"อื้อหือ ตามบัญชาเลยครับ" ฮิโอริพูดขึ้นมาเบา ๆ กับตัวเอง แล้วเจ้าตัวก็ถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่อย่างมีความสุข

ส่วนทางด้านอิซางินั้น เจ้าตัวก็เห็นด้ายแดงตรงหน้าบิดตัวโค้งงอไปมาเป็นประโยคภาษาอังกฤษว่า

Don't act cute with anyone because I'm very protective. (อย่าไปทำตัวน่ารักใส่ใครอีก เพราะฉันหวง) (76)

จากนั้นโลกิก็เขียนแคปชั่นกำกับภาพแคปนั้นเอาไว้ว่า

มีแมวมาร้องเมี๊ยว ๆ ให้ฟังทุกวัน มีความสุขจังเลย รักนะครับน้องตัวเล็ก ♡

เพราะขนาดโลกิอุตส่าห์ปิดบังแล้วแอบคุยกันเงียบ ๆ เจ้าตัวก็ยังคงโดนพวกเพื่อนไม่จริงของอิซางิมาตามแซะอยู่ดี ตัวโลกิก็เลยขอเปิดเผยแบบนี้ไปเลยก็แล้วกัน เพราะนอกจากที่เจ้าตัวจะได้อวดแมวแล้ว มันก็ยังสามารถทำให้ใครอีกหลาย ๆ คนอกแตกตายกันได้อีก (231)

สู้ ๆ ล่ะ อุปสรรคมีแต่ตัวเป้ง ๆ ทั้งนั้นเลย ฮ่าฮ่าฮ่า" ว่าแล้วชาร์ลก็รีบดึงประตูปิดหนีโลกิไปทันที

และในขณะเดียวกันนั้นเอง มือของไกเซอร์ที่กำลังถือกระป๋องน้ำอัดลมอยู่ มันก็ค่อย ๆ บีบเข้าหากันจนกระป๋องสแตนเลสในมือยับยู่ยี่ไม่เป็นทรง

"กล้ามากเลยนะโยอิจิ!!!" (222)

รอเรื่องนี้อยู่นะคะ 🥺🥺

ความรักเบ่งบานกับนกฝูงใหญ่ของเอโกะค่ะ

ก่อนที่จะเดินตามเจ้านายตัวดีไปที่ห้องครัว

"วันนี้ทำเป็นสลัดผักโรยธัญพืช ข้าวสวยก็หุงกับธัญพืชไปด้วยนะ แล้วก็มีเทมปุระผักรวมมิตร ซุปผักรวมใส่ธัญพืชไปด้วย

ผลไม้ก็ขอเอาเป็นกล้วยกับแตงโมก็แล้วกัน แล้วก็อย่าลืมเอาธัญพืชมาโรยหน่อยล่ะ

อ้อ ทำธัญพืชบาร์มาด้วยนะ พวกนก เอ้ย พวกเด็ก ๆ จะได้มีขนมกินด้วย ฮ่าฮ่าฮ่า" (194)

"รีบกลับกันเถอะ" แล้วหน่วยค้นหาที่มีคาคาชิเป็นหัวหน้าทีม ก็รีบมุ่งหน้ากลับไปยังหมู่บ้านโคโนฮะ

และในขณะเดียวกันนั้นซาสึเกะเองที่กำลังรอจังหวะเข้าไปในหมู่บ้านอย่างเงียบ ๆ มาหลายชั่วโมง ในที่สุดเจ้าตัวก็เจอช่องว่างในช่วงที่มีการเปลี่ยนเวรกันเกิดขึ้น (211)

แถมเจ้าตัวก็ยังได้รู้ว่า ตัวเองยังมีครอบครัวและที่ที่ให้กลับไปอยู่จริง ๆ

นารูโตะเดินกอดคุรามะไปตลอดทั้งทาง เพื่อทำให้ชาวบ้านที่เห็นคิดว่าคุรามะตัวจิ๋วเป็นแค่ตุ๊กตาเท่านั้น

ส่วนอิรุกะเองก็เดินโอบไหล่นารูโตะไปตลอดทั้งทางด้วยเช่นกัน เพราะเจ้าตัวอยากจะทำให้นารูโตะรู้ว่าตัวเองไม่ได้อยู่ตัวคนเดียวอีกต่อไป (191)

แล้วนารูโตะก็ตอบตกลงออกมาทันทีอย่างดีใจ

"ขอบคุณนะครับ ฮึก ครูอิรุกะ" ถึงนารูโตะจะร้องไห้ออกมาหนักขนาดไหน แต่คุรามะก็สัมผัสได้ว่า มันเป็นการร้องไห้ที่ทำให้เกิดความสุขมากกว่าความทุกข์ไปแล้ว

"จะกอดกันอีกนานไหม เดี๋ยวไอ้พวกที่เหลือก็พากันแห่ตามมาทันกันพอดี" (151)

ส่วนงานสอนของเธอทั้งหมด เธอก็ไม่ต้องเป็นห่วงไปนะอิรุกะ เพราะเดี๋ยวฉันจะหาครูอีก 2-3 คนมาช่วยแบ่งคาบสอนของเธอไปเอง

เพราะตอนนี้เธอต้องรีบไปตามนารูโตะกลับมาที่หมู่บ้านให้ได้นะอิรุกะ"

การรวมทีมอย่างกะทันหันในคืนนั้น ซึนาเดะก็ได้แต่งตั้งคาคาชิเป็นหัวหน้าที่จะนำทุกคนออกไปตามหานารูโตะที่หนีออกจากหมู่บ้านไป (51)

และเศษกระดาษเก่า ๆ ที่มีการเขียนข้อความเอาไว้ว่า

[มาสิ มาหากันให้เจอ ถ้าหากันไม่เจอ มันตาย!!!]
.
.
.
.
.
.
.

