Vanuit Iran:

Iraniërs met hun Starlink-schotel - hun enige verbinding met de buitenwereld.

Dankjewel.

In het westerse progressieve discours is de islam geracialiseerd. Het wordt niet behandeld als een geloofssysteem of een politieke ideologie, maar als een symbool voor ras of etniciteit. Kritiek op de islam wordt afgeschildert alsof de islam een ​​huidskleur is in plaats van een doctrine.

Het is onmogelijk om dat verhaal te vertellen zonder de ware aard van het regime aan te kaarten.

De westerse media weigeren dat te doen, omdat ze de islam fundamenteel verkeerd hebben begrepen. Of erger nog, omdat ze ervoor hebben gekozen om de islam niet te begrijpen.

Het volk komt in opstand omdat de Islamitische Republiek Iran decennialang elk aspect van het leven heeft verstikt – vrijheid van meningsuiting, werk, gezin, kunst, vrouwen en economisch overleven – onder een geestelijk systeem dat vrijheid als een misdaad beschouwt.

Idealiter houdt het verslaan van een opstand niet alleen in dat je menigten en leuzen laat zien. Het vereist een antwoord op een fundamentele vraag: waarom riskeren mensen hun leven? In Iran is het antwoord simpel en onontkoombaar.