Bunun benzerini yaşadım ya. Hiç kolay değil. Hem yer tutucan hem makineni korucan hem tekerlek dönerken dengeni korucan. Önde yerde çömelenlerin de dizlerini düşünün. Ama burada çıkan kare pek ikonik :) İçinde olmak ister insan :)

Destek olalım.
#serbestbırak

Burası sürgün yeri gibiydi. Bir anda turlarla otobüsler dolusu insan gelmeye başladı. Hmmm :)

Ve twitterımı kapattım. Buranın da aynı iklime dönmemesini umuyorum ama bu çağda her şey aynı şeye dönüşüyor.

Bir işten çıkıp iki işin kıyısından döndüm. Şimdi ne yapsam diye düşünürken eskiden gücüne inandığım şeyler, şimdi yine gitmek istediğim ama artık kimselerin gitmediği yollar gibi. Velhasıl kendim de bir şeyler yapabilirim. Kolay değil ama boşken tekeri döndürmeye çalışacağım...

Her sene kar yağdığında annem bir şekilde şunu söyler: Bu kar mı ki? Çünkü Sivaslılık...

Sabitlemelik post:

Erdo Proxy Spotify:

open.spotify.com/show/6m5JTm2...

Erdo Proxy Youtube:

youtube.com/playlist?lis...

Hayatın ironisi şöyle çalışıyor: Hiçbir işe yaramayacak ama yapmak istediğim bir şey var. Şimdi belki bu hafta işe başlayacağım (umarım) ve madem bir maaşım olacak o zaman bu işe yaramayacak şeye de vakit ayırabilirim. Boş zaman varken yapmamak da hep ekonomik düşünmekten. Ne kötü aslında...

Bugün şunu düşündüm: Hayatta düzeltiriz dediğimiz bazı şeyleri düzeltemiyoruz ve üzerine yıllar geçiyor. İçimizde parçalar birikiyor ya unutuyoruz ya artık kulak vermiyoruz. Ömür bu dedim, sonra sesi yeniden kıstım...

Evet, artık Twitter'da bir şey yazasım bile gelmiyor. Hasta bir iklim. Biraz da burayı deneyelim...