เขาก้มหัวตามแรงที่กดลงมาเรียวคิ้วกระตุกก่อนจะขมวดเล็กน้อย

" แล้วฉันจะรู้ได้ไงว่ามันอร่อยหรือไม่อร่อย- "

ยังไงเขาก็ไม่มีทางชิมมันตอนทำอยู่แล้ว ดาเรียสค่อยๆเงยหน้ามองตามอีกฝ่ายที่พูดบางอย่างให้เขารู้สึกงงงวย

ไม่ผิดคำพูด..หมายความถึงอะไรล่ะนั่นไม่เห็เข้าใจเลย??

ยังไม่ทันที่จะถามออกไปเจ้าคนทิ้งคำพูดให้สงสัยก็ดันเดินออกไป ก่อนที่เขาจะรีบหยิบหน้ากากลุกตามหลังไปเพราะหมดเวลาพักแล้ว

" อะไรของนาย- "

" คนเขาอุส่าทำมาให้เพราะเห็นว่าอยากกินหรอกนะ "

เขาทานดังโงะจนหมดก่อนจะเก็บของแล้วทำท่าทีว่าจะลุกขึ้นยืน เพราะเหมือนเวลาของเขาจะหมดแล้ว อีกอย่างของกินที่ซื้อมาก็หมดแล้วด้วย

" แล้วก็ถึงไม่อร่อยก็ห้ามติเชียว "

" นายก็รู้ว่าฉันไม่ชอบถั่วแดง "

" รู้ตัวว่ากินไม่หมดจะซื้อมาตั้งสองไม้ทำไมเล่า- "

เขาเอียงใบหน้าไปทางอิซึมพลางบ่นเสียงเบาๆถึงอย่างนั้นก็ยื่นมือไปรับดังโงะอีกไม้มาถือ ก่อนจะเอาห่อผ้าที่ข้างในมีกล่องไม่ใหญ่มากใส่มืออีกคนแทน

" เอาไป "

" ตามสัญญา ยังไงฉันก็ไม่เก็บไว้อยู่แล้วถึงนายจะไม่ได้ใส่ชุดมากก็เหอะ "

ให้ขนมตามที่อีกคนเคยขอแล้วเจ้าตัวก็หันไปกินดังโงะเงียบๆแทน

" เหอะ- "

" ถ้ามีครั้งหน้าก็ชมตรงๆแล้วกันจะได้ไม่ถูกแซวไง "

เขาก้มอ่านข้อความอีกครั้งก่อนจะปิดโทรศัพท์แล้วทานยากิโซบะต่อจนหมดแล้วดื่มโคล่าที่อีกฝ่ายซื้อมาให้

เขาเหลือเวลาอีกแค่นิดหน่อยก่อนต้องกลับไปช่วยกิจกรรมที่ห้องเรียน ระหว่างนั้นมือก็ค้นๆหาของในแขนเสื้อ

" นายกินเสร็จยัง? "

เสียงแจ้งเตือนจากโทรศัพท์มือถือทำให้เขาต้องวางมือจากอาหารตรงหน้า ข้อความที่ส่งมาทำให้เจ้าตัวหยุดอ่านครู่นึงก่อนจะยกหลังมือแตะปากแล้วขำออกมาเบาๆ

หมอนี่..ไม่เห็นต้องเดินหนีไปพิมพ์แชทเลยนี่นา นั่งอยู่ข้างกันแท้ๆ

" แค่ชมต่อหน้ามันยากขนาดนั้นเชียว? "

เขาเอียงใบหน้าถามไปทางคนที่นั่งไม่ใกล้กันมาก ก่อนจะเท้าแขนกับพนักพิงมองด้วยความสงสัยว่ามีอะไรน่าอายกันแค่ชมว่าดูดีเนี่ย..

"....."

คิ้วขมวดเข้าหากันเล็กน้อยหลังได้ยินคำตอบ

" นายนี่มัน- "

" ฉันหมายถึงมันดูดีมั้ยต่างหาก ไม่ได้ถามว่าเหมือนอะไร "

ดาเรียสหันหน้าไปกินยากิโซบะในส่วนของตัวเองอย่างไม่สบอารมณ์ต่อโดยไม่ได้พูดอะไร

อีกฝ่ายก็รู้นี่ว่าถึงแม้เขาจะเป็นพวกความมั่นใจเหลือล้น แต่ก็ยังต้องการคำติชมอยู่ดี

" หือ? "

" ขอบใจ "

เขารับโคล่ามาถือไว้ในขณะที่วางหน้ากากไว้ข้างตัว ท่าทีดูระวังไม่น้อยเพื่อไม่ให้เครื่องดื่มและอาหารเลอะเครื่องแต่งกาย..

