Nakamura Emen
ปี 2 |M-2|คาร์นี้ชอบแจกความเท่าเทียม
Doc ;: https://docs.google.com/document/d/1EOaaArjHSEYS3PsiJbvlA1ghwGkHLXVwwaWrqmDOwVs/edit?usp=drivesdk
“โหว~…น่าสนุกดี จำแลงเป็นคนอื่นได้ด้วยงั้นหรอ?”
“งั้นช่วยแปลงเป็นคนที่ฉันเกลียดที่สุดให้หน่อยได้ปะ?”
“?”
“ไร้ประโยชน์วะ”
(มาฝากงานวาดเล่น ของลูกชายครับ)
“โหว~…น่าสนุกดี จำแลงเป็นคนอื่นได้ด้วยงั้นหรอ?”
“งั้นช่วยแปลงเป็นคนที่ฉันเกลียดที่สุดให้หน่อยได้ปะ?”
“?”
“ไร้ประโยชน์วะ”
(มาฝากงานวาดเล่น ของลูกชายครับ)
มันชั่งน่าเอ็นดู ชวนรู้สึก(?)
“คิดหนักหรอ?”ตนแกล้งแหย่ยัยหน้าสวยสักทีสองที ก่อนจะใช้ช้อนตักเค้กขึ้นมาคำนึง แลเอามาจ่อที่ริมฝีปากของริเสะ
ตนไม่ได้รบเร้ามากนัก แต่ก็ตั้งตารอว่าอีกฝ่ายจะกินที่ตนป้อนไหม
“อ้าปากสิ”
“ฉันบอกแล้วไงว่าจะป้อนเธอ”เอเมงย้ำอีกครั้ง เพื่อเตือนความจำของแฟนสาวปลอมๆ
+
มันชั่งน่าเอ็นดู ชวนรู้สึก(?)
“คิดหนักหรอ?”ตนแกล้งแหย่ยัยหน้าสวยสักทีสองที ก่อนจะใช้ช้อนตักเค้กขึ้นมาคำนึง แลเอามาจ่อที่ริมฝีปากของริเสะ
ตนไม่ได้รบเร้ามากนัก แต่ก็ตั้งตารอว่าอีกฝ่ายจะกินที่ตนป้อนไหม
“อ้าปากสิ”
“ฉันบอกแล้วไงว่าจะป้อนเธอ”เอเมงย้ำอีกครั้ง เพื่อเตือนความจำของแฟนสาวปลอมๆ
+
“ชอบใส่แบบนี้หรอ?”นั่นคือคำถาม
“น่ารักดีนะ”เอเมงเอ่ยชมตามความจริงก่อนจะยิ้มให้จนทำให้รู้สึกแหม่งๆ
“ชอบใส่แบบนี้หรอ?”นั่นคือคำถาม
“น่ารักดีนะ”เอเมงเอ่ยชมตามความจริงก่อนจะยิ้มให้จนทำให้รู้สึกแหม่งๆ
“ยัยหน้าสวย?” ตนเอ่ยเรียกแม้จะยังไม่ชัวร์เท่าไหร่นัก
ก่อนจะเขยิบตัวไปเอียงคอมอง เพื่อความมั่นใจอีกที น้ำเสียงตอนนี้ไม่ใช่เชิงล้อเลียน แต่เป็นเชิงสงสัย
“เธอใช่.. ริเสะรึป่าว?”
(ไก่สงสัยเห็นคนสวยชุดกระโปรง😔)
“ยัยหน้าสวย?” ตนเอ่ยเรียกแม้จะยังไม่ชัวร์เท่าไหร่นัก
ก่อนจะเขยิบตัวไปเอียงคอมอง เพื่อความมั่นใจอีกที น้ำเสียงตอนนี้ไม่ใช่เชิงล้อเลียน แต่เป็นเชิงสงสัย
“เธอใช่.. ริเสะรึป่าว?”
