‏در بد‌اخلاق ترین،کسل ترین حالت ممکن خودم هستم ولی مجبورم حفظ ظاهر کنم.

مود بدی دارم ولی مجبورم به قوی بودن.

کاش زندگی هم مرخصی داشت
مثلا فردا مرخصی میگرفتم میمردم تا هفته‌ی دیگه.

هنوزم اینجا دنیای مردگانه؟

چرا آدم پوست کلفتی نمیشم؟
میشینم دوباره سر چیزهایی غصه میخورم که خودمو قانع کردم که ارزش ندارن.

کاش یه آدم بی احساس بودم
اینجوری کمتر دلم از رفتارای دیگرون میگرفت.

خوب از اونجایی که زدم توییترو پاک کردم و از اون محیط سمی فاصله گرفتم
میخوام اینجا حرفامو بزنم👀