อัลเดรอนรับคำชมด้วยรอยยิ้มบาง

“ได้ยินเช่นนั้นก็นับว่าคุ้มค่าครับ” เขาตอบด้วยน้ำเสียงฉายแววพึงพอใจ ก่อนจะเหลือบมองไปรอบงานอีกครั้ง

“คืนนี้… ก็ขอให้คุณสนุกให้เต็มที่นะครับ” หันกลับมามองอีกฝ่าย นัยน์ตาฉายแววสนใจ

“ว่าแต่… มีส่วนไหนของงานที่คุณชอบเป็นพิเศษหรือเปล่า?"

อัลเดรอนหัวเราะเบา ๆ กับท่าทีของอีกฝ่าย ก่อนจะยกแก้วขึ้นชนตอบอย่างไม่ขัดจังหวะ

“เป็นเกียรติที่ได้รับคำชมจากเลดี้ผู้เปรียบค่ำคืนนี้ดั่งเทพนิยาย” เขาเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบลื่น ทว่ามีแววหยอกเย้าเจืออยู่ในที

หรี่ตาลงเล็กน้อย รอยยิ้มมุมปากฉายชัดขึ้น

“แต่หากผมเป็นตัวละครในนิทานของคุณจริง ๆ… คืนนี้ท่านจะมอบบทบาทใดให้ผมดีล่ะ?” เขาเล่นตามน้ำ

อัลเดรอนกระพริบตาเล็กน้อยเมื่ออีกฝ่ายดูจะเสียอาการเต็มที่ เขาหัวเราะเบา ๆ อย่างอารมณ์ดี ก่อนจะยกแก้วขึ้นแตะริมฝีปาก พลางเอียงคอมองอีกฝ่ายด้วยแววตาเจือรอยขบขัน

“ดีใจที่ทุกอย่างเป็นที่ถูกใจนะครับ” เขาตอบกลับด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล ก่อนจะเอียงแก้วเล็กน้อยราวกับจะเชื้อเชิญ

“หวังว่าคืนนี้จะเป็นค่ำคืนที่น่าจดจำสำหรับคุณครับ”

เขาหยุดเว้นช่วง ก่อนเสริมด้วยน้ำเสียงที่แฝงแววขบขันจาง ๆ

“หรือถ้าจะพูดให้เข้ากับศาสตร์ของท่าน อาจกล่าวได้ว่า การเจรจาและการร่วมมืออย่างเหมาะสม ย่อมนำมาซึ่งผลลัพธ์ที่น่าพึงพอใจเสมอครับ”

อัลเดรอนผงกศีรษะเล็กน้อย รอยยิ้มยังคงประดับใบหน้า

“คำชมจากศาสตราจารย์ นับว่าเป็นเกียรติอย่างยิ่งครับ” เขากล่าวด้วยน้ำเสียงเรียบ สุภาพ

“แต่แน่นอนว่าความสำเร็จนี้ไม่ได้เกิดขึ้นจากผมเพียงลำพัง ทุกฝ่ายต่างมีส่วนร่วมเพื่อให้ค่ำคืนนี้ออกมาสมบูรณ์แบบ”

+

"งานสำคัญขนาดนี้ ถ้าไม่ทุ่มเทเต็มที่ก็คงไม่ได้หรอกครับ" เขาละสายตาจากเธอไปมองบรรยากาศโดยรอบครู่หนึ่ง ก่อนย้อนกลับมาด้วยรอยยิ้มบาง

"แค่เห็นทุกคนสนุก ก็รู้สึกผ่อนคลายแล้วล่ะครับ" เขาเอ่ยต่อด้วยน้ำเสียงแววขบขัน

"แล้วสำหรับคุณเอลเล็ตต้าล่ะ? ค่ำคืนนี้มีสิ่งใดที่ทำให้พิเศษขึ้นไหมครับ?"

อัลเดรอนยิ้มรับคำทักทายของเธอ ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงอบอุ่น

"สายัณห์สวัสดิ์ครับ เลดี้แองเจล่า ผมดีใจที่คุณชื่นชอบงานในคืนนี้"

เขาหัวเราะเบา ๆ พลางเหลือบตามองเหล่านักเรียนที่กำลังสนุกสนานในค่ำคืนพิเศษ

"ฟังดูน่าสนใจนะครับ ปีแรกของคุณเป็นอย่างไรบ้างเหรอ? มีเรื่องอะไรที่ยังจำได้ไม่ลืมไหมครับ?"

