Belki bir gün anlatırım bu şarkının bana hatırlattığı kişiyi, şimdilik bu kadar yeter, minik bir kesitle bu yazıyı sonlandırıyorum:

“Yaralarımı sarmayı denemeli mi?
Yoksa dağlayıp ilerlemeli mi?”

Hoşça kalın, sevgiyle kalın ve en çok kendinizi sevin.

Birini hatırlattığından biraz da olsa hüzünlüyüm, kendime acı çektirmeyi sever gibi döngüye aldım bir de! Benim gibi 16 yaşındaki aptal bir kızın ne gibi derdi olabilir ki, değil mi? Sadece, dediğim gibi, aptalım işte ve dertlerimi gözümde büyütüyorum ve bırakamıyorum.

Zaten paylaşımlarımı pek fazla insanın görmeyeceğinden yola çıkarak önereceğim şarkıların dinlenmeyeceğini tahmin ediyorum ama yine de içimden geliyor işte! O halde bugünün şarkısı ‘Dolu Kadehi Ters Tut-Yalan’ olsun! Şu an otobüsteyim ve kulaklıklarımda bu şarkı çalıyor.

Gerçek hayattaki insanlara tek tek gidip, ‘bana artık … demeyin, ben artık Duru diye çağırılmak istiyorum!’ diyemeyeceğim için bu ismi sadece ailemden gizlice açtığım sosyal medya hesaplarında kullanıyorum. İsmimin hikayesi bu kadardı! Günün şarkısı önersem nasıl olur? Dinler misiniz ki?

Duru aslında gerçek ismim değil, sadece gerçek adımı gizlilikten ötürü kullanmamak istedim, ne kadar insanlar bana yakıştığını söyleseler de, özel sebeplerden ötürü kendi adımı pek sevmiyorum. Duru ismi öylesine hoşuma gitmeye başladı, sebebi bile yoktu ve ben de ‘neden kullanamayayım ki!’ dedim.