เขาหันไปพยักหน้ารับให้กับชายหนุ่ม ก่อนจะวางมือแนบโต๊ะบอกว่าเขาร่างแบบเรียบร้อย

"เสร็จแล้วครับ"

ใบหน้าเล็กเชิดขึ้นเล็กน้อยแสดงถึงความรั้นและภาคภูมิใจในตัวเอง

ขาเล็กๆภายใต้กางเกงแกว่งไปมาเบา ๆ

(มาแล้วคับบบบ ว้ากกกก(⁠ᗒ⁠ᗩ⁠ᗕ⁠))

ดวงตาสีทับทิมใสเมียงมองดอกไม้ทะเลหน้าตาแปลกๆนี้อย่างสนใจ

ปากสีชมพูบึนขึ้น ไม่คิดว่าเจ้าดอกไม้หยึกหยึยอัปลักษณ์นี่จะมีประโยชน์ขนาดนั้น...

"มีประโยชน์ดีนะครับ ผิดกับหน้าตาเลย"

นิ้วเล็กๆยกขึ้นจิ้มมันจึกสองจึก ก่อนที่จะถูกลิ้นเกสรที่โผล่ออกมาสัมผัสคืน

เอลเล็กโทรที่ไม่ได้ตั้งตัวสะดุ้งโหยง รีบสะบัดคลีบว่ายไปหลบหลังรุ่นพี่สาว

(อ้ากกกก ทำไมไม่แจ้งเตือนกัน｡⁠:ﾟ⁠(⁠;⁠´⁠∩⁠`⁠;⁠)ﾟ⁠:⁠｡)

อืม...

เขาทำท่าคิดอยู่พักหนึ่งก่อนจะพยักหน้าตอบตกลง

"ได้ครับ หลังจากนี้เราก็ไปเที่ยวในเมืองกันเถอะครับ"

เขาขยับว่ายเข้าไปนั่งใกล้ๆ ก่อนจะเมียงมอง ตามปะการังใกล้ๆ

"เจ้าพืชน้ำพวกนี้ มันน่าสนใจหรือครับ"

ดวงตาใสช้อนมองอย่างไม่รู้เรื่องรู้ราว

"ผมไม่คล่องหรอกฮะ แต่พอรู้สึกว่านี่เป็นขาตัวเองก็ชินไปเอง"

เขายกหางขึ้นมาสะบัดไปมาเบาๆ ก่อนจะว่ายอวดโฉม หางสีแดงใสส่องประกายคล้ายทับทิม

"แล้วรุ่นพี่มาทำอะไรที่นี่ครับ ไปว่ายน้ำเล่นในเมืองกับผมมั้ย"

ดวงตาใสมองคนตรงหน้ากึ่งๆออดอ้อนอย่างเผลอตัว

(ผมรอรออ่านนะ (⁠ ⁠ꈍ⁠ᴗ⁠ꈍ⁠))

(อ้ากกก พี่สวยมากเลยครับบบ//วิ่งมาจอย)

เงือกน้อยหางสีแดงใสว่ายผ่านมาเห็นเงือกสาวว่ายน้ำในท่าทางแปลกๆชวนฉงนนัก

เขาจึงอดไม่ได้ที่จะว่ายเข้าไปใกล้

"รุ่นพี่ไม่ค่อยได้ว่ายน้ำนักหรือครับ?"

คิ้วเรียวขมวดมุ่น ปากเล็กกระจุ๋มกระจิ๋มเม้มเข้าหากันยามใช้ดินสอลากไปตามไม้ตรงหน้า

เอลเล็กโทรไม่ได้สนใจรอบตัวนัก เขาทำเพียงผจงกหัวรับของว่างนั้นมาเท่ายั้น

ก่อนจะลงมือวาดจนเสร็จ

"อ๊ะ? ขอบคุณนะครับ"

เมื่อเงินหน้าขึ้นมาถึงได้ตกใจที่มีอะไรมาวางข้างๆกัน

(มาเล่นๆได้เสมอครับ)

(คุมพ่อสายเข้มนี่เอง (⁠◡⁠ ⁠ω⁠ ⁠◡⁠))

"ผมดีใจเป็นอย่างยิ่งหากพี่หญิงแพทริเซียจะใส่มันออกงานบ่อยๆ"

เขาเก็บสายตากลับมามองหญิงสาวอีกครั้ง

ดวงตากลมใสมองอีกฝ่ายรับของขวัญไปด้วยรอยยิ้ม

เขาอดไม่ได้ที่จะยืดอกภูมิใจเล็กน้อย ที่ตนเองรสนิยมดีที่สั่งทำเครื่องประดับที่เข้ากับอีกฝ่ายได้อย่างเหมาะเจาะ

ทว่าเสียงกระแอมที่ดังขัดบทสนทนาก็ทำให้ใบหน้าที่เริ่มผ่องใสด้วยอารมณ์ดีๆเปลี่ยนไปฉับพลัน

ดวงตาตวัดมองหญิงรับใช้ไร้มารยาทที่บังอาจแทรกบทสนทนาระหว่างเขา แม้จะไม่พอใจทว่าเขาก็ไม่ได้เอ็ดไป เขาเลือกที่จะมีเมตตาให้กับสาวใช้ไร้ค่าคนนี้
+

ปากเล็กบึนออกมาอย่างไม่รู้จะทำอย่างไร ยิ่งได้ยินว่าพี่สาวตัวโตคนนี้มีความสุขแน่ๆถ้าได้เจอลูกพี่ลูกน้องของเขาก็อดจะเหม็นเบื่อไม่ได้

อย่างไรคนคนนี้ก็ไม่เคยขัดขวางการกลั่นแกล้งเขาจากผู้หญิงคนนั้นเลย

"อีกเดี๋ยวท่านก็คงจะเห็นเสด็จพี่เอง"

ปฏิเสธไม่ได้ว่าอนาสตาเซียมักจะโดดเด่นเสมอไม่ว่าไปที่ไหน เพราะเธอ(เรืองแสง)งดงามสะกดสายตาด้วยชุดทอจากคริสตัลแวววาวเสมอ

+

(ป เป็นมัมหมีลิฟว่าเหรอคะ แบบนี้ต้องเซ็นสัญญาแล้ว!)

(ผมมีศรัทธาในตัสพี่นะ)