(//เลิ่กลั่กๆ)

(ผมตัวเล็กตรงไหนนน ไม่เคยแง๊บๆหัวด้วย//อีฟนิ้ว)

(ฟิลเตอร์คุณหนามากมะมี้)

"ถือว่าเก่งแล้วครับ ค่อยๆทำไปมันจะชินมือเอง"

เขาเอ่ยและแนะนำทริกเล็กๆน้อยๆให้อีกฝ่ายไปด้วย จนเริ่มดีขึ้นเขาจึงตบมือให้เป็นกำลังใจ

"เฮเลนอยากได้ซักสำรับมั้ยครับ? ไว้วันหน้าผมหยิบมาให้ ผมมีอีกหลายอันเลยที่เป็นของใหม่"

เขาเอ่ยและตื่นเต้นที่จะได้สอนผู้คนให้หลงใหลในไพ่เหมือนกันกับเขา

"เราต้องแบ่งมันครึ่งนึงก่อนแล้วเอาส่วนหัวมาชนกันเพื่อแทรกไพ่แบบใบต่อใบ แล้วเราก็ทำให้มันเป็นโดมไพ่จะคละกันครับ แล้วจะเกิดเสียงจากที่ไพ่เสียดสีกัน"

เขาเอ่ยพร้อมค่อยๆทำช้าๆให้อีกฝ่ายดูไปด้วย มันเป็นหนึ่งในท่าที่เขาโชว์ไปก่อนหน้านี้ด้วย

"แล้วก็ถ้าทำชำนาญแล้ว เฮเลนสามารถทำมันติดต่อกัน8 ครั้งเพื่อให้มันเรียงจากA ถึงคิงเลย ถ้าตอนสับครั้งแรกมันเรียงกันอยู่"

"ได้แน่นอนครับ"

เขาเอ่ยและหยิบไพ่สำรับเก่าของตัวเองออกมา เขาส่งอันใหม่ให้เฮเลนส่วนตัวเองใช้อันเก่า

"ไพ่สำรับใหม่น่าจะเข้ามือมากกว่าลองดูนะครับ อันเก่ามันจะเริ่มฝืดๆแล้วเล่นยากกว่า"

เขาเอ่ยและค่อยๆเริ่มสอนการกรีดไพ่ มันเป็นท่าที่น่าจะง่ายที่สุดในความคิดของเขา

+

เมื่อได้รับคำชมเขาก็อดไม่ได้ที่จะยกยิ้มออกมาอย่างภูมิใจ อยากจะยืดอกแล้วพูดว่า 'แน่นอนอยู่แล้ว นี่เอเจเลยนะ!' แต่ถ้าทำแบบนั้นก็ดูจะมั่นหน้าไปหน่อย

"ขอบคุณสำหรับคำชมครับ เฮเลนชมเกินไปแล้ว"

เขาเอ่ยพร้อมขยับรวบไพ่แล้วสับเบาๆแก้เขิน

"ถ้าเฮเลนสนใจผมสอนท่าง่ายๆให้ได้นะ"

(ขอบคุณคับ นอกจากโชว์เด๋อแล้วเอเจก็มีโชว์เท์บ้าง🥺😉 เดี๋ยวเค้ามาต่อพน.นะคับ ฝันดีล่วงหน้านะ)

เอ่ยจบเขาก็หยิบสำรับไพ่อันใหม่ขึ้นมา มันมีสีแดงดำและมีเอกลักษณ์ที่เปิดที่คล้ายปีกปีศาจ

"ผมโชว์สกิลสับไพ่ให้ดูเป็นการตอบแทนแล้วกันนะครับ สำรับนี้เฮเลนได้ดูคนแรกเลย"

เขาเอ่ยและค่อยๆเริ่มต้นออกลวดลายการสับไพ่ที่เขาชำนาญ

(แปะๆเรฟนะคับ😉🫶❤️)

vt.tiktok.com/ZSMaMmSUV/

เห็นท่าทีและคำพูดของอีกฝ่ายไปในทางที่ดีเขาก็พยักหน้าเบาๆแล้วชวนอีกฝ่ายทานต่อ สลับกันทานไปเรื่อยๆ จนสุดท้ายก็หมดทั้งสี่ชิ้น

"อร่อยมากเลย....ขอบคุณอีกรอบนะครับเฮเลน ผมมีเรื่องอวดโยริเอลแล้วสิวันนี้"

เขาเอ่ยถึงพัฟบอลประจำกายที่วันนี้เขาฝากอีกฝ่ายไปทำธุระทำให้ไม่ได้อยู่ด้วยกัน

"จริงสิ วันนี้ผมมาอวด--- ผมหมายถึงผมได้ไพ่สำรับใหม่มาเลยเอามาให้ดูหน่ะครับ"

+

"ใช่มั้ยครับ รสของเค้กที่หวานละมุนตัดกับครีมหอมๆ ไหนจะสตอเบอร์รี่อีก เป็นการรวมตัวที่ยอดเยี่ยมมากเลย"

เขาเอ่ยพร้อมดวงตาที่เป็นประกายและอวยเค้กนั้นไปอีกหลายนาทีจนพึ่งคิดได้ว่าคนทำก็คนตรงหน้านิหน่า

"ผมพูดมากไปรึเปล่านะ? แต่เอาเป็นว่ามันอร่อยมากครับ"

เขาเอ่ยพร้อมยกนิ้วโป้งให้อีกฝ่ายเบาๆ

"แน่นอนสิ ดีอยู่แล้วละ"

เขาเอ่ยพยายามหาช้อนที่อาจจะมีแต่ก็ไม่มีคงเพราะเฮเลนไม่ได้กะจะเอามาทานด้วยตั้งแต่แรก จึงมีช้อนแค่หนึ่งอันให้เขา

"ถ้าเฮเลนไม่รังเกียจทานช้อนเดียวกับผมได้รึเปล่า?"