(ไก่สงสัยเห็นคนสวยชุดกระโปรง😔)
ในมือถือกำลังไล่ลิสต์เค้กหลากหลายรส ที่ถูกเพื่อนตัวดีเรียกใช้ให้ไปซื้อ
แม้จะไม่เต็มใจมากนัก ที่ถูกใช้บ่อยๆ แต่ก็ไม่ได้ซีอะไรเท่าไหร่ เพราะอย่างน้อยก็ได้ส่วนแบ่ง
ก่อนสองเท้าจะมาหยุดลงตรงหน้าร้านและหรี่ตา เมื่อเห็นคนคุ้นหน้าแต่ไม่แน่ใจเท่าไหร่นัก
+
ในมือถือกำลังไล่ลิสต์เค้กหลากหลายรส ที่ถูกเพื่อนตัวดีเรียกใช้ให้ไปซื้อ
แม้จะไม่เต็มใจมากนัก ที่ถูกใช้บ่อยๆ แต่ก็ไม่ได้ซีอะไรเท่าไหร่ เพราะอย่างน้อยก็ได้ส่วนแบ่ง
ก่อนสองเท้าจะมาหยุดลงตรงหน้าร้านและหรี่ตา เมื่อเห็นคนคุ้นหน้าแต่ไม่แน่ใจเท่าไหร่นัก
+
เสียงร้องห่มร้องไห้ในมุมห้องเล็กๆ ของเด็กชายในมุมห้อง ผู้มีความทุกข์มากมายจากแรงกดดัน และความคาดหวังที่ไม่รู้จบ
ความเจ็บปวดที่ไม่สามารถเป็นได้ดั่งใจเขา ความเกลียดชังที่ไม่อาจแสดงออก ความรักที่ไม่สามารถจะเข้าใจว่ามันคือเช่นไร
คราสุดท้ายที่ได้รู้จักความรัก คือเมื่อนานในอ้อมกอดของมารดาที่เลือนลาง
(เอามาหย่อนนิดๆ ของลูกชายคร้าบ)
เสียงร้องห่มร้องไห้ในมุมห้องเล็กๆ ของเด็กชายในมุมห้อง ผู้มีความทุกข์มากมายจากแรงกดดัน และความคาดหวังที่ไม่รู้จบ
ความเจ็บปวดที่ไม่สามารถเป็นได้ดั่งใจเขา ความเกลียดชังที่ไม่อาจแสดงออก ความรักที่ไม่สามารถจะเข้าใจว่ามันคือเช่นไร
คราสุดท้ายที่ได้รู้จักความรัก คือเมื่อนานในอ้อมกอดของมารดาที่เลือนลาง
(เอามาหย่อนนิดๆ ของลูกชายคร้าบ)
#Whatif_maid_butler_OMTK
“เมดจริงใจมาละคร้าบ~”
“มีไรเรียกเมดคนนี้ได้ตลอดเลยน้า~”
(หัวหน้าห้อง อย่าลืมรางวัลผม😔)
#Whatif_maid_butler_OMTK
“เมดจริงใจมาละคร้าบ~”
“มีไรเรียกเมดคนนี้ได้ตลอดเลยน้า~”
(หัวหน้าห้อง อย่าลืมรางวัลผม😔)
*Tw.มีเลือด จงคิดว่าเป็นซอสพริก ความรุนแรง*
บางครั้งฉันก็แค่รู้สึกอิจฉา เหล่าพวกนกนั้น ที่ได้อยู่พร้อมหน้า พร้อมตากับครอบครัว
มันดูตลกดีนะ ที่ฉันยังอิจฉากับเรื่องแค่นี้
แต่บางครั้งฉันก็คิดว่า ถ้าฉันไม่มีวันได้มีความสุข นกพวกนั้นก็อย่าหวังที่จะได้มีความสุข
*Tw.มีเลือด จงคิดว่าเป็นซอสพริก ความรุนแรง*
บางครั้งฉันก็แค่รู้สึกอิจฉา เหล่าพวกนกนั้น ที่ได้อยู่พร้อมหน้า พร้อมตากับครอบครัว
มันดูตลกดีนะ ที่ฉันยังอิจฉากับเรื่องแค่นี้
แต่บางครั้งฉันก็คิดว่า ถ้าฉันไม่มีวันได้มีความสุข นกพวกนั้นก็อย่าหวังที่จะได้มีความสุข
#OMTK_M2
“ผมนากามูระ เอเมง”
“ยินดีที่ได้รู้จักนะครับ คุณเพื่อนร่วมชั้นทุกท่าน~!”
“ผมเองก็สัญญาว่าจะปล้นขนมเด็กให้มากกว่าทุกปี อ่ะหยอกเล่นน่า! จารย์อย่าพึ่งถือไม้!”
“ปีนี้ก็ขอฝากตัวด้วยล่ะ! ถ้าอยากสวนหมัดมาหลังห้องได้—-”
(ขอบคุณกระดานดที่จริงใจจากไคโตะซาง🥰)
#OMTK_M2
“ผมนากามูระ เอเมง”
“ยินดีที่ได้รู้จักนะครับ คุณเพื่อนร่วมชั้นทุกท่าน~!”
