ขณะที่หญิงสาวในชุดราตรีสีทองแซมขาวพร้อมหน้ากากแลดูกลมกลืนกับฝูงชนกำลังออกเดินสำรวจภายในงาน

ด้วยความที่หน้ากากทำให้จดจำคนได้น้อยนิดนักเธอจึงกล่าวทักทายคุณด้วยรอยยิ้มสดใสแม้จะไม่ได้สนิทชิดเชื้อกันก็ตามที

"งานวันนี้ครึกครื้นดีนะคะ"

"ขอบคุณนะคะ ฉันเองก็จะตั้งตารอชมการแสดงของคุณอัลราน่าเช่นกันค่ะ"

ได้ยินแบบนั้นเธอก็พลอยตื่นเต้นไปด้วยอีกคน

การแสดงส่งท้ายทั้งที หากพลาดไปเธอคงเสียดายแย่

"ด้วยความยินดีเลยค่ะ ฉันตั้งใจว่าจะแสดงบัลเล่ต์น่ะค่ะ อาจจะไม่ได้เก่งที่สุดแต่ก็เคยเรียนและฝึกมาบ้าง"

เทียบกับความสามารถด้านอื่นแล้วเธอก็คิดว่ามันเป็นสิ่งที่ดีพอจนสามารถนำมาอวดต่อสายตาคนอื่นๆได้นิดหน่อย

"ถ้ามีโอกาสฉันขอรบกวนคุณกาลาดริเอลล่าเป็นไกด์ให้บ้างจะได้ไหมคะ?"

ถึงจะอยากไปเยี่ยมชมแต่ถ้าเธอเผลอไปทำตัวซุ่มซ่ามในบริเวณที่มีเครื่องจักรและคนงานคงดูไม่ดีสักเท่าไหร่

"แน่นอนค่ะ การได้ออกเดินทางสำรวจโลกกว้างถือเป็นความฝันสูงสุดของฉันเลยล่ะค่ะ"

เธอว่าพลางพยักหน้าหงึกๆ ให้ความมั่นใจได้เลยว่าเธอจะติดต่อไปแน่ถ้ามีโอกาสได้เยี่ยมเยียน

"ยังไงก็ขอฝากเนื้อฝากตัวล่วงหน้าด้วยนะคะ"

แม้เธอจะไม่ค่อยเข้าใจสิ่งที่พัฟบอลตัวเล็กพยายามสื่อสารแต่ก็เดาว่าบางทีมันคงพยายามทำภารกิจลับอะไรสักอย่างอยู่ก็ได้ ถึงได้ทำท่าทางลับๆล่อๆอยู่แบบนี้

ดังนั้นเธอเลยพลอยส่ายหน้าน้อยๆเมื่อถูกจับแก้มเอาไว้ คล้ายอยากจะบอกว่าตนเองไม่เห็นอะไรเลยจริงๆ ในใจเกรงว่าจะถูกเจ้าก้อนขนติดปีกสงสัยเอาเธอจึงได้แต่เล่นตามน้ำไปพลางกะพริบตาปริบๆ

(มะมาบวกตอนนี้ยังทันไหมคะ)

"ใช่เลยค่ะ"

เธอพยักหน้ารัวๆเมื่ออีกฝ่ายดูจะเข้าใจภาพในหัวของเธอมากขึ้นแล้ว จะว่ามีทั้งคนที่แต่งตัวเต็มยศและคนที่ปล่อยตัวไปกับความสนุกก็ว่าได้

"เขตอุตสาหกรรมเหรอคะ? น่าทึ่งจังค่ะ"

นัยน์ตาสองสีเป็นประกายขึ้นมาเพราะถือเป็นเรื่องหาได้ยากทีเดียวที่ชนชั้นสูงจะสนใจในงานจำพวกนี้

"ฉันอยากไปเยี่ยมเยียนทุกที่เลยค่ะ ไม่ว่าจะเหนือใต้ออกตก ร้อนหนาวลมแรง บนบกหรือทะเล"

อีสลินเองก็ลุกขึ้นยืนพลางช่วยเก็บแก้วชาของตนและปัดกระโปรงเล็กน้อย

"ฉันอยู่ชั้น 8 ห้อง 2 ค่ะ แล้วคุณไอรีนล่ะคะ?"

