( ขอบคุณค่ะ.. 💪🏻🥺‼️)

( โฮ้😭 ขอบคุณอย่างเลท ๆ นะคะ 😭🫶🏻)

(ขอบคุณค่ะ🥺🤍✨✨ แต่ว่าสู้เจ้าหญิงไม่ได้หรอกนะคะ 😔🫵🏻🫶🏻✨✨ )

( ขอบคุณมาก ๆ เลยนะคะ เราดีใจ🥺💜🤍💜🤍)

(มาสิ้คะ อาการพร้อมเสียแล้ว รออะไรอยู่ 😔🫴🏻)

เวอร์ก้ายกแก้วในมือขึ้นจิบ เธอไม่รู้ว่ามันคืออะไร เพียงแต่รสชาติหวานดี

“ทุกอย่างเป็นประกายหรูหรา หนุ่มสาวชั้นสูงห้อมล้อมเราทุกทิศทาง โอ.. มีอะไรให้เราถามหามากกว่านี้อีกหรือคะ” เธอพูดอย่างขบขัน คำพูดเสียดสีเจือจางแต่เต็มไปด้วยความเป็นมิตร

“อย่างนั้นคงต้องอดทนฉูดฉาดค่อไปอีกสักหน่อย” โบกแก้วในมือไปทางด้านในห้อง “ปีนี้คงเป็นปีที่ผ่านไปยาวนานแต่ก็รวดเร็ว... สำหรับองค์หญิง”

เธอพูดบอกใบ้ว่านี่เป็นปีสุดท้ายในรั้วโรงเรียนของอีกฝ่ายแล้ว “สักวันหนึ่งอาจจะหวนคิดถึงก็ได้นะคะ”

ส่งเสียงถอนหายใจลากยาว ก่อนทิ้งสะโพกพิงระเบียงด้วยท่าทางผ่อนคลาย

”ดนตรี อาหาร เครื่องดื่ม-“

( หย๋า คนสวยกว่ามาชมแบบนี้ ใจจะเต้นเอานะคะ 😘😘😘 )

(อ้าก สวัสดีค่ะชาวห้อง 🥺💖💖)

“องค์หญิง” เธอเองก็ยิ้มพร้อมหันไปย่อตัวให้อีกฝ่าย ยืดตัวตรงขึ้นอย่างไม่เร่งรีบ

เวอร์ก้าละจากใบหน้าคุ้นตาไปมองความคึกครื้นภายในหอเต้นรำ ก่อนหันกลับมาให้คำตอบ

“ก็คงต้องประมาณนี้ล่ะค่ะ“

”ยิ่งอุดมสมบูรณ์ คนยิ่งเยอะ เป็นเรื่องดีมิใช่หรือคะ“ เธอกล่าวด้วยเสียงเจือเย้าหยอก

#ESRA_Starlit [หอเต้นรำ│16:00 น.]

แสงจากแชนเดอเลียร์ระยิบระยับราวกับดวงดาว สายตาทุกคู่จับจ้องไปยังเวทีซึ่งผู้อำนวยการกำลังยืนอยู่

"สวัสดีเหล่านักเรียนเอลิเชียนทุกท่าน" เธอเอ่ยขึ้นด้วยเสียงนุ่มนวลแต่แฝงไปด้วยความมั่นใจ

Illust : Triple Ace
Commission for #ESRA_Commu