เอ่อ แต่ฮีโดนยัยบรินถ่ายรุปลงอจนะคะ มีเป็นอัลบั้มเลย ชื่อ”คลั่งเก็บรูปหลุดคนในบ้าน“ ส่วนใหญ่มีแต่รูปโจ๊กกับลิล แล้วก็ตัวเองด้วย

แล้วฮีก็โดนยัยบรินขโมยเสื้อบ่อยมากเพราะไซต์เสื้อโจ๊กใหญ่กว่ายัยบรินประมาณนึง แล้วยัยชอบนอนกินบ้านกินเมืองอยู่เฉยๆ ขโมยเสื้อโจ๊กมาใส่อ่ะนอนสบาย
ประเด็นคือเอามาใส่แล้วไม่ซักให้โจ๊กเลยไปเอาเสื้อยัยบรินมาใส่กลับ ถือคติอยู่บ้านไม่มีใครเห็น น้องเฮก็ไม่เห็น เจ๊ฟีก็เอ็นดูชวนโจ๊กแต่งหน้าด้วยซ้ำแต่โจ๊กปฏิเสธเสียงแข็งพร้อมทำหน้าบึ้งใส่ ส่วนลิลลี่ก็ชิลๆค่ะพี่ น้องทำตัวปกติไม่ได้สนใจที่อิพี่ใส่เสื้อพี่สาวเลย

เขินหน้าแดงเป็นมะเขือเทศตัวหดนั่งกอดเข่าเป็นก้อนอยู่มุมห้องใครเข้าใกล้โดนน้องบีบคอแน่นอน

คงเพราะส่วนตัวเวลาแต่งฟิคชอบให้โจ๊กเป็นเด็กกำพร้า ในบ้านก็มีเจ๊ฟีโอน้องเฮเลน่า โจ๊กอ่ะสนิทกับยัยบรินแล้วก็น้องลินลี่ สองคนนี้ไม่ได้ออกสาวมากพวกชีก็จะห้าวๆหน่อยแต่ด้วยความเป็นผู้หญิงก็มีบ้าง น้องโจ๊กที่อยู่ในหมู่สาวๆทีนี้เวลาพี่ๆน้องๆกรี๊ดกร๊าดกันโจ๊กก็จะชอบล้อแบบเดินมากรี๊ดด้วยเฉยๆแล้วก็เดินออกไป

เพื่อนๆให้ใจเย็นก็ดันโดนลูกหลงโดนโจ๊กดิ้นใส่บ้างโดนคาร์ลด่าบ้างทำอะไรก็โดน แมทเธียสก็ปล่อยมันไปค่ะทะเลาะกันเองก็เลิกกันเองเนาะฉันไม่เกี่ยว

อีกอย่าง ต่อหน้าเพื่อนโจ๊กจะไม่ค่อยอายอะไรเท่าไหร่ น้องกล้าทำทุกอย่างค่ะให้ใส่ชุดเมดหรือเดรส(เวลาเล่นเกมแพ้)น้องก็ไม่อายเด้อ น้องมองว่าเรื่องเสื้อผ้าเพศไหนจะใส่แบบไหนก็ได้แต่อย่าให้อยู่ต่อหน้าคนอื่นนะ มุดได้มุด อย่ามองผมผมกลัวแล้วพี่

โจ๊กหยุดเถอะพี่อาย แต่น้องแกหยุดสะที่ไหนฮีเรื้อนจนคาร์ลปิดหน้าไม่ก็เดินหนีเลย เวลาโจ๊กเล่นมุกแล้วไม่มีใครตบมุกโจ๊กก็จะนอยไม่ได้ตั้งใจนอยหรอกแต่อาการมันออกค่ะคนอื่นเค้าก็สงสารแอนดรูว์ก็คอยตบมุกให้ตลอดจนโจ๊กได้ใจ สรุปคือพาแอนดรูว์เรื้อนด้วยจ้า

ถ้าอยู่กันแค่สี่คนในห้องเพื่อนก็ตลาดแตกอยู่เหมือนกันไม่ใช่อะไรคาร์ลอ่ะแหกปากด่าโจ๊กเกอร์ส่วนโจ๊กก็แอ๊บร้องไห้ฟ้องแมทเธียสแอนดรูว์ที่พยายามกล่อม

“ถ้านายไม่ยอมตอบฉัน ฉันจะกอดนายให้แน่น”