เขาหัวเราะเบา ๆ ก่อนยกแก้วขึ้นจิบ พลางทอดสายตามองบรรยากาศรอบตัว

"นั่นสินะครับ… ทุกปีมีทั้งการเริ่มต้นและการเปลี่ยนแปลง"

เขาเว้นจังหวะเล็กน้อย ก่อนเอ่ยถามกลับ

"แต่บางครั้ง ผมก็อดสงสัยไม่ได้—พวกเขาจะเติบโตไปเป็นแบบไหนกันนะ?"

"แล้วคุณล่ะครับ ? คิดว่าในปีการศึกษานี้จะเป็นอย่างไรบ้าง"

เขายิ้มรับคำชื่นชมของหญิงสาว พลางครุ่นคิดถึงคำตอบของคำถามนั้น

"รู้สึกว่า...ยังมีภารกิจที่ยิ่งใหญ่กว่ารออยู่ข้างหน้าครับ" เขากล่าวพลางยิ้ม

"แต่เพราะได้รับการฝึกฝนจากที่นี่ ผมจึงมีความมั่นใจมากขึ้น"

"และคุณเซลีนล่ะครับ...รู้สึกอย่างไรบ้างเมื่อขึ้นปีที่ 3"

(เซบาสเตียนหล่อที่สุดต่างหากล่ะครับ)

(อย่าพึ่งตุยย)

(ขอบคุณนะครับเบสเตียห์ รอพบคุณในงานเลยครับ)

(งั้นต้องเข้ามาคุยกันแล้วครับ)

(ขอบคุณนะครับ แวะมาคุยกันได้นะ)

(เต้นก่อน แล้วชุดมาทีหลังก็ได้ครับ)

(ชมให้ได้ยินหน่อยครับ อัลเดรอนไม่รับรู้เลย😄)

(เห็นบ่อยๆจะตกใจเอานะครับ😄)

(เข้ามาชมให้ได้ยินหน่อยสิครับ)

(ไหนๆก็ขนาดนี้แล้ว มาเต้นรำกับผมสักเพลงสิครับ QB)

#ESRA_Starlit [หอเต้นรำ│16:00 น.]

แสงจากแชนเดอเลียร์ระยิบระยับราวกับดวงดาว สายตาทุกคู่จับจ้องไปยังเวทีซึ่งผู้อำนวยการกำลังยืนอยู่

"สวัสดีเหล่านักเรียนเอลิเชียนทุกท่าน" เธอเอ่ยขึ้นด้วยเสียงนุ่มนวลแต่แฝงไปด้วยความมั่นใจ

Illust : Triple Ace
Commission for #ESRA_Commu

#ESRA_Starlit [หอเต้นรำ│16:10 น.]

เมื่อผู้อำนวยการกล่าวเปิดพิธีเสร็จสิ้น ก็เข้าสู่ช่วงเวลาจับคู่พัฟบอลของนักเรียนชั้นปี 1

เหล่าสิ่งมีชีวิตขนปุกปุยจะบินออกมาจากดอกไม้ที่ประดับประดาภายในงานและเข้าจับคู่กับนักเรียนตามแรงดึงดูดของโชคชะตา

พัฟบอลเหล่านี้ได้ผ่านการคัดเลือก และอบรมจากอคาเดมีเรียบร้อย มั่นใจได้ว่าอำนวยความสะดวกให้แก่นักเรียนในด้านต่าง ๆ ได้อย่างแน่นอน

#ESRA_Starlit เขาพูดจบก่อนจะก้าวนำไป ด้วยความมุ่งมั่นที่จะทำหน้าที่ของตนให้ดีที่สุด

ปีนี้จำนวนนักเรียนชั้นปีที่ 1 ยังคงมากมายเช่นเดิม และเขาตั้งใจจะดูแลอย่างเต็มความสามารถ

อัลเดรอนแนะนำอคาเดมีและตอบข้อสงสัยด้วยท่าทีเป็นกันเอง รอยยิ้มอบอุ่นที่ประดับบนใบหน้าทำให้ผู้คนรู้สึกสบายใจ

แม้เขาจะมาจากอาณาจักรทางเหนือที่แสนเยือกเย็น แต่ท่าทีของเขากลับเปี่ยมด้วยความจริงใจและอบอุ่นเสมอ