"แล้วภาพในกล้องวงจรปิดล่ะ ไม่มีเลยรึไง?" เป็นเสียงของเอโกะที่ดังขึ้นมาอย่างเคร่งเครียด จากนั้นนายตำรวจตรงหน้าก็พูดตอบออกไปว่า (3)

"แข่งจบเมื่อไหร่ แกก็ระวังตัวเอาไว้ให้ดีล่ะกัน ถ้าโดนดักตีหัวขึ้นมาเมื่อไหร่ ก็ขอให้แกรู้เอาไว้ว่าฉันนี่แหละที่เป็นคนทำเอง

จะหัวเราะเยาะต่อก็ได้นะชิโด้ ฉันไม่ว่าอะไรหรอก" แล้วรินก็ทำท่าจะเอื้อมมือไปจับตัวชิโด้เอาไว้ แต่ชิโด้กลับตัดสินใจวิ่งหนีไปแทน

"โว๊ย! แกนี่มันหลอนยิ่งกว่าผีอีกนะริน!" (185)

ทั้ง 4 คนจึงพากันเดินเข้ามาใกล้กับจุดที่รินกับชิโด้อยู่มากขึ้น

"อย่าลีลา รู้อะไรก็พูดออกมาให้หมด" แล้วรินก็ใช้สายตากดดันจ้องไปที่ชิโด้หนักมากขึ้น แต่ชิโด้กลับไม่ได้รู้สึกกลัวอะไรเลยแม้แต่นิดเดียว

"ใจเย็น ๆ สิรินจัง~ เพราะฉันเองก็เพิ่งจะรู้มาจากชาร์ลเหมือนกัน~" (176)

เพราะมันค่อนข้างเป็นเหตุผลที่จะทำให้คนอื่น ๆ มาสมน้ำหน้าชาร์ลมากกว่าที่จะเห็นใจชาร์ลแบบนี้

'แค่ครั้งนี้ครั้งเดียวนะชาร์ล ให้ตายเถอะ แล้วทำไมฉันถึงจะต้องมาโดนว่าด้วยเนี่ย เฮ้อ' โลกิจึงทำได้เพียงแค่คิดขึ้นมาอยู่ภายในใจเท่านั้น

ส่วนสิ่งที่เจ้าตัวสามารถพูดออกไปให้หมอกับพยาบาลฟังได้ก็คือ การรับปากว่าจะปรับตารางฝึกซ้อมของชาร์ลให้เบาลงนั่นเอง (166)

"ไม่เป็นไร ไหนลองไปสเปนดูสิ๊" แล้วชาร์ลก็กดไปที่แอคเคาท์ของราวิญโญ่ก่อนเป็นอันดับแรก เพราะชาร์ลจำได้ว่าใน SNS ส่วนตัวของราวิญโญ่นั้น เจ้าตัวได้ไปกดติดตามช่อง SNS ของเด็กในทีมทุกคนเอาไว้

"คืนนี้ยันหว่างไปเล๊ย! เลือดเย็นดีนักโลกิ ฉันมาหาของฉันเองก็ได้!" (156)

ส่วนทางด้านนางิเอง เจ้าตัวก็อ่านหนังสือที่เรโอะให้มา พร้อมกับเขียนสรุปตามความเข้าใจของตัวเองไปด้วย

"ยุ่งยากจัง เฮ้อ" นางิบ่นขึ้นมาเบา ๆ แต่พอนึกไปถึงรอยยิ้มของอิซางิแล้ว นางิก็ยิ้มตามขึ้นมาอย่างมีความสุข

"ก็นะ ดันไปรักของหวงเขาซะด้วย ก็ไม่แปลกที่จะมาทำกับเราขนาดนี้" (170)

หลังจากที่มาถึงสโมสรใหม่เรียบร้อยแล้ว ซาเอะก็มาทันเห็นเหตุการณ์ที่อิซางิกำลังโดนไคเซอร์กับเนสมาอ้อร้อใส่อยู่พอดี

'พวกแกนี่เองที่มาอ้อร้อใส่แฟนฉันไม่เลิก ได้มาเจอตัวจริงสักที!' (404)

THE END.

🔆 เส้นทางที่ 1 🔆

ถ้าหากว่าคนพ่อไม่ได้ใบหน้าที่เหมือนกับมุซัน แล้วเด็กผู้ชายที่มีรอยปานแดงอยู่บนหน้าผาก และก็มีใบหน้าที่คล้ายทันจิโร่อย่างไม่มีผิดเพี้ยน ส่วนเด็กผู้หญิงอีกคนก็มีเค้าโครงใบหน้าของเนซึโกะอยู่ไม่น้อยเลย

"ได้มาอยู่ด้วยกันแบบถูกที่ถูกเวลาแล้วนะคะทันจิโร่คุง" (2:545)

THE END.

เจ้าตัวถึงได้ยอมผ่อนปรนให้เนซึโกะยังมีชีวิตรอดต่อไปได้แบบนี้

คล้อยหลังจากที่หน่วยคาคุชิพาสองพี่น้องคามาโดะออกไปแล้ว คากายะก็หันไปเรียกให้พวกเด็ก ๆ ของตัวเองเดินตามเข้าไปด้านใน

"...ถึงช่วงนี้พวกเราจะยังไม่รู้ว่าทำไมพวกอสูรถึงได้ออกมาอาละวาดน้อยลง (81)