“แล้วถ้านายพูดถึงยัยนั่น”
“วันนั้นทั้งวันนายต้องตัวติดกับฉัน ห้ามไปไหน“

ท่าทางไมค์บอกโจ๊กเกอร์ทุกอย่างว่าไอ้หมอนี่กำลังกวนเขาอยู่ เขาผลักไมค์ออกแล้วเดินไปหยิบผลไม้บนโต๊ะมากิน

”แกทำเรื่องพวกนั้นเป็นปกติไม่ใช่รึไง“

”ถ้าตัวติดละก็ยังไม่เคยนะ“

มือเปรอะโอบสะโพกของเขาไว้แน่น บดเบียดให้ร่างกายแนบชิดกันแทบทุกส่วน

“อยากลองมั้ยหล่ะ”

“ฉันไม่เคยรุนแรงกับนายเลยถ้านายไม่เริ่มก่อนหรือต่อให้นายเริ่มก่อนฉันก็พยายามหาวิธีที่ใช้ความรุนแรงน้อยที่สุด”

”ปล่อยนะ“

เวลาที่เขาเริ่มกลัวไมค์ขึ้นมาเขามักจะใช้น้ำเสียงนี้ตลอดและมันได้ผลทุกครั้ง ไมค์คลายมือออกก่อนจะเลื่อนมือไปที่หลังคอของอีกฝ่ายแทน

”นายนี่ชอบทำให้ฉันสับสนอยู่เรื่อย”

ไมค์ถอนหายใจพรางดันอีกคนให้ชิดกำแพง

”เอางี้ละกัน”

“ทุกครั้งที่นายทำให้ฉันหงุดหงิด ฉันจะหอมแก้มนาย”

“แล้วไม่ใช่หรอ”

โจ๊กเกอร์ขึ้นเสียงเล็กน้อย

“ไม่ใกล้เคียงเลย“
”ฉันแค่ร๊ากก~นายสุดๆต่างหาก มาว่ากันงี้ฉันเสียใจนะ”

ร่างที่เปรอะไปด้วยของเหลวสีแดงโผลเข้าไปสวมกอดอีกฝ่าย

“ฉันไม่อยู่ก็กินข้าวบ้างนะผอมเกินไปมันไม่ดีรู้มั้ย“
”อีกอย่าง..“

โทนเสียงที่เปลี่ยนไปของคนตรงหน้าทำให้โจ๊กเกอร์ขนลุกไปทั้งตัว ไมค์เชยคางอีกฝ่ายขึ้นก่อนจะกระชับกรามนั้นแน่น

”อย่าพูดถึงหลอนให้ฉันได้ยินอีก”
“อีก-”

“ไอ้หงอกนั่นเอะอ่ะจะตามหานายอย่างเดียวเลย แย่จังที่ฉันอารมณ์ไม่ค่อยดีเลยซัดหน้ามันไปสองสามหมัด หล่อแมะ- อย่ามองอย่างงั้นสิมันเขินนะ”

โจ๊กเกอร์ไม่เคยตอบไมค์เลย มีแต่เจ้าตัวที่คิดไปเองตลอด

“คิดว่าฉันสนด้วยหรอ แกก็รู้หนิว่าชีวิตนี้ฉันรักนาตาลีคนเดียวว่าแต่แกเถอะ ไม่คิดว่าที่ตัวทำอยู่มันน่ารังเกียจบ้างรึไง“

“โห นี่นายมองฉันเป็นคนยังไงเนี่ย พูดอย่างกับว่าฉันเป็นโรคจิตยังไงอย่างงั้นแหนะ”

Auนี้ฮีเป็นจิ้งจอกขาวบ้านรวยที่มาเที่ยวกับเพื่อนพี่น้องแล้วมาเจอโจ๊กที่คาสิโนเล่นไปเล่นมาก็กลายเป็นลูกค้าประจำสะงั้น มาบ่อยจนโจ๊กจำได้แต่ก็แอบจำสลับกับอิธาบ้าง ติดสกินชิพสุดอยากให้โจ๊กกอดแต่โจ๊กไม่ยอมจนฮีต้องแอบแต๊ะอั๋งเอง

ไม่ชอบไอ้ไมค์สุดๆ ไอ้ดอกทองนี่ใครวะมาคุยกับคนสวยของชรั้น ชิ