แม้จะตอบออกไปเช่นนั้น แต่ในหัวกลับเต็มไปด้วยภาพของอีกคน จินตนาการว่าไอเดนในเสื้อตัวใหม่ เสื้อแขนยาวสีเข้มที่เขาแอบหยิบไว้ หรือแม้แต่เสื้อคอกว้างตัวหลวมที่เขาเผลอนึกภาพว่ามันจะเผยไหล่กว้างของอีกฝ่ายได้ยังไงบ้าง

เกลนน์รีบเบือนหน้ากลับไปที่ราวแขวนเสื้อก่อนความคิดจะเลยเถิดไปกว่านั้น
+

"....?"

หัวคิ้วเขาเหมือนจะเลิกขึ้นเล็กน้อยเมื่อได้ยินเช่นนั้น
แต่พลันเมื่ออีกฝ่ายเดินนำไป ในทางที่.....

ข้างนอกมันอีกทางนะท่านเซอย่า???

แต่ในเมื่ออีกฝ่ายเดินนำไปแล้วเขาก็ไม่ได้ขัดอันใด กลับเดินเข้าไปชิดใกล้กว่าเดิมด้วยกลัวจะพลัดหลงกับกลุ่มผู้คนระหว่างทาง

...และเกรงว่าผู้ดูแลกิลด์ในตอนนี้ดูจะต้องการคนดูแลมากกว่าลูกกิลด์นัก

(หลบคนตรงกระจกไปมุมอื่นแทนเหรอคับบ555555)

มองหาช่องทางตรงหน้าตนแล้วกระพริบตาปริบเมื่อสายตาไปสะดุดเข้ากับใบหูนุ่มที่แสนคุ้นตาสองคู่ (แน่สิ จากตอนประลองกิลด์ตอนนี้เธอจำคนทั้งคู่ได้แม่นเชียวล่ะ-)

"ฟรานเช่ เฟลี่ ข้าขอทางสักหน่อยได้หรือไม่?"

ทักชาวเวนทอเรียมุงสองคนตรงหน้า

@francesco-wyh.bsky.social

เจ้าของเรือนผมสีแดงเดินมาหยุดยืนอยู่หน้ากระดานเควสที่ในยามนี้มีเหล่านักผจญภัยมากมายยืนออกันอยู่ ด้วยความสูงร้อยหกสิบกว่าๆของเธอแน่นอนว่า...

โดนบังมิดเลยนี่นาล่ะ

'อ่า ดูเหมือนตอนนี้จะยังเข้าไปไม่ได้สินะ'

(+)

….สีหน้าใหม่ๆ?

สองแขนที่ยื่นมาถูกกอบกุมไว้ด้วยมือทั้งสองข้าง
ซิกฟรีดขยับเข้าไปใกล้เพื่อที่จะสำรวจบาดแผลเหล่านั้นให้ชัดขึ้นกว่าเดิม

ร่องรอยส่วนใหญ่ถูกรักษาไปแล้วด้วยผู้เชี่ยวชาญอย่างดี เห็นแบบนี้แล้วเขาก็เบาใจขึ้นเล็กน้อย
จากร่างอ่อนแรงในวันนั้น ลุกมาได้ไวขนาดนี้ก็นับได้ว่าไม่ธรรมดา

“...งั้นพักอีกสองสามวันให้หายสนิท แล้วเราค่อยไปฝึกด้วยกัน ท่านเซอย่าตกลงไหม?”

⚔️ การใช้แท็กอำลา

ผู้เล่นสามารถใช้แท็กต้นโพสต์เพื่อกล่าวอำลา เอ่ยความในใจ และแลกคอนแทคกันได้ตามอัธยาศัย

ในช่วงเวลา 20.00 น.จะมีการเปิดสเปซพูดคุยหลังบ้านรูหนอน หากสนใจสามารถเข้าร่วมได้บนดิสคอร์ดคอมมู

discord.gg/VZTWu7SW?eve...

ขอบคุณทุกท่านที่สนับสนุนพวกเราเสมอมา 🍀

พอนิ้วมือสอดประสานกัน ก็ดูท่าจะทำให้ความร้อนบนผิวหน้าเพิ่มขึ้นอีกระดับ

มัน…ใกล้ชิดเกินไปกว่าที่เขาตะคิดว่ามันคือเรื่องปกติ

เขารู้สึกประหม่า ไม่ว่าจะทั้งการที่ต้องคอยก้าวตามจังหวะ หรือการหวาดระแวงสายตารอบข้างที่อาจจะมองมาที่พวกเขา

เขาได้แต่หวัง ว่าจะไม่มีผู้ใดรับรู้ ว่าพวกเขารู้สึกเช่นไรต่อกัน
+

หลายตัวชาญฉลาดขึ้นกว่าเดิม รู้จักปรับเปลี่ยนวิธีการต่อสู้ บางตนถึงขั้นคาดเดาการเคลื่อนไหวของมนุษย์ได้อย่างแม่นยำ

อีกทั้งกลับมีดันเจี้ยนเกิดเพิ่มอีกที่หนึ่งในทวีป forestia แต่เข้าไปอย่างไรก็ถูกปลิดชีพกลับมา โดยยังไม่รู้เลยว่าเป็นมอนสเตอร์ประเภทไหน

โลกแห่งการผจญภัยจะไม่มีวันได้หยุดพักอีกในยามนี้

สวมเกราะแลใส่อาวุธ

จงยืนหยัดเป็นโล่ให้ผู้ไร้พลัง—

ปกป้องโลกใบนี้

— จบบริบูรณ์ —

“—ข้า”

เวทย์ถูกร่ายออกไปยังชายหนุ่มทั้งคู่ ฉีกอากาศก่อเป็นริ้วพายุ คล้ายเวทย์ยามใช้รักษา หนนี้เป็นดังแส้ที่จะฟาดทำลาย

เป็นคำสาปจากสรวงสวรรค์

ร่างของเอลฟ์สาวแน่นิ่งตรงกลางรอยวงเวทที่สิ้นแสง เปลือกตาบางหลับลงอย่างอ่อนโยน ใบหน้าเรียบสงบราวกับเธอแค่หลับใหล

ไร้เสียงร่ำไห้ ไร้คำร่ำลา
ในท้ายที่สุด ลูซีลได้เปลี่ยนปัญญาและศรัทธาเป็นแสงสว่างให้โลกครั้งสุดท้าย

[ ลูซีล โซเลซ เสียชีวิตในวัย 271 ปี ]