Philomène Esmé Beausoleil | Princess | Y.3 | Chocolate cosmos
เธอถามพลางเอียงคอเล็กน้อยด้วยความสงสัย
“ตอนนี้เราเป็นเพื่อนกันแล้วรึเปล่าคะ อยู่ชั้นปีเดียวกันด้วย..“
ฟิโลเมเน่ได้แต่ยิ้มให้กับกิริยาของชายหนุ่มตรงหน้า จะว่าตลกก็คงใช่ จะว่าเอ็นดูก็ถูกอีก
”ไว้ครั้งหน้าฉันจะมาขอลายเซ็นคุณใหม่นะคะ แต่ฉันคงต้องไปเรียนแล้ว“
“แล้วพบกันใหม่นะคะอองรี“
เธอโบกมือร่ำลาอีกฝ่ายด้วยรอยยิ้มเช่นเคย
เธอถามพลางเอียงคอเล็กน้อยด้วยความสงสัย
“ตอนนี้เราเป็นเพื่อนกันแล้วรึเปล่าคะ อยู่ชั้นปีเดียวกันด้วย..“
ฟิโลเมเน่ได้แต่ยิ้มให้กับกิริยาของชายหนุ่มตรงหน้า จะว่าตลกก็คงใช่ จะว่าเอ็นดูก็ถูกอีก
”ไว้ครั้งหน้าฉันจะมาขอลายเซ็นคุณใหม่นะคะ แต่ฉันคงต้องไปเรียนแล้ว“
“แล้วพบกันใหม่นะคะอองรี“
เธอโบกมือร่ำลาอีกฝ่ายด้วยรอยยิ้มเช่นเคย
แม้จะงุนงงอยู่บ้างแต่ก็ทำให้เจ้าตัวยิ้มหัวเราะเบาอย่างอดไม่ได้ ก่อนที่จะโน้มตัวลงเล็กน้อยให้เกียรติแก่อีกฝ่าย
“ฉันฟิโลเมเน่ ปีสามเช่นกันค่ะ ยินดีที่ได้รู้จักนะคะ”
“กระดาษแผ่นนี้ ฉันขอเก็บไว้แล้วกัน”
แม้จะงุนงงอยู่บ้างแต่ก็ทำให้เจ้าตัวยิ้มหัวเราะเบาอย่างอดไม่ได้ ก่อนที่จะโน้มตัวลงเล็กน้อยให้เกียรติแก่อีกฝ่าย
“ฉันฟิโลเมเน่ ปีสามเช่นกันค่ะ ยินดีที่ได้รู้จักนะคะ”
“กระดาษแผ่นนี้ ฉันขอเก็บไว้แล้วกัน”
ตอบยังไงดีล่ะ ทำเอาเธอชะงักกับคำตอบ ในเมื่ออีกฝ่ายก็งง ตัวเธอเองก็ไม่ต่างกัน ฟิโลเมเน่พลิกกระดาษไปมาดูให้แน่ใจอีกรอบ ก่อนจะเดินเอาเจ้ากระดาษปริศนานี้ไปให้เจ้าตัว
“นี่ค่ะ.. ใช่กระดาษของคุณรึเปล่าคะ?“
ตอบยังไงดีล่ะ ทำเอาเธอชะงักกับคำตอบ ในเมื่ออีกฝ่ายก็งง ตัวเธอเองก็ไม่ต่างกัน ฟิโลเมเน่พลิกกระดาษไปมาดูให้แน่ใจอีกรอบ ก่อนจะเดินเอาเจ้ากระดาษปริศนานี้ไปให้เจ้าตัว
“นี่ค่ะ.. ใช่กระดาษของคุณรึเปล่าคะ?“
แรงกระแทกจากการชนทำเอาเธอเซเล็กน้อย ไร้อารมณ์ใดนอกจากความงุนงงเกิดขึ้นมาในห้วงความคิด ครั้นเมื่อหันกลับไปมอง ก็เหลือบไปเห็นกระดาษแผ่นน้อยของอีกฝ่ายลอยร่วงไปอยู่ที่พื้นเสียแล้ว
ไม่รอช้า เธอจึงรีบตามอีกฝ่ายไป
“คุณคะ! คุณกระดาษร่วงไว้น่ะค่ะ”
แรงกระแทกจากการชนทำเอาเธอเซเล็กน้อย ไร้อารมณ์ใดนอกจากความงุนงงเกิดขึ้นมาในห้วงความคิด ครั้นเมื่อหันกลับไปมอง ก็เหลือบไปเห็นกระดาษแผ่นน้อยของอีกฝ่ายลอยร่วงไปอยู่ที่พื้นเสียแล้ว
ไม่รอช้า เธอจึงรีบตามอีกฝ่ายไป
“คุณคะ! คุณกระดาษร่วงไว้น่ะค่ะ”