«همه‌ی راه‌ها به رُم ختم می‌شوند»
این‌بار اما راه از رُم آغاز می‌شود. قرار است فردا، به تاریخ سیزدهم این ماه دیده به دیدار عزیزان آن دیار روشن کنیم و از آن‌جا راه زیارت دوستان در کشورهای دیگر را پی بگیریم.
این لحظه‌ها آمیزه‌‌ای از شوق و اضطراب و هیجانم و به قول جاودانه‌ی اخوان:

شادمان از بخت خود از روزگارم چون تویی یارم
زندگی را دوست دارم چون تو را دارم

عرض اخلاص و ارادت خدمت یکایک شما خوبان. سلامتی و شادمانی‌تان را از صمیم قلب آرزو می‌کنم.
در زمستان سرد اروپا و در برودت جهانِ پر از جنون و شر، آن‌چه گرما بخش است، دیدار شما دوستان است.