เขาฟังอย่างตั้งใจ พลางคิดว่าช่างเป็นงานเลี้ยงที่เข้ากับรสนิยมของเธอจริงๅ

”ข้าหรือ? ก็…คงเป็นงานเลี้ยงที่ไม่เร่งรีบ และจัดงานตอนเช้าส่วนการเต้นข้าเต้นไม่ค่อยเก่งแต่ชอบที่จะได้ดูคนเต้นนะ“

เขาว่าพลางพยักหน้าหน่อยๆ

”ถ้าทีเต้นด้วยก็คงดี“

สนุกสนานกับภาพของงานเลี้ยงในจินตนาการ

”แล้วเจ้าจะอยู่งานเลี้ยงนี้จนจบเลยหรือเปล่า? หรือจะแอบออกไปก่อนดี?“

(ไม่เป็นไรค่ะ!)

เอลิกมองอีกฝ่ายสักพักก่อนจะพยักหน้า

”อืม แต่ละคนก็มีความชอบของตัวเองข้าเข้าใจนะ“

”ถ้าเช่นนั้นเจ้าชอบงานเลี้ยงแบบไหนหละ?”

เมื่อเห็นอีกฝ่ายไม่เคร่งครัดในมารบาทจึงตัดสินใจจะใช้คำที่ดูสุภาพน้อยลง

เขาอดไม่ได้ที่จะสงสัยว่าคนที่ชอบอิสระผู้นี้จะชอบงานเลี้ยงแบบไหนกัน แบบมีกิจกรรมเยอะ? แบบที่จัดตามธีมธรรมชาติ?

(สนุกมากเลย!! ดะเลยไว้มาโรลกันใหม่นะคะ!💕)

“อืม…”

เอลิกหันไปมองท้องฟ้าก่อนจะคาดเดาเวลา

“ข้าก็ว่ากลับดีกว่า…นี่ก็ดึกแล้วด้วย”

“เช่นนั้นกลับพร้อมกันดีหรือไม่?”

เอลิกว่าพลางหันไปชวนอีกฝ่ายในขณะที่เริ่มลุกขึ้น

(ตัดจบเป็นเดินไปด้วยกันเลยได้นะคะไม่ต้องบรรยายตอนขากลับก็ได้5555555)

(คุณ5454454645556555555 ช๊บมักเลยค่ะคุนซาร์นานดูแข็งแกร่งสุดๆ!!!?)

“อืม ขอบใจนะ”

เขาพยักหน้าให้อีกฝ่ายด้วยมุมปากที่ยิ้มเล็กน้อย

เมื่อเห็นท่าทางของอีกฝ่ายจึงยกแก้วดอกไม้ขึ้นมาชนด้วย

“แด่โชคของพวกเรา”

“แบบนี้ก็รู้สึกดีมากไม่ใช่น้อยเลยนะ ฮะๆ”

ราวกับความเหน็ดเหนื่อยจากการจับดอกไม้ได้หายไป เขารู้สึกดีมากจริงๆ

”จากนี้ไปเจ้าก็จะกลับหอพักแล้วหรอ?“

“อ….“

อดไม่ำด้ที่จะทำสีกน้าเสียหายขึ้นมาแม้จะไม่มีรางวัลก็ตาม

”ก็ท่าทีของเจ้าดูเกมือนกำลังจะโกหกเลยนิ…อีกอย่าง ข้าคิดว่าเกสรมันจะจับยากกว่านั้นซะอีก?“

เอลิกสับสนกับความง่ายในการจับของอีกฝ่ายในใจคิดว่าทุกคนก็ใช้เวลาพอๆกับตนมาตลอด พอรู้แบบนี้ก็ทำเอาคาดไม่ถึง

”นี่เจ้าทำได้ยังไงกัน…เก่งขนาดนั้นเชียว?“

เมื่อมองไปภาพของซาร์นายที่ดูบึกบึนกว่าปกติก็เข้ามาแทนทีราวดับฟิลเตอร์