พอมินาโตะตะโกนพูดออกไปว่าอนุญาตให้เข้ามาข้างในได้ เจ้าตัวก็ได้พบว่าเป็นคาคาชินั่นเองที่มาหา

"มีอะไรเหรอคาคาชิ?" มินาโตะถามออกไปด้วยน้ำเสียงที่เป็นปกติ แต่แล้วมินาโตะก็ต้องรู้สึกตกใจขึ้นมา เมื่อเจ้าตัวได้ยินคาคาชิพูดออกมาว่า

"ผมรู้เรื่องของลูกชายอาจารย์ กับแผนการของอาจารย์หมดแล้วนะครับ แต่ผมไม่ได้จะมาห้าม เพราะผมจะมาช่วยอาจารย์ด้วยอีกแรง" (403)

พอพูดออกมาจนจบจิกะก็เดินหนีไปทางอื่นทันที

ส่วนนิเรอิก็ยังคงยืนตัวสั่นเพราะความกลัวอยู่ จนซากุระต้องเดินเข้ามาปลอบ นิเรอิถึงได้สงบลงไป

"ฮือ ไม่ชิน ยังไงผมก็ไม่ชินเลยครับซากุระซัง" ว่าแล้วนิเรอิก็พุ่งเข้ามากอดตัวของซากุระเอาไว้แน่น

ซึ่งซากุระเองก็ไม่รู้จะพูดปลอบออกไปว่ายังไงดีเหมือนกัน (316)

โดยที่แววตาของนารูโตะที่คุรามะตัวจิ๋วเห็นนั้น มันก็เริ่มมีประกายกลับมาบ้างแล้ว

ไม่ได้เป็นแววตาที่มีแต่ความมืดมิด จนทำให้คุรามะรู้สึกหนาวเหน็บได้ถึงขนาดนั้นอีกต่อไป...

ความอบอุ่นเริ่มแผ่ซ่านกลับเข้ามาที่คุรามะอีกครั้ง ซึ่งตัวคุรามะก็ไม่ได้อยากจะยอมรับเลยว่า

ตัวเองชอบจักระของนารูโตะที่เป็นแบบนี้มากกว่าจริง ๆ (83)

หลังจากที่รั้งให้จิกะค้างเป็นเพื่อนในคืนนี้ได้แล้ว ซากุระก็เดินไปหยิบผ้านวมเอามาปูซ้อน ๆ กันอยู่ที่ข้างฟูกตัวเอง

"เดี๋ยวพี่ปูเองก็ได้ฮารุกะ" จิกะพยายามเข้าไปแย่งผ้านวมมา แต่ซากุระกลับเบี่ยงมือหลบได้ทัน

"ไม่ แกไปอาบน้ำ ฉันจะทำเอง" เพราะหลังจากที่จิกะรู้แล้วว่า (158)

เพราะที่นั่น มันมีลูกน้องยืนเฝ้าอยู่เต็มไปหมด ผมก็เลยต้องออกมารวมทีมก่อน"

แต่ยังไม่ทันที่จะได้มีใครพูดอะไรออกมาอีก มันก็มีเสียงของเฮย์สุเกะดังขึ้นมาจากทางประตูร้านว่า

"เอาฉันเข้าไปในทีมด้วยสิ เพราะชินก็ใจดีให้อาหารฉันกับพีสุเกะอยู่เสมอเลย" (54)

โกคุเดระในอนาคตจะไม่เป็นเหมือนดั่งเช่นเดิม

"ดูแลมันให้ดี ส่วนเรื่องของไอ้เวรเบียคุรัน ฉันจะเป็นคนจัดการเอง แต่ถ้ามีอะไรที่ผิดปกติเกิดขึ้นมากับโยชิ

และไม่ว่ามันจะเป็นเรื่องเล็กน้อยแค่ไหน พวกแกก็ต้องมาบอกฉัน เพราะมันอาจจะเป็นเบาะแสของไอ้เวรนั่นก็ได้" (351)

ก่อนที่จะก้าวเท้าออกจากกล่องนั้นมา แล้วสึนะก็ได้พบว่ากล่องที่ตัวเองอยู่เมื่อกี้นี้ มันก็คือโลงศพ

'นี่มันเรื่องบ้าอะไรกัน...' สึนะคิดขึ้นมาอย่างไม่เข้าใจพร้อมกับก้าวเท้าถอยหลังให้ห่างออกมาอีกหลายก้าว

จนกระทั่งสึนะได้ยินเสียงของหล่นขึ้นมาจากทางด้านหลัง เจ้าตัวจึงรีบหันไปดูทันที (200)

แค่ 3-4 วัน ฉันยังรับมือกับพวกคนแก่งี่เง่าได้อยู่

ไปเถอะ เทมาริรอนายอยู่ที่โคโนฮะแล้ว"

เมื่อได้ยินคันคุโร่พูดขึ้นมาแบบนี้ มันก็เลยทำให้กาอาระตัดสินใจได้เลยทันทีว่าจะทำยังไงต่อไป

"ขอบคุณนะคันคุโร่" แล้วกาอาระก็รีบวิ่งออกไปเตรียมของและเปลี่ยนเสื้อผ้าเพื่อพรางตัวทันที (57)

What if ถ้าหากว่าสึนะยันย้อนเวลากลับไปในช่วงที่วองโกเล่รุ่นที่ 1 ยังมีชีวิตอยู่ มันจะเกิดอะไรขึ้น?

⚠️ ย้ำนะคะ ว่าไม่ใช่ความสัมพันธ์เชิงชู้สาว แต่เป็นความสัมพันธ์แบบครอบครัว คนสำคัญค่า ⚠️

สึนะที่กำลังโดนรีบอร์นบังคับให้เรียนภาษาอิตาลีอยู่นั้น (1)

#คลังฟิคของกานดา #all27 #ออลสึนะ