เด็กหนุ่มลนลานนิดหน่อย เมื่ออีกฝ่ายพูดไวจนเขาตามคำพูดไม่ทันแล้ว แต่เพราะยังจับความบางคำในประโยคที่อีกฝ่ายพูดได้อยู่ จึงตอบกลับไป
“ผม ผมยังไม่ได้กินอะไรเลยครับ…พุดดิ้งก็เช่นกัน”
เขาไม่รู้ว่าประโยคก่อนหน้าอีกฝ่ายได้พูดอะไรบ้างเพราะเขาฟังไม่ทันเลย แต่เพราะคำท้าย ๆ มีคำว่าพุดดิ้ง มันจึงเพียงพอให้เขายังต่อบทสนทนาได้
แม้อีกฝ่ายจะทำให้เขารู้สึกลนอย่างบอกไม่ถูกก็ตาม
เด็กหนุ่มลนลานนิดหน่อย เมื่ออีกฝ่ายพูดไวจนเขาตามคำพูดไม่ทันแล้ว แต่เพราะยังจับความบางคำในประโยคที่อีกฝ่ายพูดได้อยู่ จึงตอบกลับไป
“ผม ผมยังไม่ได้กินอะไรเลยครับ…พุดดิ้งก็เช่นกัน”
เขาไม่รู้ว่าประโยคก่อนหน้าอีกฝ่ายได้พูดอะไรบ้างเพราะเขาฟังไม่ทันเลย แต่เพราะคำท้าย ๆ มีคำว่าพุดดิ้ง มันจึงเพียงพอให้เขายังต่อบทสนทนาได้
แม้อีกฝ่ายจะทำให้เขารู้สึกลนอย่างบอกไม่ถูกก็ตาม
คาร์โลแอบมีโค้งคำนับนิด ๆ ตามประสาของคนขี้เกรงใจและติดนิสัยชอบโค้งคำนับทักทายเวลาเจอคนใหม่ ๆ อยู่เรื่อย
“สะ ส่วนนี่ คุณเจอราร์ด พัฟบอลของผมครับ“
เขาผายมือไปหาพัฟบอลสีขาว ลักษณะดูเป็นผู้อาวุโสที่มีอายุและมีประสบการณ์ ซึ่งพัฟบอลของเขาก็โค้งคำนับเพื่อทักทายอีกฝ่ายและพัฟบอลของอีกฝ่ายด้วย
คาร์โลแอบมีโค้งคำนับนิด ๆ ตามประสาของคนขี้เกรงใจและติดนิสัยชอบโค้งคำนับทักทายเวลาเจอคนใหม่ ๆ อยู่เรื่อย
“สะ ส่วนนี่ คุณเจอราร์ด พัฟบอลของผมครับ“
เขาผายมือไปหาพัฟบอลสีขาว ลักษณะดูเป็นผู้อาวุโสที่มีอายุและมีประสบการณ์ ซึ่งพัฟบอลของเขาก็โค้งคำนับเพื่อทักทายอีกฝ่ายและพัฟบอลของอีกฝ่ายด้วย
เขาตอบรับสั้น ๆ แต่เริ่มเผยรอยยิ้มให้อีกฝ่ายได้เห็นชัดเจนมากยิ่งขึ้น เหล่ามือที่เคยเกร็งก็ต่างผ่อนคลายไปด้วย
“ยะ ยินดีที่ได้รู้จักนะครับ หวังว่า เราจะ..เป็นเพื่อนที่ดีต่อกันได้นะครับ!”
คาร์โลใช้เวลาในการพูดประโยคนี้อยู่พักหนึ่ง ก่อนจะเปล่งเสียงท้ายประโยคดังขึ้นจนคนรอบข้างก็มีสะดุ้งนิด ๆ เหมือนกัน
เขาตอบรับสั้น ๆ แต่เริ่มเผยรอยยิ้มให้อีกฝ่ายได้เห็นชัดเจนมากยิ่งขึ้น เหล่ามือที่เคยเกร็งก็ต่างผ่อนคลายไปด้วย
“ยะ ยินดีที่ได้รู้จักนะครับ หวังว่า เราจะ..เป็นเพื่อนที่ดีต่อกันได้นะครับ!”
