ตามพี่เมไปทุกที่ 55555555555555

นี่ก็พยายามคิดบวกละนะ ประมานว่าอย่าอะไรกับใครขนาดนั้น อย่าคาดหวังอะไรจากเพื่อนพวกนี้ ยังดีใจมากๆที่เพื่อนรร.ยังอยู่ด้วยตลอด หันกลับไปก็เจอ มีอะไรก็พูดได้หมด ลึกๆก็เหงาเหมือนกันนั่นเเหละ เหมือนอยู่คนเดียวอ่ะ

เพื่อนมหาลัยนี่คือเเบบ เลิกเรียนเเยกย้ายกลับบ้านด้วยซ้ำ หลังๆคือพอเลิกปุ้ปไปปั้ป ของคือเก็บก่อนหมดคาบ ไอเเพดก็ปิดทั้งๆที่ยังไม่เลิก ไม่เข้าใจว่าจะรีบไปไหนกัน กดส่งงานปุ้ปไปปั้ป เนี่ยมันเป็นเพราะเเบบนี้ด้วย เหมือนต่างคนต่างอยู่ มาเจอกันเเล้วก็กลับ เป็นเพื่อนเเค่ในห้อง นอกห้องก็ไม่รู้จักกันเเล้ว

นี่ว่าเป็นชีวิตมหาลัยที่ไม่ดีอ่ะ คนในห้องน้อย พอคนนึงหยุด ก็มีคนหยุดตาม คนน้อยอยู่เเล้วยิ่งน้อยไปอีก ไม่ได้ทำให้มีความรู้สึกอยากมาเรียนเลยด้วยซ้ำ จนจะจบอยู่เเล้วยังอิจฉาคนที่มีชีวิตมหาลัยสนุกๆอยู่ดี ในที่นี้ไม่ได้หมายถึงว่าจะต้องทำกจก. บ้าบออะไรพวกนั้น เเต่หมายถึงว่าสังคม บรรยากาศในห้องเรียน อันนี้คือมันไม่มีเลยอ่ะที่จะเเบบ ทำให้มีใจจะเรียนอ่ะ