‘ฮื่อ’

ว่าแล้วทั้งคู่ก็ทำการเคลื่อนตัวเองไปยังโซนบาร์อาหารที่ถูกจัดวางเรียงรายหลากหลาย

โปรตีนสองสามชนิด คาร์โบไฮเดรตอีกอย่างสองอย่าง ของหวานยักยอกเข้าช่องเก็บไอเทมอีกจำนวน…หนึ่ง

…การที่เหยือกไวน์จะหายไปสักเหยือกในงานที่คนเยอะเช่นนี้ก็คงจะไม่เป็นที่น่าสงสัยอะไรเท่าไหร่หรอกมั้ง

‘ปะ’ หยิบมาจนคิดว่าน่าจะพอใจแล้วก็ส่งสัญญาณมือชี้ไปทางระเบียงที่ตั้งห่างไกลผู้คน

*แค่ก แค่ก แค่ก แค่ก เฮือกกก*

ไอหน้าดำหน้าแดง เงือกบ้าอะไรสำลักน้ำ(2)

'เมื่อกี๊เขาว่า' แค่ก 'ลองบัทท่อมปะ' แค่ก

ละตำแหน่งอะไรนะ องค์ชายรอง ดีนะที่ยั้งตัวเองไม่ให้เขียนด่าไปในรายงานภารกิจล่าสุด

เฮือก

ปาดคราบเลือด(ไวน์)ออกจากมุมปาก

'เรา... ไปห่างๆ จากตรงนี้กันดีมั้ย'

(ุถ้าไม่ไหวจะมาซบไหล่ข้าก็ได้นะสหายห์ 😞✨)

(ถ้าทำให้หนูขาหัวเราะได้พี่ก็ดีใจค่ะห์ 😉✨)

(คิ้นทอมโสดไม่มีจริง เขาทำอะไรคุณไม่ได้
คิ้นทอมโสด:

(เพราะงี้ไงถึงไม่เรียก)

รายงานผลข้างเคียงจากการดื่มยา: ไม่มีผลข้างเคียงที่เป็นอันตรายต่อร่างกาย แต่ผลลัพธ์ของโพชั่นคงจะค่อนข้างห่างไกลจากคำว่า [ไพเราะ] ไปไกลโข

น้ำเสียงไพเราะเสนาะหูนั้นก็ยังมี ทว่าเสียงที่เปล่งออกมาส่วนมากนั้นจะเป็นเสียงแปลกๆ เสียมากกว่า

...ประมาณนี้ก็คงได้มั้ง นั่งจ้องรายงานที่เตรียมนำไปส่ง

สำหรับเงินแปดพันวูโรแล้วก็นับเป็นภารกิจง่ายๆ แหละ แต่อับอายขายขี่หน้าชะมัด บ้าเอ๊ยยย!

พอหนีพ้นสายตาผู้คนแล้วก็พาตัวเองมานั่งโง่อยู่บนลังไม้ในตรอก เห็นทีคงต้องรอจนกว่ายาจะหมดฤทธิ์เสียก่อนถึงจะมีหน้ากลับเข้าไปในนั้น คลินท์ถอนหายใจออกมาเป็นเสียงนักร้องไมค์ทองคำ

"...อยากตยาชะมัด..." (เสียงมิcกี้เmาส์)

/อุดปากตัวเอง

...บางทีข้าควรจะหุบปากตัวเองได้แล้ว อือ...

...โฮลี่มังกร

"ม ไม่ใช่นะท่านลุง" (เสียงออโต้จูน)

"โอ๊ยยยยยยยยย" (เสียงใสแจ๋วเหมือนกินฮอ*คูลล์) คลินท์แทบจะเอาหน้ามุดเข้าไปในฮู้ดผ้าคลุมในขณะที่คุณลุงคนนั้นยืนขำน้ำตาเล็ด

แถมเสียงหัวเราะของลุงแกก็ยิ่งจะเรียกให้นักผจญภัยคนอื่นที่กำลังแฮงเอาท์อยู่ในกิลด์เข้ามามุงด้วย

"แม่งูเอ๊ย!" (เสียงนักร้องโอเปร่าลูกคอแปดชั้น) คลินท์กัดฟัน เสกหมอกควันอำพรางตาแล้วรีบคามุยออกมาจากตรงนั้น

เพราะรีบไปหน่อยทำให้ของเหลวเข้าไปอุดตันอยู่ในหลอดลม เป็นเงือกประสาอะไรทำไมสำลักน้ำฟะ *งอตัวไอค่อกแค่ก*

"เจ้าหนู เอ็งเป็นอะไรมากไหม?"

คุณลุงนักผจญภภัยคนหนึ่งที่เดินผ่านมาเจอเข้ามาช่วยลูบบ่า คลินท์ค่อยๆ ตั้งสติควบคุมลมหายใจ

"ไม่เป็นไรมากหรอกฮ้าฟฟู่วท่านลุงห์" (เสียง ASMR แบบวัยรุ่นเทสดีF*veM)

ลุงอึ้ง

คลินท์อึ้ง

คลินท์ยกมือปิดปาก

แต่ไอ้เราก็ร้อนเงินอยู่ซะด้วย ดันใช้โพชั่นฉุกเฉินสำรองหมดไปตอนคือจันทร์สีเลือดนั่นแหละ ถ้าเกิดกินแล้วมีอะไรผิดปกติก็ค่อยหาวิธีคลานไปกอดขาเจ้าไคเปอร์เอาก็แล้วกัน

ว่าแล้วก็เลยเดินไปแอบอยู่ตรงมุมหนึ่งของส่วนกลางกิลด์อย่างลับๆ ล่อๆ เปิดจุกไม้ที่ปิดฝาขวดออก

>ทำใจอยู่สักพักเล็ก
>กลั้นใจ
>กระดกพรวดทีเดียวหมดขวด
>สำลักหน้าดำหน้าแดง

เห็นคนตีกับไก่แล้วก็หลุดขำพรืดออกมา

"ดูสนิทกันดีนะพวกท่าน"

ลูบๆ คอเจ้าราชรถพยายามให้มันเย็นลง

"...แต่จะลองเก็บไปคิดดูแล้วกัน...?" เรื่องเลี้ยงสัตว์ อาจจะเริ่มจากพวกตัวเล็กๆ....

*แฟลชแบ็คกระรอกแค้นเมื่อตอนนั้นกับหนูพุกคลั่งเมื่อตอนนู่น*

อืม ไม่เอาดีกว่า /ก้มหน้าก้มตาตัดขนเจ้าราชรถให้เรียบร้อย

🍰🍓 จบโรล 🍓🍰

“อ้ะ เกินแล้ว?”

ไหนๆ ก็เกิดแล้วแอบยักยอกที่เพิ่งเด็ดมาเมื่อกี๊เข้าปากเลยแล้วกัน แจ่บ

เสร็จแล้วก็วิ่งแถ่ดๆๆ ไปหาไฮซอนเตรียมขนเอาสตรอเบอร์รี่ไปส่งให้กับผู้ว่าจ้าง เค้ก~🍰

ทัศนวิสัยพร่าเลือด กลับตาลปัด รู้ตัวอีกทีก็ลงไปนอนคว่ำอยู่กับพื้น เปลือกตาเริ่มหนักอึ้งขึ้นเรื่อยๆ

ถ้าตื่นมาอีกที ขอให้ท้องฟ้ากลับไปเป็นสีครามเช่นเคยทีเถอะ...

[คลินท์ เวสต์วูด หมดสติ]