"sure."

เป็นคำตอบที่ไม่ได้คิดก่อนเอ่ยเลยเสียด้วยซ้ำ

หลังจากที่คูลดาวน์ร่างกายเรียบร้อยดีแล้วจึงนัดแนะกับอีกคนถึงสถานที่และเวลาหลังจากแยกย้ายกันไปจัดการตัวเองให้เรียบร้อย

(เค้าตัดไปเวิ่นให้เลยละกันนะคับเตง)

(ยินดีเยยคับบบ💗)

เสียงทุ้มต่ำขำในลำคอเบา ๆ เหมือนชอบพอกิริยาหญิงสาวตรงหน้าไม่แพ้กัน

"ฉันคงรั้งตัวคุณแฟรี่ไว้นานพอแล้ว"

พลางเหลือบมองจำนวนดอกไม้ในตะกร้า คงยังมีอีกหลายคนรอรับมันเป็นแน่

"ขอให้สนุกกับงานปาร์ตี้ ฟิเดล"
"ไว้เจอกันใหม่นะ"

ริมฝีปากคลี่ยิ้มลาหลังจากทักทายกันพอหอมปากหอมคอแล้ว คงได้เวลาไปหาอะไรใส่ท้องเสียหน่อยแล้วล่ะ

(ทางนี้ขอจบเทิร์นเลยนะคับ เขิน ได้เล่นกับคนงามU////U💗)

(ขอบคุณเช่นันคับแงง😭โอ๋เอ๋น้อนแมกซ์กอดๆ🥺)

เพียงแค่การกระทำที่ดูหลบซ่อนอะไรบางอย่างไว้เชสก็เหมือนรู้ตัวในทันทีว่าไม่ควรไปซักไซ้อะไรให้มากความ

"well..." เธอสูดหายใจพลางกวาดตาเหมือนมองหาคำพูดต่อจากนี้

"We could go for a ride? Get you some fresh air?"

ไหน ๆ ก็เป็นวันหยุดพอดีด้วย

"ไม่เป็นไร"

เพราะแค่เอนหลังแถมได้แบ่งปันความอบอุ่นกันแบบนี้ก็ทำให้ตัวเธอเองคล้อยเสียงตามอีกคนเหมือนจะหลับได้ทุกเมื่อไม่ต่าง

"เราพักกันเดี๋ยวเดียวไม่ทำให้ใครเดือดร้อนหรอก"

จมูกซุกกับเรือนผมนุ่มพลางกระชับกอดในท่าที่น่าจะสบายสำหรับทั้งคู่ ไม่นานลมหายใจก็เริ่มคงที่พร้อมกับเสียงพูดคุยที่เงียบลง

เธอเองก็ไม่ได้คาดหวังไม่ว่าจะทั้งที่บอกว่าขี้หยอดหรือการกระทำที่เหมือนถูกทำคืนมาเช่นนี้

แต่ก็ไม่ได้เกลียดเช่นเดียวกัน

มุมปากที่ยกยิ้มพอประกอบกับการแต่งหน้าในวันนี้แล้วทำให้ดูเจ้าเล่ห์พิกล

"ไม่หรอก คงกับแค่คนน่ารักอย่างคุณแฟรี่แหละ"

"ฟิเดล..."

เธอจับมือของหญิงสาวตรงหน้าก่อนจะก้มลงจุมพิตหลังมือเรียวนั้นอย่างแผ่วเบา

"เป็นชื่อที่ไพเราะดีนะ"

พลางคลี่ยิ้มบางขณะเงยหน้ากลับมามองอีกคน

"ฉันขอทดไว้สำหรับตลอดชีพเลยละกัน"

หรืออีกนัยหนึ่งก็เหมือนกำลังบอกว่าเธอจะเป็นเพื่อนกับแมกซ์ไปอีกนานแสนนาน

เชสอมยิ้มน้อย ๆ มือยังคงลูบกล่อมเรือนผมสีเข้มงามนั้นให้หลับผักผ่อน ส่วนตัวเธอเองได้อู้สักหน่อยก็ไม่เลวล่ะนะ

เชสขำตามอีกคนน้อย ๆ พลางส่ายหน้าเหมือนบอกว่ามันไม่ได้สำคัญอะไรขนาดนั้น

"จริงเหรอ? หวังว่าจะไม่ใช่เรื่องที่น่าอายนะ"

แต่ถึงจะเป็นงั้นจริงเธอก็ไม่ถือสาอะไรหรอก

(ขอแวะมาเนียนรู้จักผ่าน ๆ รับดอกไม้คับ🥺🤲🌸)

"หืม?"

เชสในชุดปางครูเอลล่าเดินลากลูกโป่งน้องหมาไปมาในงานหาของกินได้ยินเสียงทักก็หันไปมองตาม

ถ้าจำไม่ผิดน่าจะเป็นคนปีเดียวกันไหมนะ?

"เอาสิ" และเพื่อเป็นการแลกเปลี่ยน "แลกกับเจ้านี่ละกันนะ"

ว่าแล้วก็ยื่นหมาลูกโป่งให้อีกคนตัวหนึ่ง

"แต่ก็อยากอย่แบบนี้ต่อเรื่อย ๆ ใช่ไหมล่ะ?"

ในเมื่อดูเหมือนจะไม่ได้ปฏิเสธเพียงแค่กลัวเป็นการรบกวน เชสเลยพาอีกคนเอนลงนอนกับเตียงโดยที่ไม่ละกอดไปแม้แต่เสี้ยววินาที

"บอกแล้วไงว่าไม่รบกวน"

(เก่งมากค่ะเด็กดี🥰)

(มากอดกันแทนเถอะ(?))

(นานทีจับม๋าน้อยตัวนี้แต่งหน้าได้ค่ะ คุณแม่จัดเต็ม😞✨)

"บอกแล้วไงว่าขอเป็นไอศกรีม"

เชสกล่าวติดเล่นพร้อมโอบกอดเพื่อนของเธออีกครั้งในวันนี้ แต่คงไม่ว่าจะอีกกี่ทีเธอก็คงจะยินดีหากมันช่วยอีกคนได้

"ให้กอดแบบนี้ทั้งคืนเสียเลยดีไหม?"

เหมือนจะพูดเล่นแต่ถ้าแมกซ์ยินดีรับเธอก็ดูจะพร้อมให้จริง ๆ พลางโยกเยกปลอบลูบสาวนักกีฬาฮอกกี้ไปด้วย

(ได้เยยค้าบบ ยินดีมั้ก💕✨)

(เดี๋ยวนะคะ—-)

(อ้ยย ใครจะเหยียบคุณมีอาที่น่าร้กลง😔🤲✨)

(ยกเครดิตให้คุณมีอาเยยย💗 แต่ไม่ได้สิจะเหยียบได้ไง!😭)

(ไหว้พระเถอะลูก--)

ได้ยินเสียงแบบนั้นก็ทำให้เธอรู้สึกเบาใจขึ้นไม่น้อย เชสยกน้ำขึ้นดื่มจนหมดก่อนจะวางแก้วในมือไว้บนโต๊ะแล้วย้ายที่นั่งไปข้าง ๆ อีกคน

"ในเมื่อเธอพูดแบบนี้แล้ว"

แขนทั้งสองข้างยกกางขึ้นรอเหมือนให้อีกฝ่ายเป็นคนเลือกเอง

"ฉันไม่รังเกียจหรอกนะ"

(มากอดกันสิ อุ่นแล้ว🥺)