คาร์โลใช้เวลาในการพูดประโยคนี้อยู่พักหนึ่ง ก่อนจะเปล่งเสียงท้ายประโยคดังขึ้นจนคนรอบข้างก็มีสะดุ้งนิด ๆ เหมือนกัน
เมื่อคาร์โลได้ยินชื่อของพี่ชายที่สนิท เขาก็เผลอยิ้มพร้อมทั้งหัวเราะออกมาเล็กน้อย
“พี่เซปเขาไม่พูดอะไรที่ทำให้คนเข้าใจได้ง่าย ๆ หรอกครับ”
“คุ- มะ หมายถึง รุ่นพี่รู้จักพี่เซปด้วยเหรอครับ?“
แม้คาร์โลจะไม่พูดคุณนำหน้าอีกฝ่ายก็จริง แต่ก็จริงใช้สรรพนามที่แสดงความเคารพต่ออีกฝ่าย พร้อมกับถามเกี่ยวกับชื่อของพี่ชายที่สนิทของเขา
เมื่อคาร์โลได้ยินชื่อของพี่ชายที่สนิท เขาก็เผลอยิ้มพร้อมทั้งหัวเราะออกมาเล็กน้อย
“พี่เซปเขาไม่พูดอะไรที่ทำให้คนเข้าใจได้ง่าย ๆ หรอกครับ”
“คุ- มะ หมายถึง รุ่นพี่รู้จักพี่เซปด้วยเหรอครับ?“
แม้คาร์โลจะไม่พูดคุณนำหน้าอีกฝ่ายก็จริง แต่ก็จริงใช้สรรพนามที่แสดงความเคารพต่ออีกฝ่าย พร้อมกับถามเกี่ยวกับชื่อของพี่ชายที่สนิทของเขา
และจากนั้นแขนทั้งสองก็เหยียดเอื้อมไปตรงจุดที่แสงแดดเข้าให้แสงจ่อกับหนังสือที่เปียกับ โดยที่เขาก็จับหนังสือค้างไว้จุดเดิมแบบนั้น
“มัน…จะกลับมาเหมือนเดิมใช่มั้ยครับ”
เขาพูดด้วยเสียงอันแสนจะเบา แต่สายตาของเขานั้นได้จดจ้องที่ใบหน้าอีกฝ่ายอยู่ด้วย
และจากนั้นแขนทั้งสองก็เหยียดเอื้อมไปตรงจุดที่แสงแดดเข้าให้แสงจ่อกับหนังสือที่เปียกับ โดยที่เขาก็จับหนังสือค้างไว้จุดเดิมแบบนั้น
“มัน…จะกลับมาเหมือนเดิมใช่มั้ยครับ”
เขาพูดด้วยเสียงอันแสนจะเบา แต่สายตาของเขานั้นได้จดจ้องที่ใบหน้าอีกฝ่ายอยู่ด้วย
“….ผมโดนถังน้ำจากไหนไม่รู้ หนังสือผมมัน …พังหมดเลย”
เขาเอื้อมหยิบเจ้าหนังสือที่เปื่อยจากน้ำมาค่อย ๆ เปิดดู แน่นอนว่าสภาพมันดูไม่ได้เลย คาร์โลที่เห็นแบบนั้นก็หน้าเศร้ายิ่งกว่าเดิม
“….ผมโดนถังน้ำจากไหนไม่รู้ หนังสือผมมัน …พังหมดเลย”
เขาเอื้อมหยิบเจ้าหนังสือที่เปื่อยจากน้ำมาค่อย ๆ เปิดดู แน่นอนว่าสภาพมันดูไม่ได้เลย คาร์โลที่เห็นแบบนั้นก็หน้าเศร้ายิ่งกว่าเดิม
“คะ ครับ! ผม ผมจะพยายามครับ”
คาร์โลพูดด้วยสีหน้าที่มุ่งมั่นมากขึ้น แม้จะดูติด ๆ กังวลอยู่บ้าง
“คุณพูดเหมือนกับท่านพี่ของผมมาก ๆ เลยล่ะครับ…ทำให้ผมนึกถึงท่านพี่เลย”
“คะ ครับ! ผม ผมจะพยายามครับ”
คาร์โลพูดด้วยสีหน้าที่มุ่งมั่นมากขึ้น แม้จะดูติด ๆ กังวลอยู่บ้าง
“คุณพูดเหมือนกับท่านพี่ของผมมาก ๆ เลยล่ะครับ…ทำให้ผมนึกถึงท่านพี่เลย”
พออีกฝ่ายแนะนำตัวดูทางการมากสำหรับเขา เขาจึงรีบแนะนำตัวกลับโดยทันที และด้วยความที่เขาลนลานมาก ๆ เลยเผลอพูดผิด ๆ ถูก ๆ ซะอย่างงั้น
“ตะ แต่เรียกผมว่าคาร์โลพอนะครับ..”