"...."

ก่อนจะทานเงียบๆ โดยสายตามองคนอื่นๆที่เดินผ่านไปมาด้วยความสนใจในเครื่องแต่งกาย

" จะว่าไปฉันยังไม่ทันถามเลย "

" ฉันดูเป็นไงบ้าง? "

ดาเรียสเอียงใบหน้าไปทางคนข้างๆ ใจอยากรู้ความเห็นของเพื่อนว่าชุดนี้เข้ากับเขามั้ย

" เหอะ-"

" แค่ดังโงะแล้วกัน "

เพราะใครบางคนไม่ได้แต่งตัวมาตามที่นัด โมจิอะไรนั่นอดไปซะเถอะ เมื่อได้รับของกินมาแล้วจึงยื่นกล่องยากิโซบะให้อิซึมิกล่องนึง

" ไปซื้อของที่นายอยากกินเสร็จแล้วไปหาฉันตรงนั้นนะ "

เขาชี้ไปที่ม้านั่งที่ว่างพอดี ก่อนจะรีบเดินปรี่เข้าไปจองทันทีระหว่างรอ

( นั่นสิอะไรกัน-)

( รักสามเส้าอะไรทำไมตามไม่ทัน-)

GD_d : มวยทะเล

(ทาเคโอะแข่งกับทาเคโอะ- นี่ลงแค่มวยทะเล จะไปต่อยกับทาคาโตะ)

(ลงกีฬาไรอะ)

เขาไม่ได้พูดอะไรมาก ใช้เวลาไม่นานก็พาอีกฝ่ายมาหยุดอยู่ตรงหน้าร้านยากิโซบะ มือที่จับจึงปล่อยออก

" ขอยากิโซบะสองที่ "

อาจเพราะคนที่ขายให้เป็นนักเรียนเหมือนกันเขาจึงไม่จำเป็นต้องรักษามารยาทอะไรมาก อย่างที่รู้กันว่าในโรงเรียนเขาก็ไม่ได้มีภาพลักษณ์ที่ดีสักเท่าไหร่อยู่แล้ว

" นายอยากกินอะไรอีกมั้ย? "

เพราะไม่รู้สึกถึงมือที่จับมาสักทีทำให้ดาเรียสใช้มืออีกข้างยกหน้ากากขึ้นพอให้พ้นปาก ก่อนจะพูดขึ้นในขณะที่เบี่ยงหน้าไปหาคนข้างหลังเล็กน้อย

" มัวทำอะไรอยู่เล่า- "

" รีบจับสิ "

มือยื่นไปให้จับยังคงค้างไว้ แต่ถ้าค้างนานกว่านี้แล้วหมอนี่ไม่ยอมจับสักทีมันก็เริ่มน่าอายแล้วนะ

และถ้าอิซึมิยังคงมีท่าทีลังเลอยู่สุดท้ายเขานี่แหละที่เป็นฝ่ายเอื้อมมือไปจับข้อมือให้เดินตามมาแทน

ในเมื่ออีกคนตกลงที่จะให้เขาเดินนำ ดาเรียสก็เปลี่ยนไปเดินอยู่ในตำแหน่งข้างหน้าแทน ระหว่างนั้นไม่ได้ชวนคุยอะไรมากเพราะเสียงของคนอื่นรอบตัวที่ดังมาคงจะกลบเสียงของเขาที่พูดลอดผ่านหน้ากากแน่นอน

"....."

ระหว่างที่เดินเจ้าตัวชำเลืองมองอีกคนเป็นระยะๆให้มั่นใจว่ายังคงเดินตามอยู่ ก่อนจะไพล่มือไปข้างหลังคล้ายให้อิซึมิจับไว้แทน เพราะมุมมองผ่านหน้ากากนี่ทำให้มองได้ยากกว่าปกติ