เท่านั้นพอแล้ว ไม่มีคำขออื่นใดอีก

เอนตัวพิงอีกฝ่ายอีกครา แต่คราวนี้ใกล้ชิดขึ้น ศีรษะวางลงบนลาดไหล่มือบีบนวดไหล่นั้นไปพลาง

เฮทตี้ยังไม่รู้ว่าเรื่องฝั่งเร็กซ์วาเลสเตียที่ได้ยินมานั้นจริงเท่าไร แต่เธอไม่ต้องการคำอธิบาย
คำขอนี้คือเธอแค่อยากให้เบสตี้รู้ว่าถ้าสักวันอยากตะโกน อยากบ่น อยากมีใครอยู่ตรงนั้น เธอพร้อมเสมอ

+

“เบสตี้เก่งจัง”
ดวงตาสีอ่อนเปล่งประกายขณะพูด

แล้วก็เธอโดนสวนกลับไปเต็ม ๆ

คำว่า “ที่รัก” ที่เธอแกล้งไปก่อนหน้านี้กลับถูกเรียกกลับมาจริง ๆ

“แต่ให้เรียกบ่อย ๆ ได้จริงไหม ไม่เขินเราแล้วหรือ?”

เสียงเรียบนิ่งดูไม่ระแวงอะไร ส่วนหน้าแดงน่ะไม่เถียงหรอก

แต่เมื่อ ฟอน ลินเดนทอล เป็นคนเริ่ม ก็ต้องรับให้ไหวนี่นา เดี๋ยวเสียชื่อหมด!