พออีกฝ่ายแนะนำตัวดูทางการมากสำหรับเขา เขาจึงรีบแนะนำตัวกลับโดยทันที และด้วยความที่เขาลนลานมาก ๆ เลยเผลอพูดผิด ๆ ถูก ๆ ซะอย่างงั้น
“ตะ แต่เรียกผมว่าคาร์โลพอนะครับ..”
เมื่อเขาก้มมองมือที่อีกฝ่ายยื่นมาทางตน เขาก็อมยิ้มเล็ก ๆ และค่อยเอาฝ่ามือทั้งสองไปประกบที่มืออีกฝ่าย
"ผมเป็นองค์ชายก็จริง....แต่ว่าพูดคุยกับผมแบบปกตินะครับ"
เขาใช้สายตามองอีกฝ่ายพลันส่งรอยยิ้มที่ดูสดใสมากขึ้นให้
เมื่อเขาก้มมองมือที่อีกฝ่ายยื่นมาทางตน เขาก็อมยิ้มเล็ก ๆ และค่อยเอาฝ่ามือทั้งสองไปประกบที่มืออีกฝ่าย
"ผมเป็นองค์ชายก็จริง....แต่ว่าพูดคุยกับผมแบบปกตินะครับ"
เขาใช้สายตามองอีกฝ่ายพลันส่งรอยยิ้มที่ดูสดใสมากขึ้นให้
ฝ่ามือใหญ่เอื้อมจับกับลูกบิดประตูและเปิดออก แต่ด้วยเพราะเขาก็ไม่คิดว่าจะเจอกับอะไร เลยทำให้ถังน้ำปริศนาที่อยู่ด้านบนประตูหล่นออกมา และน้ำด้านในถังก็หล่นใส่ตัวเขาเต็ม
"อ่ะ......"
เขายืนแน่นิ่งพลางแสดงสีหน้าอึ้งเล็ก ๆ ทั้งผมและเสื้อผ้าของเขาชุ่มด้วยน้ำทั้งหมด
ฝ่ามือใหญ่เอื้อมจับกับลูกบิดประตูและเปิดออก แต่ด้วยเพราะเขาก็ไม่คิดว่าจะเจอกับอะไร เลยทำให้ถังน้ำปริศนาที่อยู่ด้านบนประตูหล่นออกมา และน้ำด้านในถังก็หล่นใส่ตัวเขาเต็ม
"อ่ะ......"
เขายืนแน่นิ่งพลางแสดงสีหน้าอึ้งเล็ก ๆ ทั้งผมและเสื้อผ้าของเขาชุ่มด้วยน้ำทั้งหมด
เด็กหนุ่มพยักหน้าอย่างว่าง่ายและรับฟังทุกคำพูดที่อีกฝ่ายบอกทั้งหมด
แต่เมื่อหญิงสาวตรงหน้าถามเรื่องการปรับตัว เขาก็แอบเอามือมากุมไว้ พร้อมทั้งแสดงสีหน้าและแววตาที่ดูเศร้าไม่ใช่น้อย
"ไม่ค่อยดีเลยครับ ผมรู้สึกแย่ที่ไปผูกมิตรคนอื่นยาก แถมทำตัวระแวดระวังกับทุกอย่างไปหมด จนคนอื่นน่าจะมองผมประหลาดแล้ว..."
