คือมันไม่ต้องมีคำอะไรมาบรรยายให้เรามีความสุขขึ้น ถ้ามันคือชีวิตที่สุขและสมดุล มันจะเป็นของมันเอง เราจะเติมเต็มของเราโดยไม่ต้องตามหา อะไรที่ดีๆจะตามมาเอง เพื่อนที่ดี สังคมที่ดี อะไรก็ตามที่ถูกโฉลกกันโดยไม่ต้องฝืน

เหนโพสเมื่อสี่เดือนที่แล้วพอดี เอาเป็นว่าตอนนี้แฮปปี้แอนด์สตรอง 55 คนเราสามารถสตรองขึ้นได้ กล้าที่จะมีชีวิตของตัวเองแล้วจะดีเองค่ะ

เหมือนสิ่งที่เคยสนุกกลายเป็นแผลใจ ความสุขที่เคยสุขย้อนมาทำร้าย ทุกข์ใจมากกว่า แล้วก็ไม่สามารถหวนกลับสู่จุดเดิมได้แล้ว

ไม่รู้เพราะฤทธิ์ยาหรือเพราะอะไรแต่ตอนนี้มู้ดดีขึ้นเยอะ เหนื่อยอยู่แต่โล่งขึ้นเยอะ จากนั่งเศร้านอนเศร้าตื่นมาแล้วโอเคเลย แต่ข้อเสียเดียวคือต้องนอนไวๆไม่นอนดึกมาก ไม่งั้นเพลียทันทีเลย

อือฮึ พอยอมรับปล่อยวางได้แล้วเหมือน enlighten เองเลย แบบ fuck everthing ช่างแม่งช่างมัน เราก็ยอมรับความยับหมาของตัวเองไปเถอะ ไม่ต้องพยายามกดดันกับอะไรที่มองไม่เห็นแล้วจ้า เพราะมันจะพังตัวเองจ้า

ก็คือมูมาก เปลี่ยนชื่อแอคเอามูเน้นๆ 555555555555555

แต่คิดเยอะไปก็เท่านั้นแหละ นอนครับ นอนเท่านั้น

พอพยายามเค้นพลังงอกอาร์ตปรินต์แล้วก็รู้สึกว่ามันเกร็งๆด้วย อาจจะต้องโละบีจีใหม่ทิ้งนะภาพนั้น(ที่สีแดงๆ) คิดว่าพยามให้มันขาวดำแดงแต่ใช้สีแดงสีเดียวจะดีกว่า พอกระชั้นๆคิดว่าเหลือเวลาแค่4 เดือนแล้วเครียดดดดดดดดด ปกติเลยทำแบบข้ามปีตลอด เพราะชอบลน ลนแล้วเละ อ๊าาาาาาา แล้วเมื่อไหร่จะยอมวางแล้วทำเล่มชิล ทำแต่เล่มจริงจังตลอด แม่งเอย ถถถถถถถถถถ

จิงๆถ้าเป็นงั้นไม่คิดว่าทัน CQ เท่าไหร่ แต่ข้ามไป CA เลยพวกเราก็ควบคุมคุณภาพงานได้ดีกว่าด้วย ทำเล่มให้มันดีเท่าที่อยากได้เลยด้วย แต่มันจะติดบูธไหมอะดิ พอวืดบูธรอบนึงเลยไม่ค่อยชัวร์แล้ว (...)

ไม่ มันแย่จริงๆแต่แย่เพราะอะไรรู้ไหม เพราะเมนทัลเธอน่ะ

จริงๆมันก็ยมเพราะจังหวะมันแย่ (...) แต่ภาพรวมก็คง...........ไม่แย่มากมั้ง //แต่รู้สึกแย่น่ะจริง จะจดไว้ไปรีพอร์ตสิ่งนี้ต่อแพทย์