แม้อาจจะอยู่คนละชั้นกันแต่ยังไงเธอก็ตั้งใจจะเดินกลับไปที่หอพักด้วยกันอยู่แล้ว เว้นแต่ถ้าเป็นทางผ่านเธอเองก็คิดว่าอยากแวะส่งอีกฝ่ายก่อน

นัยน์ตาสองสีกะพริบปริบๆเมื่อเห็นดอกสีขาวปรากฎขึ้นท่ามกลางเส้นผมสีส้มสว่าง อีสลินไม่ได้ถามถึงมันเพียงแต่มอบรอยยิ้มกว้างให้ด้วยความเอ็นดู

"ด้วยความยินดีค่ะ จริงๆอาณาจักรของฉันไม่ได้มีสถานที่หวือหวาเยอะหรอกค่ะ จะมีโดดเด่นก็พวกตลาดเครื่องแก้ว กับธรรมชาติ สวนดอกไม้พวกนั้นน่ะค่ะ"

ก่อนจะขยับเข้าไปกระซิบเสียงเบาคล้ายกำลังบอกความลับให้ฟัง

"แต่ก็มีของกินที่อร่อยๆอยู่เยอะเลยค่ะ"

(ขอบคุณค่ะเจ้าหญิง 🥺💖 แต่เอาเพชรมาโปรยเลยเหรอคะ/วิ่งเก็บ-)

(จะให้ทำทรงหงส์ขึ้นแสดงไม่ได้หรอกนะคะคุณเซเฟอร์ 😣)

(ขอบคุณนะคะอาจารย์ 🥺🫶💓)

(ขออภัยที่มาตอบช้านะคะ🥹🙏)

"สวัสดีค่ะคุณอัลราน่า"

รอยยิ้มสดใสอย่างอารมณ์ดีปรากฎขึ้นบนใบหน้าของเธอเช่นกันขณะที่กล่าวทักทาย

"นั่นสินะคะ จะถือว่าเป็นการแสดงส่งท้ายก็ไม่ผิดค่ะ"

"ฉันเองก็ตั้งใจจะขึ้นแสดงด้วยเหมือนกันค่ะ แต่อาจจะเป็นการแสดงสั้นๆเพราะฉันไม่ได้เชี่ยวชาญมากนักค่ะ"

"มะไม่เป็นไรใช่ไหมคะ?"

เธอถามขณะที่พาพัฟบอลตัวน้อยออกมาได้แล้ว มือว่างคอยปัดฝุ่นและเศษหญ้าออกให้แผ่วเบา

(ขออภัยที่มาช้านะคะ 🥹🙏)

พอเห็นพัฟบอลตัวจิ๋วยิ่งงมเข้าไปลึกอีกเธอก็ลังเลขึ้นมาว่าควรเข้าไปช่วยหรือควรยืนรอดูสถานการณ์ก่อนดี

แต่ยังไม่ทันจะชั่งใจเลือกอะไรพัฟบอลตรงหน้ากลับตกหัวทิ่มเข้าไปในพุ่มเสียอย่างนั้น

"อ๊ะ! ดะเดี๋ยวฉันช่วยเองนะคะ"

ถึงจะไม่รู้ว่าเจ้าของปีกจิ๋วที่กำลังกระพือขึ้นลงจะเข้าใจคำพูดของเธอรึเปล่าก็ตามแต่สุดท้ายเธอก็รีบเข้าไปจับส่วนลำตัวเอาไว้เพื่อประคองพามันออกมาจากโพร่ง+

(น่ารักมากค่ะ ว่าแล้วก็อยากลองทรงผมหงส์ดูไหมคะ-)

(ทุกอย่างอลังมากค่ะ จบการแสดงแล้วพร้อมโยนดอกไม้รัวๆเลยค่ะ 🥺🌹)

(น่าสนใจมากเลยค่ะ เมนูเองก็น่ารักมากๆด้วยค่ะ 😭💗)

(ไว้เดี๋ยวพาอีสลินไปเยี่ยมชมที่บูธนะคะ 🥺💖)