Todas as opinións son válidas. Unha mágoa, repito.

Nora Ephron non só contaba historias: desafiaba estruturas, sempre cun sorriso na pluma. ✍️💥.
Dalle outra oportunidade:"No me acuerdo de nada", seguinte lectura? E debatimos

Non esquezamos que esta mesma muller, a finais dos 80, levou ao cine algo tan silenciado como o orgasmo feminino finxido.
E fíxoo con brillantez e ironía, abrindo camiño para unha conversa máis honesta e libre sobre a sexualidade e o papel da muller.

Cando fala de namorarse ou de desnamorarse, faino empregando metáforas aparentemente cotiás, como vivir nun piso fermoso ou criticar determinadas decisións políticas, para poñer en evidencia o absurdo dalgúns comportamentos sociais.

O seu obxectivo é precisamente ese que ti mencionas: cuestionar e desmontar determinados roles establecidos na sociedade.

Que mágoa que non che guste! Creo que comprendiches perfectamente o que Nora Ephron pretende transmitir no seu libro: unha crítica ao papel que a sociedade, capitalista ou non, lle impón á muller. 🧵