เขาเอ่ยถามก่อนเพราะเขาไม่ได้คิดอะไรและค่อนข้างเคยชินเพราะพวกพี่สาวชอบป้อนขนมหวานให้ทาน

"หากไม่รบกวนมากละก็.... ผมจะรอทานอย่างใจจดใจจ่อเลยครับ"

เขาเอ่ยและตักทานอีกคำ จนใกล้หมดชิ้นแรก ก่อนจะเหลือบมองอีกฝ่ายที่มีขนมให้เขาแต่ตัวเองกลับไม่มีอะไรเลย

"มาทานด้วยกันสิครับ ของอร่อยถ้าทานด้วยกันมันจะอร่อยยิ่งกว่าเดิมนะ"

เขาเอ่ยพร้อมขยับกล่องขนมไปใกล้อีกฝ่ายให้อีกคนได้เลือกทานด้วยกัน แม้เขาจะยังไม่รู้ว่ามีช้อนให้อีกฝ่ายมั้ยก็ตาม

"ไม่ต้องขอบคุณหรอก ผมยินดี"

เขาเอ่ยพร้อมขยับนั่งลงข้างๆอีกฝ่ายก่อนจะวางกล่องไว้บนตัก ใช้ช้อนเล็กๆที่มีด้านในตักเค้กคำโตขึ้นมาทานพร้อมสตอเบอร์รี่ จนมันดูไม่สุภาพนิดหน่อย

เขากินคำแรกเข้าไปความหวาน นุ่มละมุนของเค้กตัดกับครีมและสตอเบอร์รี่ที่เปรี้ยวๆหวานๆ เขารีบเคี้ยวให้หมดแล้วพูด

"อร่อยมากเลยครับ"

เขาเอ่ยพยายามให้ดูปกติ แม้สายตาเขาจะเป็นประกายอย่างชัดเจน

"ของผม?"

เขาเอ่ยพร้อมเอียงคอนิดๆ อย่างสงสัยว่าทำไมอีกฝ่ายถึงเอามาให้เขากัน เขารับกล่องขนมมามองพวกมันด้วยตาที่เป็นประกายแม้จะมีแว่นบังแต่ก็เห็นได้ชัดว่าเขาแสดงความชื่นชอบมันมากแค่ไหน

สตอเบอร์รี่ละ!! สตอเบอร์รี่ลูกโตๆเลยสุดยอด!

เขาคิดตามประสาสตอเบอร์รี่เลิฟเวอร์ที่คลั่งรักสตอเบอร์รี่ที่สุดในโลก

"ขอบคุณนะ ผมทานเลยได้รึเปล่า?"

เขาเอ่ยพยายามกลั้นไม่ให้ดูตื่นเต้นเกินไป

เมื่อได้ยินเสียงสดใสของคนที่นัดมาเขาก็ยกมือทักทายกลับ

"ไงเฮเลน วันนี้ก็ยังสดใสเหมือนเดิมเลยนะ"

เขาเอ่ยพร้อมเดินเข้าไปหาได้กลิ่นหอมอ่อนๆที่หวานจากตัวอีกฝ่ายทำให้เขาโน้มตัวไปใกล้นิดๆ

"กลิ่นเธอหวานจัง? ไปทำอะไรมาหรอ?"

เขาถามก่อนจะถอยออกมาไม่ให้ใกล้จนอีกฝ่ายอึดอัด

เสียงแจ้งเตือนดังขึ้นในช่วงเวลาที่แสนน่าเบื่อของเขาอย่างกับรู้เวลา เขาหยิบมันมาเปิด เป็นแชทของเพื่อนสาวที่ได้เต้นรำด้วยกันเมื่อไม่นานมานี้

'4 โมง? ได้อยู่แล้วละ' เขาพิมตอบไปก่อนจะลุกไปล้างหน้าล้างตาให้ตัวเองสดชื่นอีกซักรอบ ในหัวก็คิดว่าอะไรทำให้เพื่อนคนนี้เรียกเขาออกไปข้างนอกกัน

"อือ....เอาไพ่สำรับใหม่ไปอวดดีกว่า"

เขาพึมพำเบาๆก่อนจะหยิบของและไปยังที่หมายทันทีเมื่อใกล้เวลานัด

เมื่อพระนางจบคำ ละอองก็ซึมซาบเข้าสู่ร่างของทุกคน ปีกโปร่งแสงค่อย ๆ ปรากฏขึ้นกลางหลังแต่ละคน แสงระยิบระยับเมื่อขยับตัว เปรียบเสมือนฝันที่เป็นจริง

เสียงโห่ร้องแห่งความตื่นเต้นดังขึ้น เมื่อนักเรียนบางคนเริ่มทดลองกางปีกออก และลอยตัวขึ้นจากพื้นอย่างอิสระ บรรยากาศของเทศกาลเฉลิมฉลองเพิ่งเริ่มต้น🧚