เด็กหนุ่มพยักหน้าอย่างว่าง่ายและรับฟังทุกคำพูดที่อีกฝ่ายบอกทั้งหมด
แต่เมื่อหญิงสาวตรงหน้าถามเรื่องการปรับตัว เขาก็แอบเอามือมากุมไว้ พร้อมทั้งแสดงสีหน้าและแววตาที่ดูเศร้าไม่ใช่น้อย
"ไม่ค่อยดีเลยครับ ผมรู้สึกแย่ที่ไปผูกมิตรคนอื่นยาก แถมทำตัวระแวดระวังกับทุกอย่างไปหมด จนคนอื่นน่าจะมองผมประหลาดแล้ว..."
"ผมก็....ไม่ใช่ไม่ชอบหรอกครับ แต่แค่รู้สึกว่าผมดูไม่ค่อยเหมาะกับงานสังสรรค์มากเท่าไหร่ ถะ แถมมาทุกวันก็เหนื่อยเหมือนกัน แหะๆ "
คาร์โลพูดประโยคท้ายตามอีกฝ่ายพลันหัวเราะออกมาเบา ๆ
"ผมก็....ไม่ใช่ไม่ชอบหรอกครับ แต่แค่รู้สึกว่าผมดูไม่ค่อยเหมาะกับงานสังสรรค์มากเท่าไหร่ ถะ แถมมาทุกวันก็เหนื่อยเหมือนกัน แหะๆ "
คาร์โลพูดประโยคท้ายตามอีกฝ่ายพลันหัวเราะออกมาเบา ๆ
คาร์โลตอบกลับแบบกระอักกระอ่วน ก็เพราะเขาไม่ชินกับการมางานสังสรรค์ซะที จะให้สนุกก็คงต้องใช้เวลาจริง ๆ
"ละ แล้วคุณชอบงานแบบนี้หรือไม่ครับ"
เด็กหนุ่มเมื่อรู้ว่าพูดไปด้วยน้ำเสียงที่ไม่ดีนัก เขาจึงพยายามรีบเปลี่ยนบทสนทนาและหันไปถามอีกฝ่ายแทนเพื่อไม่ให้เสียบรรยากาศไปมากกว่านี้
คาร์โลตอบกลับแบบกระอักกระอ่วน ก็เพราะเขาไม่ชินกับการมางานสังสรรค์ซะที จะให้สนุกก็คงต้องใช้เวลาจริง ๆ
"ละ แล้วคุณชอบงานแบบนี้หรือไม่ครับ"
เด็กหนุ่มเมื่อรู้ว่าพูดไปด้วยน้ำเสียงที่ไม่ดีนัก เขาจึงพยายามรีบเปลี่ยนบทสนทนาและหันไปถามอีกฝ่ายแทนเพื่อไม่ให้เสียบรรยากาศไปมากกว่านี้
แต่เมื่อคนตรงหน้าเขาพยายามพูดเพื่อให้เขานั้นสบายใจขึ้น เขาก็รับรู้ถึงความตั้งใจของอีกฝ่ายดี ทำให้ตัวเขาผ่อนคลายความเกร็งลงได้บ้าง
“ผะ ผมลืมบอกชื่อ ผมชื่อคาร์โลลุส มาจากอาณาจักรบลองค์ไวน์ ครับ”
เมื่อความเกร็งของเขาลดลง คาร์โลก็รีบกลับมาแนะนำตัวเขาเองให้อีกฝ่ายได้รู้จัก
แต่เมื่อคนตรงหน้าเขาพยายามพูดเพื่อให้เขานั้นสบายใจขึ้น เขาก็รับรู้ถึงความตั้งใจของอีกฝ่ายดี ทำให้ตัวเขาผ่อนคลายความเกร็งลงได้บ้าง
“ผะ ผมลืมบอกชื่อ ผมชื่อคาร์โลลุส มาจากอาณาจักรบลองค์ไวน์ ครับ”
เมื่อความเกร็งของเขาลดลง คาร์โลก็รีบกลับมาแนะนำตัวเขาเองให้อีกฝ่ายได้รู้จัก
