"ฉันไม่ถือหรอก" โมรินพูดเรียบๆ และก็ยังคงโน้มเข้าไปใกล้

"ฉันเริ่มเมื่อยแล้วเนี่ย"

ก่อนจะยิ้มออกมาแผ่วๆ แทบมองไม่ทัน แต่ก็เห็นได้ว่าเธอไม่ได้ปิดกั้น

/ง้าาา ขอบคุนมักคับบ *เขินตัวบิด*/

/ว่ายท่าสวยๆตามมา ถถถถถ/

/ขอบคุนคับบบ ง้าาา (></

/รูมมี่ได้แลกปีกกับหางแล้ว!?555555/

โมรินเลิกคิ้ว ทั้งประหลาดใจและดีใจในดวลาเดียวกัน

"อืม อย่างงั้นหรอ ดีใจที่นายชอบนะ" เธอเก็บของที่อยู่ตรงหน้าให้เรียบร้อย ก่อนจะลุกออกไป

"งั้นเราไปกันเลยมั้ย? ไปหาของหวานเพิ่มกัน" เธอพูดด้วยใบหน้าทีนิ่งเรียบ แต่ความรู้สึกรอบๆตัวไม่ใช่เลย เหมือนเธอกำลังตื่นเต้นที่จะได้ชิมของหวานใหม่ๆ

/รูมี่กำลังปั่นไฟไหม้อยู่คับถถถ/

เท่านั้นพอแล้ว ไม่มีคำขออื่นใดอีก

เอนตัวพิงอีกฝ่ายอีกครา แต่คราวนี้ใกล้ชิดขึ้น ศีรษะวางลงบนลาดไหล่มือบีบนวดไหล่นั้นไปพลาง

เฮทตี้ยังไม่รู้ว่าเรื่องฝั่งเร็กซ์วาเลสเตียที่ได้ยินมานั้นจริงเท่าไร แต่เธอไม่ต้องการคำอธิบาย
คำขอนี้คือเธอแค่อยากให้เบสตี้รู้ว่าถ้าสักวันอยากตะโกน อยากบ่น อยากมีใครอยู่ตรงนั้น เธอพร้อมเสมอ

+

เธอประหลาดใจที่อีกคนรู้ว่าเป็นเธอ ก่อนที่เธอจะขยับหน้ากากออกโชว์กหน้าของตนให้อีกฝ่าย

"นายก็ดูดีเหมือนกัน โอนิกซ์" เธอคลี่ยิ้มออกมา

"ฉันพึ่งมาน่ะ มองเข้ามาแล้วเห็นนายพอดี ก็เลยเข้ามาทัก

แล้วนายละถึงตั้งนานแล้ว คิดว่าจะออกไปเต้นรำซะอีก..."