“ผมเองก็สัญญาว่าจะปล้นขนมเด็กให้มากกว่าทุกปี อ่ะหยอกเล่นน่า! จารย์อย่าพึ่งถือไม้!”
“ปีนี้ก็ขอฝากตัวด้วยล่ะ! ถ้าอยากสวนหมัดมาหลังห้องได้—-”
(ขอบคุณกระดานดที่จริงใจจากไคโตะซาง🥰)
#OMTKSS2_พิธีกรรมชำระล้าง
ในยามเช้าเกือบจะสาย? อาจได้ผมกับเด็กคนนึงที่รีบวิ่งหน้าตั้งมาโรงเรียน เพราะตื่นสายตั้งแต่วันแรก
อย่าได้สงสัยของในกระเป๋า เพราะเขาตั้งใจเอามาต้อนรับรุ่นน้อง
(บ่ใช่โรลนะคะ แต่มีในเม้น)
#OMTKSS2_พิธีกรรมชำระล้าง
ในยามเช้าเกือบจะสาย? อาจได้ผมกับเด็กคนนึงที่รีบวิ่งหน้าตั้งมาโรงเรียน เพราะตื่นสายตั้งแต่วันแรก
อย่าได้สงสัยของในกระเป๋า เพราะเขาตั้งใจเอามาต้อนรับรุ่นน้อง
(บ่ใช่โรลนะคะ แต่มีในเม้น)
“ไม่ต้องมาแกล้งแอ๊บเลยนะ ยัยหน้าสวย!”เขากล่าวออกมาก่อนจะถอนหายใจ
พลางโน้มหน้าลงไปทานทาโกยากิ ที่หน้าตาประหลาดนั่นแม้จะไม่เต็มใจนัก แต่ใครๆก็ชอบของฟรีนี่นะ ถ้ามันอร่อย😔
ไม่ละที่จะแกล้งจับมือริเสะข้างที่ใช้ป้อนตน
“ไม่ต้องมาแกล้งแอ๊บเลยนะ ยัยหน้าสวย!”เขากล่าวออกมาก่อนจะถอนหายใจ
พลางโน้มหน้าลงไปทานทาโกยากิ ที่หน้าตาประหลาดนั่นแม้จะไม่เต็มใจนัก แต่ใครๆก็ชอบของฟรีนี่นะ ถ้ามันอร่อย😔
ไม่ละที่จะแกล้งจับมือริเสะข้างที่ใช้ป้อนตน
ภายในหัวตอนี้เอเมงกำลังบอกว่าอยากจะสำรอกออกมาเต็มทน แต่ทำไมได้ เมื่อเห็นคนตรงหน้ากำลังทานอยู่
“ฮะฮ่า…อยากอ้วกเลยวะ”ตนอุทานออกมาเบาๆ พลางมองริเสะที่กินทาโกยากิหน้าตาประหลาดนั่น
“รสชาติเป็นไง ไหนบอกให้ฉันฟังด้วยสิยัยหน้าสวย”ตนชักถามพลางกระเถิบไปหา
(รีแอคเอเมง)
ภายในหัวตอนี้เอเมงกำลังบอกว่าอยากจะสำรอกออกมาเต็มทน แต่ทำไมได้ เมื่อเห็นคนตรงหน้ากำลังทานอยู่
“ฮะฮ่า…อยากอ้วกเลยวะ”ตนอุทานออกมาเบาๆ พลางมองริเสะที่กินทาโกยากิหน้าตาประหลาดนั่น
“รสชาติเป็นไง ไหนบอกให้ฉันฟังด้วยสิยัยหน้าสวย”ตนชักถามพลางกระเถิบไปหา
(รีแอคเอเมง)
“ก็เข้าใจได้ว่าขัดใจ แต่แค่บอกก็ได้ไหมครับ!?”
“จู่ๆก็โผล่มาเช็ดใครเห็นก็ขนลุก”พูดไปตามความรู้สึกที่ตอนนี้ยังระแวงไม่หาย
จ้องเขม้งอยู่ครู่นึงก่อนจะเบือนหน้าหนีแบบหมดฟอร์ม
“ก็เข้าใจได้ว่าขัดใจ แต่แค่บอกก็ได้ไหมครับ!?”
“จู่ๆก็โผล่มาเช็ดใครเห็นก็ขนลุก”พูดไปตามความรู้สึกที่ตอนนี้ยังระแวงไม่หาย
จ้องเขม้งอยู่ครู่นึงก่อนจะเบือนหน้าหนีแบบหมดฟอร์ม