได้นะคะ)
3 FEB | 18:19 | สวน
เข้าร่วมงานได้ไม่นานนักเมอริอาก็รู้สึกเบื่อเจ้าตัวจึงออกมาเดินเล่นที่สวนแทน เท้าก้าวไปข้างหน้าสายตากวาดมองรอบตัวเมื่อเห็นว่าไม่มีใครอยู่แล้วเธอก็ฮัมเพลงเสียงเบาคลอไปพร้อมกับขยับกายเต้นตามแบบที่บ้านเกิดตน
แบบนี้ค่อยสนุกหน่อย… รึเปล่านะ?
3 FEB | 18:19 | สวน
เข้าร่วมงานได้ไม่นานนักเมอริอาก็รู้สึกเบื่อเจ้าตัวจึงออกมาเดินเล่นที่สวนแทน เท้าก้าวไปข้างหน้าสายตากวาดมองรอบตัวเมื่อเห็นว่าไม่มีใครอยู่แล้วเธอก็ฮัมเพลงเสียงเบาคลอไปพร้อมกับขยับกายเต้นตามแบบที่บ้านเกิดตน
แบบนี้ค่อยสนุกหน่อย… รึเปล่านะ?
ตลอดชีวิตการเป็นองค์หญิงแน่นอนว่าอบิเกลต้องเคยเข้าร่วมงานเลี้ยงเต้นรำมานับครั้งไม่ถ้วน แสงสี เสียงเพลง ผู้คนมากมายไม่ได้เป็นเรื่องแปลกใหม่อะไรสำหรับเธอ
สิ่งหนึ่งที่ทำให้งานเลี้ยงวันนี้ต่างไปจากเดิมคงเป็นการมาถึงของลูกเจี๊ยบรุ่นใหม่ล่ะมั้ง
สายตากวาดมองหน้าใหม่ในงานขณะในหัวก็คิดว่าจะสลัดพ่อบ้านข้างๆ ทิ้งอย่างไรดีหนอ
(เหยียบเท้า @sebastian-esra.bsky.social)
ตลอดชีวิตการเป็นองค์หญิงแน่นอนว่าอบิเกลต้องเคยเข้าร่วมงานเลี้ยงเต้นรำมานับครั้งไม่ถ้วน แสงสี เสียงเพลง ผู้คนมากมายไม่ได้เป็นเรื่องแปลกใหม่อะไรสำหรับเธอ
สิ่งหนึ่งที่ทำให้งานเลี้ยงวันนี้ต่างไปจากเดิมคงเป็นการมาถึงของลูกเจี๊ยบรุ่นใหม่ล่ะมั้ง
สายตากวาดมองหน้าใหม่ในงานขณะในหัวก็คิดว่าจะสลัดพ่อบ้านข้างๆ ทิ้งอย่างไรดีหนอ
(เหยียบเท้า @sebastian-esra.bsky.social)
ภายใต้แสงประดับอันพร่างพราว ผู้คนต่างร่ายรำกันอย่างงดงาม ออเดรย์มองภาพตรงหน้า ก่อนจะวางแก้วในมือลง
“เราเองก็เริ่มอยากขยับร่างกายแล้วสิ”
เธอพึมพำ แล้วหันไปเอ่ยชวนคนที่ยืนอยู่ใกล้ๆ ดูเหมือนบรรยากาศของงานจะพาให้เธอรู้สึกอยากคุยกับผู้คนมากกว่าปกติ
“คุณตรงนั้นสนใจมั้ยคะ?”
(บวกได้นะคะ🥺มาแดนซ์มาคุยกัน)
ภายใต้แสงประดับอันพร่างพราว ผู้คนต่างร่ายรำกันอย่างงดงาม ออเดรย์มองภาพตรงหน้า ก่อนจะวางแก้วในมือลง
“เราเองก็เริ่มอยากขยับร่างกายแล้วสิ”
เธอพึมพำ แล้วหันไปเอ่ยชวนคนที่ยืนอยู่ใกล้ๆ ดูเหมือนบรรยากาศของงานจะพาให้เธอรู้สึกอยากคุยกับผู้คนมากกว่าปกติ
“คุณตรงนั้นสนใจมั้ยคะ?”
(บวกได้นะคะ🥺มาแดนซ์มาคุยกัน)
(โรลเปิด : ปี2-4 เนื่องจากปี 1 ยังไม่มีพัฟบอล | แยกรูท)
[ 1 feb | Celestial Blossom ]
ในช่วงเวลาที่มีนร.ย้ายกลับเข้าหอพักมากมาย
ก็คงจะมีพัฟบอลของใครซักคนพลัดหลงกันอยู่บ้าง
แล้วคนที่พบมันก็บังเอิญเป็นองค์หญิงคนนี้
ในสายตาของมัน เธออาจจะดูน่าระแวงไปซักหน่อย
แต่แท้จริงแล้วคงจะไม่มีอะไร...?
(+ มาช่วย(?)พัฟบอลของคุณได้นะคะ--)
(โรลเปิด : ปี2-4 เนื่องจากปี 1 ยังไม่มีพัฟบอล | แยกรูท)
[ 1 feb | Celestial Blossom ]
ในช่วงเวลาที่มีนร.ย้ายกลับเข้าหอพักมากมาย
ก็คงจะมีพัฟบอลของใครซักคนพลัดหลงกันอยู่บ้าง
แล้วคนที่พบมันก็บังเอิญเป็นองค์หญิงคนนี้
ในสายตาของมัน เธออาจจะดูน่าระแวงไปซักหน่อย
แต่แท้จริงแล้วคงจะไม่มีอะไร...?
(+ มาช่วย(?)พัฟบอลของคุณได้นะคะ--)
[ 3 Feb | หอเต้นรำ ]
เนื่องจากวันนี้นี้คือวันของเหล่าปี 1 เอลอดีที่อยู่ปี 3 จึงเลือกที่จะตัดชุดราตรีสไตล์เรียบ ๆ และมีรายละเอียดไม่มากสวมเข้างาน
เธอเต้นรำแบบพื้นเมืองอยู่ที่มุมโถงคนเดียวราวกับอยู่ในโลกของตัวเอง จนกระทั่งดวงตาสองสีได้สบเข้ากับตาของ [คุณ] ― เธอคลี่ยิ้ม แล้วจึงกล่าวทักทาย
“ สวัสดี! วันนี้เป็นวันที่ดีหรือเปล่า? ”
[ 3 Feb | หอเต้นรำ ]
เนื่องจากวันนี้นี้คือวันของเหล่าปี 1 เอลอดีที่อยู่ปี 3 จึงเลือกที่จะตัดชุดราตรีสไตล์เรียบ ๆ และมีรายละเอียดไม่มากสวมเข้างาน
เธอเต้นรำแบบพื้นเมืองอยู่ที่มุมโถงคนเดียวราวกับอยู่ในโลกของตัวเอง จนกระทั่งดวงตาสองสีได้สบเข้ากับตาของ [คุณ] ― เธอคลี่ยิ้ม แล้วจึงกล่าวทักทาย
“ สวัสดี! วันนี้เป็นวันที่ดีหรือเปล่า? ”