“ผมกินได้ทุกอย่างเลยครับ”
คาร์โลผายมือออกทั้งสองข้างเพื่อบอกเป็นนัยว่าตนกินได้หมดทุกอย่าง ขอแค่ได้กินก็ดีใจมาก ๆ แล้ว
“ผมกินได้ทุกอย่างเลยครับ”
คาร์โลผายมือออกทั้งสองข้างเพื่อบอกเป็นนัยว่าตนกินได้หมดทุกอย่าง ขอแค่ได้กินก็ดีใจมาก ๆ แล้ว
“ถ้าเช่นนั้น ผมไปอยู่ตรงนั้นก็ได้ครับ ขอบคุณนะครับ ระ รุ่นพี่ ”
เขารีบโค้งคำนับขอบคุณให้รุ่นพี่ของเขาทันที
“ขอให้รุ่นพี่สนุกกับงานนะครับ”
คาร์โลเอ่ยพร้อมยกมุมปากคลี่ยิ้มให้อีกฝ่ายเล็ก ๆ
“ถ้าเช่นนั้น ผมไปอยู่ตรงนั้นก็ได้ครับ ขอบคุณนะครับ ระ รุ่นพี่ ”
เขารีบโค้งคำนับขอบคุณให้รุ่นพี่ของเขาทันที
“ขอให้รุ่นพี่สนุกกับงานนะครับ”
คาร์โลเอ่ยพร้อมยกมุมปากคลี่ยิ้มให้อีกฝ่ายเล็ก ๆ
คาร์โลทวนประโยคอีกฝ่ายซ้ำและก็นึกถึงดอกไม้สีสันฉูดฉาดเต็มพื้นที่ไปหมด จนเขาถึงกับเผลอหยีตาราวกับมีแสงแยงตาเขายังไงยังงั้น
"มันคงจะมีสีสันมาก ๆ แน่ ๆ เลย ถ้าผมมีโอกาสได้ไปที่อาณาจักรของคุณ ผมก็อาจจะชอบมันครับ"
คาร์โลทวนประโยคอีกฝ่ายซ้ำและก็นึกถึงดอกไม้สีสันฉูดฉาดเต็มพื้นที่ไปหมด จนเขาถึงกับเผลอหยีตาราวกับมีแสงแยงตาเขายังไงยังงั้น
"มันคงจะมีสีสันมาก ๆ แน่ ๆ เลย ถ้าผมมีโอกาสได้ไปที่อาณาจักรของคุณ ผมก็อาจจะชอบมันครับ"
เขาพูดด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความกลัว และประหม่าอย่างมาก เขาก็อยากเป็นคนที่สนุกกับงานสังสรรค์ แต่เหมือนนิสัยใจคอของเขาดูจะไม่เป็นใจเอาซะเลย
"ตะ แต่ผมก็ดีใจที่ได้มาที่นี่นะครับ ! ที่นี่ทุกคนดูน่ารักหมดเลย"
คาร์โลพยายามพูดประโยคที่เป็นเชิงบวกให้อีกคนฟังเพื่อให้รู้ว่า ตัวเขานั้นคิดกับนักเรียนที่นี่ยังไง
เขาพูดด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความกลัว และประหม่าอย่างมาก เขาก็อยากเป็นคนที่สนุกกับงานสังสรรค์ แต่เหมือนนิสัยใจคอของเขาดูจะไม่เป็นใจเอาซะเลย
"ตะ แต่ผมก็ดีใจที่ได้มาที่นี่นะครับ ! ที่นี่ทุกคนดูน่ารักหมดเลย"
คาร์โลพยายามพูดประโยคที่เป็นเชิงบวกให้อีกคนฟังเพื่อให้รู้ว่า ตัวเขานั้นคิดกับนักเรียนที่นี่ยังไง
"ผม ผมหิวพอดีครับ แต่ในงานผมไม่รู้จะกินอะไรดีครับ"
