‏کارشناسان هسته‌ای تائید کرده‌اند که این اولین فیلمی است که پروتکل‌های واقعی جنگ هسته‌ای آمریکا را با دقت بالا به تصویر کشیده است! چیزهایی که تابه‌حال فقط در اسناد طبقه‌بندی‌شده یا کتاب‌های اریک شلوسر و دانیل الزبرگ می‌خواندیم!

هرگونه تصمیم‌گیری بدون ⁧‫افکارسنجی‬⁩ مانند رانندگی با چشمان بسته خواهد بود و به‌نظرم مدیران باید انتخاب کنند: یا #روابط_عمومی را به عنوان یک «پایشگر و دیده‌بان هوشمند تحولات اجتماعی» پذیرفته و تجهیز کنند یا در بلندمدت، هزینه‌های گزاف بی‌اعتمادی عامه و تصمیم‌های اشتباه را تقبل نمایند.

سرگرم‌کردن ⁧‫#روابط_عمومی‬⁩ به برگزاری پی‌در‌پی رویدادهای اجرایی، روابط‌عمومی را از ماموریت مهم پیشگیری از ⁧‫#بحران‬⁩ ها باز می‌دارد و آن را به یک واحد واکنشی در سازمان تبدیل می‌کند!
‏این رویه نادرست، جایگاه روابط‌عمومی را به‌عنوان مشاور اعتبار سازمان مخدوش کرده و به حاشیه می‌راند.

حجم بالای کارها و تعداد پایین سرمایه‌انسانی(ناشی از ساختار دست‌و‌پاگیر و سنتی جذب) باعث شده تا ⁧‫#روابط_عمومی‬⁩ به‌جای این‌که به مرکزی راهبردی برای «مدیریت خوشنامی برند، محصول و سازمان» تبدیل شود، به یک واحد خدمات فرهنگی تبدیل شود که هر روز مشغول برگزاری مراسمات اجرایی پی‌در‌پی است!

در عصر اقتصادهای گفتمان‌محور که بخش مهمی از ارزش برند صنایع، از گفتمان‌های مسلط آنان در فضای عمومی ناشی می‌شود و نه کیفیت محصولاتشان، صنایعی پیشتازند که نه فقط فولاد بلکه گفتمان هم تولید کنند!
‏تولید هر تن فولاد بدون گفتمان‌سازی مناسب، به تصویر این صنعت در ذهن مردم لطمه‌ها می‌زند!

سازمانی که جایگاه روابط‌عمومی خود را به ⁧‫#معاونت‬⁩ ارتقا می‌دهد نشان می‌دهد که به سطح بالاتری از ⁧‫#بلوغ_سازمانی‬⁩ رسیده و مدیران آن «اعتبار» را هم‌سنگ «سود» می‌دانند؛ اراده‌ای جدی برای تحول در نقش و اثربخشی روابط‌عمومی دارند و سهم بیشتری از جهان در هم‌تنیده و ارتباطی کنونی می‌خواهند.

اهل فن می‌دانند که این ارتقای جایگاه به معنای حضور مستقیم و بیشتر ⁧‫#روابط_عمومی‬⁩ در حلقه‌ی اول و اصلی تصمیم‌گیری‌ها، امکان اثرگذاری بی‌واسطه بر جهت‌گیری‌های سازمان، ارتقای اختیارات و بودجه، تقویت قدرت رایزنی این واحد خصوصا در مراودات بیرونی و دسترسی‌های بیشتر در موقع بحران‌ها است.