( คริคริ 😚 )

【 ACTIVE CHECKLIST 】

เอริปรบมือเบา ๆ ครั้งหนึ่ง แล้วพูดขึ้นด้วยเสียงอ่อนโยน

“ เสียงของซาโยะคุง เป็นเสียงที่วิเศษมากเลยล่ะจ้ะ แถมยังช่วยปลอบประโลมใจสถานที่เหงา ๆแห่งนี้อีกด้วยนะ ”

เอริเงยหน้ามองท้องฟ้าที่เริ่มมีหมอกบาง ๆ ลอยคลอแสงจันทร์ ก่อนหันจะมาสบตานักร้องเสียงทองตรงหน้า

“ ขอบคุณนะจ๊ะ ที่พยายามทำให้ทุกคนยิ้มได้ ในวันของมื้อสุดท้ายของสถานที่แห่งนี้น่ะ “

“ จะไม่มีวันลืมเลยล่ะจ้ะ ” เธอยิ้ม

( เค้าขอมาแจมโรลอันนี้ด้วยๆๆ 🫳🏻✨)

“ นี่มันเสียงซาโยะคุง..? ”

เด็กสาวเงยหน้าขึ้นเมื่อได้ยินเสียงร้องแรกดังขึ้น เธอมองตามเสียงนั้นไปจนเห็นซาโยะในแสงจันทร์ เงาเส้นผมที่สะท้อนแสงทำให้ซาโยะคุงดูอบอุ่นกว่าทุกครั้งที่เคยเห็น

บรรยากาศรอบตัวเงียบลงราวกับทุกอย่างโดนต้องมนต์สะกด

ดวงตาของเธอจ้องมองไปยังรุ่นน้องตรงหน้า
ไม่มีคำพูดจาใด ๆ จนกระทั่งท่อนสุดท้ายเพลงจบลง

(+)

( Illustration : ไข่ต้ม ที่กินกับซีอิ้วไง )

( เค้าแกล้ง ๆ มาหย่อนรูปภาพ ทวงคืนรอยยิ้มของเจ้าชาย 🥺 )

เอริดวงตาเป็นประกายพร้อมหัวเราะเบา ๆ กับท่าทีตั้งใจซาโยะ

“ คุกกี้เหรอจ๊ะ.. ฟังดูดีจัง ” เธอพูดพร้อมยกมือแตะคางเบา ๆ คิดตามอย่างสนุกสนาน

“ ถ้าเอาไปบดผสมรวมกัน อัดเป็นก้อนก็คงได้อยู่เนอะ ~ “

เธอเงยหน้าขึ้นมองรุ่นน้องพร้อมรอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความเอ็นดู

” ซาโยะคุงนี่..มักจะนึกถึงคนอื่น ๆ มาเป็นลำดับแรกเสมอเลยน้า น่ารักจัง “

” งั้นมาทำด้วยกันเถอะจ้ะ นะ ? “

เอริหัวเราะน้อย ๆ ดวงตาเป็นประกายเหมือนรู้ว่าอีกฝ่ายจงใจแหย่

“ แหม ซาโยะคุงนี่ล่ะก็ “

พูดพลางยิ้มขี้เล่น ก่อนจะขยับเข้ามาดูของในมือเขาอย่างสนใจ

“ อืม..ยังไม่มีกลิ่นเหม็นเน่า แสดงว่ายังไม่หมดอายุล่ะจ้ะ “ ทำจมูกฟุดฟิดๆ แล้วช้อนตามองคนตรงหน้า

“ บังเอิญจังเลย ทางนี้เองก็ไปเจอแครกเกอร์มาพอดี “ เธอหยิบให้ดู

” งั้นพวกเราเอาวัตถุดิบมาผสมรวมกันมั้ยดีมั้ยจ๊ะ ซาโยะคุง ? ✨ “

เอริยิ้มบาง พลางมองของในมือซาโยะคุง ก่อนจะพูดขึ้นเบา ๆ

” ถึงจะเป็นมื้อสุดท้าย แต่ก็ดีใจที่จะได้ทานมันกับซาโยะคุงน้า ~ ”

เธอหัวเราะนิด ๆ แล้วเงยมองหน้าถาม

” ว่าแต่ ซาโยะคุงไปเจอมันที่ไหนเหรอจ๊ะ ~ “

( เค้ามาแบ้ว 🙌🏻 )

เอริเงยหน้าขึ้นจากลังไม้ที่ใช้เป็นที่นั่งชั่วคราว แสงอาทิตย์ยามเย็นสาดเข้ามาในซากร้านกาแฟจนฝุ่นลอยระยิบระยับในอากาศ

เธอยิ้มบาง ๆ เมื่อเห็นซาโยะเดินเข้ามา พร้อมถุงเสบียงที่เหมือนจะเหลือไม่มากนัก

“ อ้ะ บะหมี่กึ่งสำเร็จรูปนี่นา “

เธอลุกขึ้นช้า ๆ แล้วเดินมาหาเขา พลางพูดต่อด้วยน้ำเสียงอบอุ่นปนความรู้สึกเหงา ๆ

“คืนนี้..คงเป็นมื้อสุดท้ายที่เราจะได้กินที่นี่สินะจ๊ะ”

(+)

( /วิญญาณออกจากร่างเอริจังเรียบร้อยค่ะ นิ่ง— )

( /กำเดาพุ่ง ความดันสูบฉีดอย่างหนักหน่วง เพราะความหล่อของเจ้าชายตรงหน้า 🤯🤯🩸)

( /ล้มฟาดพื้น )

( เค้ามากรี๊ดความหล่อของโซโยะคุง ถ้าที่นี่ไม่ทอมโสดที่หล่อที่สุด 😭✨ )