เขาเอามือข้างนึงมาลูบปุที่ท้องของตัวเองประกอบกับพูดไปด้วย
"ผม ผมหิวพอดีครับ แต่ในงานผมไม่รู้จะกินอะไรดีครับ"
เขาเอามือข้างนึงมาลูบปุที่ท้องของตัวเองประกอบกับพูดไปด้วย
"ผมขอโทษ ที่มือของผมมันดูน่ากลัวครับ....ผมเพียงแค่ลืมตัว และอยากช่วย แต่ว่าลืมขออนุญาตซะสนิทเลย"
แม้ดวงตาสีสดของคาร์โลจะมองเห็นว่าอีกฝ่ายก็อยู่ชั้นปีเดียวกัน แต่เขาก็เลือกที่จะโค้งคำนับเพื่อขอโทษอยู่ดี
"ผมขอโทษ ที่มือของผมมันดูน่ากลัวครับ....ผมเพียงแค่ลืมตัว และอยากช่วย แต่ว่าลืมขออนุญาตซะสนิทเลย"
แม้ดวงตาสีสดของคาร์โลจะมองเห็นว่าอีกฝ่ายก็อยู่ชั้นปีเดียวกัน แต่เขาก็เลือกที่จะโค้งคำนับเพื่อขอโทษอยู่ดี
"เป็นชุดที่พสกนิกรที่อาณาจักรทำให้ผมเพื่อมาใส่ที่นี่เลยครับ"
คาร์โลได้พูดถึงเหล่าประชาชนของอาณาจักรตน ดวงตาของเขาก็ปิดเพราะยิ้มจนตาหยี
"องค์หญิงก็ ก็งดงามมาก ๆ ครับ"
เขาพูดพลางโค้งคำนับนิด ๆ และเอามือเกาท้ายทอยแก้เขินนิด ๆ
"เป็นชุดที่พสกนิกรที่อาณาจักรทำให้ผมเพื่อมาใส่ที่นี่เลยครับ"
คาร์โลได้พูดถึงเหล่าประชาชนของอาณาจักรตน ดวงตาของเขาก็ปิดเพราะยิ้มจนตาหยี
"องค์หญิงก็ ก็งดงามมาก ๆ ครับ"
เขาพูดพลางโค้งคำนับนิด ๆ และเอามือเกาท้ายทอยแก้เขินนิด ๆ
"ครับ....คุณไป ไปสนุกต่อเถอะครับ ผมจะไปยืนตรงจุดที่ไม่มีคนเพื่อไม่ให้ขวางทางนะครับ"
เขาพูดด้วยน้ำเสียงที่ดูตื่นกลัว และเต็มไปด้วยความเกรงใจแบบสุดขีด เขามันเป็นคนยอมคนและกลัวคนอื่นรำคาญเขาเสียด้วย ทำให้การอยู่ตรงหน้าอีกคนอาจไม่ใช่ทางที่ดีสำหรับเขา
"ครับ....คุณไป ไปสนุกต่อเถอะครับ ผมจะไปยืนตรงจุดที่ไม่มีคนเพื่อไม่ให้ขวางทางนะครับ"
เขาพูดด้วยน้ำเสียงที่ดูตื่นกลัว และเต็มไปด้วยความเกรงใจแบบสุดขีด เขามันเป็นคนยอมคนและกลัวคนอื่นรำคาญเขาเสียด้วย ทำให้การอยู่ตรงหน้าอีกคนอาจไม่ใช่ทางที่ดีสำหรับเขา
"! เอ่อ...ผมคาร์โล คาร์โลลุส วินเซอร์ มูนสวิฟท์ ครับ "
พอเห็นคนตรงหน้าพูดชื่อและนามสกุล เขาก็พูดตามบ้าง
"! เอ่อ...ผมคาร์โล คาร์โลลุส วินเซอร์ มูนสวิฟท์ ครับ "
พอเห็นคนตรงหน้าพูดชื่อและนามสกุล เขาก็พูดตามบ้าง