คิดไปพลางก็จัดท่าเตรียมไปพลาง ฝ่ามือหยาบเลิกเสื้อขนาดพอดีตัวขึ้น ประคองเด็กน้อยในอ้อมอกที่ตอนนี้ระบายยิ้มอ่อนคล้ายแสงแรกในยามเช้าที่พึ่งเล็ดลอดเข้ามาเมื่อไม่นาน ภายในห้องนอนขนาดกะทัดรัดพอดีแก่หนึ่งผู้ใหญ่หนึ่งทารก อุณหภูมิกำลังไต่ระดับสู่ค่ามาตรฐานเดิมรอตะวันโด่งได้ที่อย่างแช่มช้าในวงแหวนรอบนอกแห่งนี้ ทัศนวิสัยโดยรอบของห้องหับเองจากมืดมิดสนิทบอดก็เริ่มเลือนลางจวนเกือบหายไป

เมื่อได้ยินถ้อยคำคุ้นเคยที่รอมานานนม ทารกวัยหัดคลานก็แสดงอาการดีใจออกนอกหน้าทันควัน มือไม้ปัดซ้ายป่ายขวา ป้อมขาเล็ก ๆ เองก็ตีขึ้นลงเหมือนฝึกว่ายน้ำอย่างไรอย่างนั้น นอกเหนือจากท่าทีมุมานะตั้งตารอได้รับการอนุญาตของเด็กร่างจิ๋ว ก็มีอุ้งมือที่กำเสื้อแนบแน่นและแก้มที่มีคราบน้ำลายรอคนเช็ดนี่แหละที่เป็นจุดสังเกตได้ง่ายว่าความกระหายต่อน้ำนมแม่ของเจ้าตัวกำลังแตะถึงขีดสุด

ทั้งที่ไม่จำเป็นต้องรอก็ได้แท้ ๆ..

กำลังนอนคว่ำประจันใบหน้าตุ้ยนุ้ยอยู่บนทรวงอก จับจ้องด้วยแววตาใสกิ๊งราวกับกำลังจดจ่อรอบางสิ่งจากไลท์เตอร์อย่างไม่ลดละความพยายาม เมื่อตื่นเต็มสองตาแล้วสติสตังก็เริ่มกลับเข้าที่เข้าทาง ยามสบกับโฉมหน้าผู้บุกรุกการนอนหลับกลับไปสมองก้อนหยักของเขาก็ยิ่งแจ่มชัดกว่าเก่า เข้าใจได้ในทันทีถึงจุดประสงค์การก่อกวนโดยไม่ต้องพึ่งคำพูดให้มากความ

" จะกินนมสินะ รอแป๊ปนึง "