(อุ่ก เขินมากค่ะมีคนสวยมาชม😭😭😭 ขอบคุณนะคะ)

อิเนสยิ้มเป็นคำตอบให้อีกฝ่าย

“ค่ะ ยินดีที่ได้รู้จักนะคะคุณวาเลนเทีย”

“ดีใจนะคะที่องค์หญิงของเซ็นโฮลด์จำได้”

เธอเอียงคอพร้อมกับยิ้มให้อีกฝ่าย

“ฮะ ๆ ไม่หรอกค่ะ”

“อืมม บ้านเกิดหรอคะ ปกติก็มีหิมะขาวตลอดนั่นแหละค่ะ มีแค่ช่วงฤดูร้อนเกือบ ๆ สองเดือนที่หิมะละลายล่ะค่ะ“

เธอกุมคางนึกอยู่ครู่นึงก่อนจะตอบออกไป

”แล้วทางนั้นล่ะคะ“

#ESRA_Starlit [ล็อบบี้อคาเดมี│13:10 น.]

สวัสดีครับทุกท่าน ผม 'อัลเดรอน เซอริก อาร์เคลิส' ประธานนักเรียนและเป็นผู้นำทางในการทัวร์ชมอคาเดมีในครั้งนี้

ขอความร่วมมือทุกท่านรักษาความเป็นระเบียบและอย่าเดินกระจัดกระจาย เพื่อให้การนำชมเป็นไปอย่างราบรื่นและปลอดภัย หากทุกท่านพร้อมแล้ว เชิญเดินตามมาได้เลยครับ

Illust : Triple Ace
Commission for #ESRA_Commu

“อย่างงี้เองสินะ”

เจ้าตัวพยักหน้าอย่างเข้าใจก่อนจะส่ายหน้าออกมา

“ไม่เลยค่ะ ฉันก็แค่มานั่งเล่นเฉย ๆ เพราะงั้นไม่ต้องเป็นห่วงหรอกค่ะ”

อิเนสประมวลผลในหัวออกเล็กน้อย อาจจะเพราะเธอตัวค่อนข้างเล็กเลยอาจจะทำให้เกิดความเข้าใจผิดได้ เพราะถ้าให้พูดแล้วเธอก็ตัวเล็กกว่าบุคคลตรงหน้าอีก

เด็กสาวหัวเราะออกมาเล็กน้อยแล้วยิ้มให้อีกฝ่าย เธอไม่ได้คิดมากเลยที่โดนเข้าใจผิด

“ฮะ ๆ เปล่าหรอก ฉันชื่ออิเนส อิเนส แอสเทรอะ กูแฟง อยู่ปี 2แล้ว“

เธอพูดออกมาพร้อมกับยกนิ้วชูบอกอีกฝ่าย

“เครโอเมียร์ อยู่ห่างไปพอตัวเลยนะคะเนี่ย“

อิเนสนึกภาพแผนที่คร่าว ๆ ในหัวก่อนจะตอบออกมา

”ฮะ ๆ ก็นิดหน่อยน่ะค่ะ แต่ก็ได้เห็นทัศนียภาพที่แตกต่างออกไปดีนะคะ“

ถ้าให้พูดแม้ว่าเธอจะไม่ชอบอากาศร้อนแต่ก็ได้เห็นต้นไม้ใบหญ้าสีเขียวได้นานกว่าประเทศของตนแน่นอน

“ฮะ ๆ นั่นสินะคงจะสวยหน้าดูเลย”

“แหะ พอดีรู้สึกเบื่อเลยออกมาสูดอากาศนิดหน่อยแล้วสะดุดตาเจ้าพวกนี้เข้าน่ะ”

อิเนสหัวเราะเล็กน้อยพร้อมกับเกาแก้มอย่างเขินอายเล็กน้อย

”อ๊ะจริงด้วย ฉันชื่ออิเนส แอสเทรอะ กูแฟง“

เธอแนะนำตัวกับอีกฝ่ายด้วยน้ำเสียงและรอยยิ้มสดใส

“ไว้เจอกันนะคะ”

เธอลุกขึ้นเช่นกันก่อนจะเอามือทาบอกแล้วก้มหัวให้เล็กน้อยพร้อมกับยิ้มให้อีกฝ่าย

“ราตรีสวัสดิ์เช่นกันนะคะ”

(ขอบคุณที่มาเล่นด้วยกันนะคะะ🥺🥺)

ในเมื่ออีกฝ่ายไม่อยากรับจะไปฝืนใจก็คงไม่ใช่เรื่องดีแน่ก็เลยหดมือกลับไปกอดเจ้าก้อนต่อพร้อมยังยืนมองอีกฝ่ายตาปริบ ๆ อีกด้วย

“อ๊ะ ก็แค่สงสัยนิดหน่อยน่ะค่ะว่าคุณมาทำอะไรคนเดียวน่ะค่ะ เอ๊ะ ไม่คนเดียวนี่นายังมีคุณปู่อยู่ด้วยนี่เนอะ“

เสียงสดใสที่กล่าวออกมาพร้อมกับรอยยิ้มสดใสเช่นทุกคราก่อนจะนั่งลงไปใช้มือช่วยประคองอุ้มพัฟบอลของอีกฝ่ายขึ้นมา

“ฮะ ๆ จะว่าแบบนั้นก็ได้ค่ะ พอดีในหัวคิดอะไรเพลิน ๆ อยู่เลยเผลอมานั่งจ้องน่ะค่ะ”

เธอตอบด้วยน้ำเสียงสดใส ก่อนจะค่อย ๆ ลุกขึ้นยืนพร้อมทั้งยื่นมือให้อีกฝ่าย การมานั่งในที่แบบนี้นาน ๆ อาจจะไม่ดี

“นั่งนาน ๆ อาจจะเมื่อยเอาได้นะคะ”

ถึงแม้ประโยคนี้ไม่น่าจะออกจากปากคนที่นั่งอยู่ตรงนี้ซักพักนึงแล้วก็ตามที

เสียงของเด็กหนุ่มทำให้เธอละลายตาจากสิ่งตรงหน้าแล้วเปลี่ยนไปมองอีกฝ่ายแทน

“ก็คงจะอย่างนั้นแหละค่ะ แต่อากาศเองก็อุ่นขึ้นเยอะแล้วเพราะงั้นไม่เป็นอะไรหรอกค่ะ”

“ทางนั้นเองก็ระวังจะเป็นหวัดเอาได้นะคะ”

เธอพูดกับอีกฝ่ายด้วยรอยยิ้ม ถึงอากาศจะเย็นอย่างที่อีกฝ่ายว่าไว้ แต่สำหรับตนที่มาจากประเทศที่แทบจะปกคลุมด้วยหิมะตลอด ตอนนี้ก็ไม่ต่างกับกำลังจะถึงช่วงฤดูร้อนแล้ว

เด็กสาวหันไปมองอีกฝ่ายก่อนจะยิ้มให้เล็กน้อย

“สวัสดียามค่ำเช่นกันค่ะ“

”ก็ดูเหมือนจะเป็นอย่างนั้น ฤดูใบไม้ผลิกำลังใกล้เข้ามาแล้วสินะเนี่ย“

เธอกล่าวออกมาพร้อมกับหัวเราะเล็ก ๆ

“ก็ดูเหมือนจะอย่างนั้นแหละค่ะ หิมะเริ่มละลายเจ้าพวกตัวน้อยก็เริ่ทออกมาทำงานกันอย่างขยันขันแข็งเลยนะคะเนี่ย”