Koşmak için neden bacaklarım olsun, uçmak için kanatlarım var. Frida Kahlo

Yüzü güzele bir günde doyarsın, huyu güzele kırk yıl doyamazsın…

“Geçinmeye gönlü olmak.” Ne güzel bir söz, şimdilerde kimse “hadi bir çay doldurda içelim”, “çok karnım acıktı bugün ne yesek” denilemediği düşünülünce ve denilemeyecek insanlarla halledilemeyen samimiyetle ilişkiler yaşıyorken üstelik…

Duvar gibi durmak bazıları için bir övünçtür. Ama duvar gibi durmak başta keyifli gelir lakin sonra yorar hem seni hemde belkide sana değer vereni. Değer bulmaya didinirken neden bu örülen duvar?

Yoracaklar, seni duymayacaklar, duyarmış gibi yapacaklar; diren hayata! Dur ayakta! Kendin ol! Ancak o zaman başarırsın bu hayatta…

İlla bir şeyleri zorlayacaksan; zorlayacağın şey kendin olsun. Zorla kendini iyi olmaya, iyi düşünmeye ve iyiyi yaşamaya. Aksi olursa sen sen olamaz, olamadan da geçersin bu hayattan…

Sorma! Yaşa! Sorgula ama sorgulatma! Kendini bil ve tanı! Cevap sende kimsede değil. Unutma; fazla tevazu yüzsüzlerden nasihat dinletir…

Düşün ama içine atma! Kendini bir bulut gibi doldurma. Çünkü öyle bir anda boşalırsın ki yağışın felaketin olabilir. Düşün ama sakin dur, sakin dur ama harekete geç, harekete geç ama abartma! İzinde yürü… Bu hayatı ancak öyle idare edersin.

Sorgula! Kendini, hayatta denk geldiğin insanı, aldığın kararları, dağıttığın yargıları ya da yapman gerekirken yapmadıklarını ve neden yapamadığını…

Empati kuracağın insanı iyi seçeceksin. Kendini ön planda tutan bir insanla imkanı yok ne empati kurabilirsin ne de sağlıklı bir iletişim geliştirebilirsin…

Sıkıntılarınızla kendiniz yüzleşin ve hesaplaşın. Bir başkasıyla bunları başaramazsınız. Bir başkası da bunları size başartamaz…

Her şey hakkında fikrin olması, her şeyden haberdar olmak hiçte iyi bir şey değil. Hayatınızda böyle bireylerle denk geldiğinizde alanlarına girmeyin ve sizin alanınıza girmelerine de müsaade etmeyin…

Haydi hayırlı traşlar…