133 y | Elf
Actor | Theatre Actor | Model
สถาบันศิลปกรรมศาสตร์เอสเฟอเทีย
"อย่าแฉกันเลยน่า ต่อให้เก็บซีนฉันนอนเมาไปประกาศ แฟนๆ ก็น่าจะเอ็นดูอยู่ดี"
ว่าพลางยิ้มมั่นใจ
"ฉันไม่เป็นอะไร" เขาส่ายหน้า "แค่ว่าจะพักอยู่มุมห้องสักหน่อย คงไม่รบกวนเกินไปใช่ไหม คุณไอดอลคนเก่ง"
"อย่าแฉกันเลยน่า ต่อให้เก็บซีนฉันนอนเมาไปประกาศ แฟนๆ ก็น่าจะเอ็นดูอยู่ดี"
ว่าพลางยิ้มมั่นใจ
"ฉันไม่เป็นอะไร" เขาส่ายหน้า "แค่ว่าจะพักอยู่มุมห้องสักหน่อย คงไม่รบกวนเกินไปใช่ไหม คุณไอดอลคนเก่ง"
เคียรอนคิดว่าตัวเองยังมีอาการเมาค้างจนหลอนเสียงไปเอง จึงเลือกที่จะเงียบไปเพื่อตั้งสติให้ดี...เขาหันกลับมามองด้านหลัง ไล่สายตาตั้งแต่ปลายเท้าจนเงยหน้าไปสบตาคนคุ้นเคย
"เอซิโอ--!"
ร่างสูงตกใจรีบลุกฉับพลัน กลับกลายเป็นว่าโดนอาการปวดหัวเล่นงานเข้าอย่างจัง หงายหลังไปหัวโขกกำแพงห้องฝึกซ้อมเข้าโดยไม่ทันตั้งตัว
"โอ๊ย!"
ปวดหัว..
"นาย...มาฝึกซ้อมเหรอ"
เคียรอนคิดว่าตัวเองยังมีอาการเมาค้างจนหลอนเสียงไปเอง จึงเลือกที่จะเงียบไปเพื่อตั้งสติให้ดี...เขาหันกลับมามองด้านหลัง ไล่สายตาตั้งแต่ปลายเท้าจนเงยหน้าไปสบตาคนคุ้นเคย
"เอซิโอ--!"
ร่างสูงตกใจรีบลุกฉับพลัน กลับกลายเป็นว่าโดนอาการปวดหัวเล่นงานเข้าอย่างจัง หงายหลังไปหัวโขกกำแพงห้องฝึกซ้อมเข้าโดยไม่ทันตั้งตัว
"โอ๊ย!"
ปวดหัว..
"นาย...มาฝึกซ้อมเหรอ"
เขายอมแพ้ แต่ยังยกสองนิ้วให้เหมือนแสดงท่าทางว่าบทนี้ของผมเจ๋งไปเลยใช่ไหม
เมื่อคืนเคียรอนจำได้เลือนรางว่าเห็นคนผมแดงวนเวียนใกล้ๆ ตัวเอง ไม่แน่ใจว่ารุ่นพี่ช่วยดูแลหรือช่วยซ้ำเติมกันแน่
"สวัสดีครับ รุ่นพี่"
"ราตรีสวัสดิ์"
เขานอนแผ่อย่างไม่เก็บภาพลักษณ์อีกต่อไป
เขายอมแพ้ แต่ยังยกสองนิ้วให้เหมือนแสดงท่าทางว่าบทนี้ของผมเจ๋งไปเลยใช่ไหม
เมื่อคืนเคียรอนจำได้เลือนรางว่าเห็นคนผมแดงวนเวียนใกล้ๆ ตัวเอง ไม่แน่ใจว่ารุ่นพี่ช่วยดูแลหรือช่วยซ้ำเติมกันแน่
"สวัสดีครับ รุ่นพี่"
"ราตรีสวัสดิ์"
เขานอนแผ่อย่างไม่เก็บภาพลักษณ์อีกต่อไป
ใจนึงเคียรอนอยากจะลุกไปทักทายดีๆ แต่ความปวดหัวที่เล่นงานไม่หยุด ทำให้แม้แต่จะลืมตามองแสงไฟจ้าจากเพดานยังทำไม่ไหว
เอลฟ์หนุ่มตัดสินใจกลิ้งหลุนๆ ไปขอบห้องฝึกซ้อม ก่อนส่งเสียงบอก
“ใช้ห้องฝึกซ้อมได้เลยครับ ขอโทษที่รบกวน แต่ผมยังออกไปไม่ไหว”
ว่าพลางบอกซ้ำ
“เชิญตามสบาย อย่าสนใจเลย”
ใจนึงเคียรอนอยากจะลุกไปทักทายดีๆ แต่ความปวดหัวที่เล่นงานไม่หยุด ทำให้แม้แต่จะลืมตามองแสงไฟจ้าจากเพดานยังทำไม่ไหว
เอลฟ์หนุ่มตัดสินใจกลิ้งหลุนๆ ไปขอบห้องฝึกซ้อม ก่อนส่งเสียงบอก
“ใช้ห้องฝึกซ้อมได้เลยครับ ขอโทษที่รบกวน แต่ผมยังออกไปไม่ไหว”
ว่าพลางบอกซ้ำ
“เชิญตามสบาย อย่าสนใจเลย”
“รุ่นพี่กลาดิอุส…”
เขาพึมพำ จำได้เลือนรางว่าปาร์ตี้เมื่อคืนนั่งใกล้กัน และหยอกล้อกันนิดหน่อย ที่เหลือในหัวนึกเท่าไหร่ก็นึกไม่ออก
“ปวดหัว…พี่มาช่วยชีวิตผมใช่ไหม ใช่สินะ ของกินหอมจัง…”
ร่างสูงนอนกลิ้งไปตรงปลายเท้าอีกฝ่าย อย่างไม่รักษาภาพลักษณ์
“รุ่นพี่กลาดิอุส…”
เขาพึมพำ จำได้เลือนรางว่าปาร์ตี้เมื่อคืนนั่งใกล้กัน และหยอกล้อกันนิดหน่อย ที่เหลือในหัวนึกเท่าไหร่ก็นึกไม่ออก
“ปวดหัว…พี่มาช่วยชีวิตผมใช่ไหม ใช่สินะ ของกินหอมจัง…”
ร่างสูงนอนกลิ้งไปตรงปลายเท้าอีกฝ่าย อย่างไม่รักษาภาพลักษณ์
ควรกลับไปพักที่ห้องไหมนะ
นอนสักหน่อยดีกว่า...
เคียรอนหลับตาลงกะจะพักสายตาในห้องซ้อม โดยไม่รู้เลยว่า (คุณ) ที่จองคิวใช้ห้องซ้อมเดียวกันจะเดินเข้ามาพอดี
ควรกลับไปพักที่ห้องไหมนะ
นอนสักหน่อยดีกว่า...
เคียรอนหลับตาลงกะจะพักสายตาในห้องซ้อม โดยไม่รู้เลยว่า (คุณ) ที่จองคิวใช้ห้องซ้อมเดียวกันจะเดินเข้ามาพอดี